Bloggers


John Willems

Onze ‘Panvisser’ John Willems verzorgt de vaste visreceptenrubriek in Zeehengelsport magazine.

Cor Juffermans

Cor Juffermans is als specialist op het gebied van onderlijnsystemen vast auteur van Zeehengelsport magazine.

Hank Perrée

Hank Perrée is schipper op een eigen charterboot en schrijft maandelijks een blog over zijn avonturen aan boord.

Michel van Spankeren

Gepassioneerd zee- en roofvisser. Studeerde MSc Aquaculture and Marine Resource Management en MSc Animal Sciences aan de Wageningen Universiteit.

Sjors Waterschoot

Gepassioneerd sportvisser op zowel zoet als zout en als soortenjager altijd op zoek naar een nieuwe vissoort op zijn voortdurend groeiende lijst.

Blog overzicht

In de vroege ochtend van onze vierde visdag schiet ik wakker. Vandaag is het zover! Na de soorten uit deel 2 gaan we vandaag voor de zeewolf (Anarhichas lupus)! Roman en ik gaan weer op pad, halen een belegd stokbroodje bij het tankstation en rijden dan door naar een ander fjord, iets verder naar het noorden. Omdat Pascal en Chris op deze plek al een zeewolfje scoorden zitten we goed, en dankzij de aanvullende informatie van Raphael zijn de verwachtingen hoog gespannen.



‘Ist dass ein Scholle?!’ klinkt het vanachter mijn rug terwijl ik geconcentreerd mijn hengels in de gaten houd op een zonnige januaridag aan het strand. Ik draai om, loop naar de wandelaars die zich rond mijn emmer met schar hebben verzameld en leg ze uit dat het gaat om ‘Kliesche’ wat de Duitse naam is voor deze winterse lekkernij. Verbaasd herhalen ze vragend de naam, ‘Kliesche?’ Blijkbaar hebben ze zoals zo velen nog nooit van schar gehoord, laat staan er één in zijn compleetheid aanschouwd.



Na een paar uurtjes rusten, is het tijd voor een ontbijtje en een bak koffie. Maar daarna staat de focus weer strak op het vissen. We rijden naar een veelbelovend haventje, waar ik vorige keer ook gevist heb.  Helaas is het geen mooie dag, maar daardoor laten we ons niet kisten. In het haventje zou er voor Roman in elk geval nog een rotslipvis (Centrolabrus exoletus) te vangen moeten zijn



Nadat ik na de eerste trip naar Noorwegen weer terug in de lage landen ben, begin ik meteen na te denken. Op mijn lijst ontbreekt de zeewolf nog; de gevlekte griet hebben we niet eens geprobeerd en ik zou ook maar wat graag een snotolf aan mijn lijstje toevoegen...


Waar slaat die titel nou weer op, John Willems? Nou eeh, niet alleen op nog meer vis vangen, of nog meer leuke ontmoetingen aan of op het Zilte Nat. Niet noodzakelijk alleen op het drinken van een lekker biertje met vrienden, maar zeker ook op het aantal blogs dat ik wil gaan schrijven. Op allerlei manieren komen namelijk jullie enthousiaste reacties binnen. 



Een jaar vol uitdagingen

Aan het eind van een jaar kijk ik bijna nooit achterom, maar altijd naar voren. Wat komt er op mijn pad, wat ga ik doen en hoe ga ik daar invulling aan geven. En dan beperk ik mij in deze wel even tot het vissen. ‘t Is tenslotte een blog die zich voornamelijk richt op de hengelsport. Hengelsport? Inderdaad, ik vis niet alleen op en aan zee, maar mag ook graag zo af en toe een beetje knoeien op het zoete. Vandaar hengelsport en niet zeehengelsport.



In de naïeve ouderlijke veronderstelling dat onze eerstgeboren telg wel stond te trappelen om mettertijd de marginaal winstgevende rederij over te nemen (lees: krijgen) werden mijn dromen ruw verstoord. Het in onze ogen vrij wilde plan om een wereldreis te beginnen begon steeds vastere vormen aan te nemen. Langzaam maar zeker begon iedereen aan het idee te wennen. Jerom en Bente die voor onbepaalde tijd zouden vertrekken. Zouden ze over drie weken terug zijn? Of over drie maanden? Of over drie jaar?


‘Hoe was jouw visjaar!?’ Wellicht niet de eerste vraag die je elkaar stelt terwijl je je tegoed doet aan de volgende gang tijdens een chique kerstmaal of die veel te volle schaal oliebollen. Want of het nu de desinteresse van jouw schoonmoeder in jouw visavonturen is, of het gebrek aan uren op een dag om het visjaar door te lopen, er zijn vast tig andere zaken die de voorkeur krijgen aan tafel. Maar tussen al dat eten en gezellig doen door is het wellicht even fijn om terug te denken aan de vissige verrassingen en avonturen die 2018 voor je klaar had staan.


De maand november 2018 was een heerlijke vismaand. Volop vis op het strand en ook een gouden tijd voor het vissen met de boot. Ik voelde me dan ook als een kind in een snoepwinkel met het strand, twee prachtige pieren en een boot in de haven van IJmuiden, bij de hand. Uiteraard neem ik jullie, in deze blog weer mee, tijdens visavonturen. Een onvergetelijke avond op het strand en een heerlijke bootdag.  Bovendien leg ik meteen wat uit over het gebruik van afhouders, haaklijnen en werpgewichten.



Ik constateer net dat ik tussen mijn vorige blog en nu, maar twee keer gevist heb. Dat is voor mijn doen heel weinig. Eigenlijk probeer ik in een weekend altijd wel ergens een keertje te vissen. Meestal op mijn eigen strand van Castricum aan Zee, maar je zou me ook zomaar op de Noordpier van Wijk aan Zee kunnen aantreffen. De kans dat jij mij daar aantreft, is in de winter vele malen groter dan in de zomer, en dat heeft een reden.



Ieder jaar wanneer het na de zomer kouder wordt, slaat het weer in mijn kop... Het vangen van die zeldzame wintervissen, waar maar enkele meldingen van zijn... Begin dit jaar ving ik er eentje van, de vorskwab (Raniceps raninus). Dat is natuurlijk geweldig, maar daar wordt het lijstje met overgebleven nog te scoren soorten niet makkelijker op. Want wat te denken van snotolf (Cyclopterus lumpus), slakdolf (Liparis liparis), harnasmannetje (Agonus cataohractus) en op zoet water de kwabaal (Lota lota). 



“Wat waart daar onder water?” Wie de vangstberichten in de gaten houdt, mag het niet zijn ontgaan dat het wemelt van de vis op dit moment. Weelderige wijting en stevige scholen schar zwemmen zij aan zij en domineren momenteel de waterpartij langs de Zeeuwse stranden. In verre oorden worden dergelijke massale trektochten van vis op de voet gevolgd door de top van de voedselketen en zijn het juist die grote rovers die door veel vissers aldaar belaagd worden. Op veel spectaculaire beelden geschoten vanuit de lucht is goed te zien hoe de kolossale beesten omgeven door prooidieren zoeken naar een zwak individu. Tot voor kort geloofde ik niet dat zulke taferelen plaatsvonden in onze altijd troebele Westerschelde. ‘Tot voor kort’ want tijdens mijn laatste vissessie deed ik een ontluisterende ontdekking aan het uiteinde van mijn onderlijn…

Het hoogseizoen voor Wiesje is in volle gang. Vandaag waait het tot volledige tevredenheid van ons Detteke eens een keer. Een lekker dagje thuis voor de kapitein dus. Ons Wiesje hangt, zo lijkt het wel, puffend aan de steiger en schijnt iets te hebben van: “Hè hè; effies lekker niets vandaag!”…



Een bijdrage over het indrogen van aas en ‘mijn koelkast’, gretige herfstbotten en kogelronde zeebaarzen. Schenk jezelf een lekker bokbiertje in, want het is herfst. Wat mij betreft de mooiste visperiode van het jaar!