Bloggers


John Willems

Onze ‘Panvisser’ John Willems verzorgt de vaste visreceptenrubriek in Zeehengelsport magazine.

Cor Juffermans

Cor Juffermans is als specialist op het gebied van onderlijnsystemen vast auteur van Zeehengelsport magazine.

Hank Perrée

Hank Perrée is schipper op een eigen charterboot en schrijft maandelijks een blog over zijn avonturen aan boord.

Michel van Spankeren

Gepassioneerd zee- en roofvisser. Studeerde MSc Aquaculture and Marine Resource Management en MSc Animal Sciences aan de Wageningen Universiteit.

Sjors Waterschoot

Gepassioneerd sportvisser op zowel zoet als zout en als soortenjager altijd op zoek naar een nieuwe vissoort op zijn voortdurend groeiende lijst.

Blog overzicht

Vandaag gaat de wekker om 7 uur. Ik sta op, trek mijn schoenen aan en wandel naar het andere huisje om koffie te zetten en naar het toilet te gaan. Dat klinkt misschien vreemd, maar ik ben in Denemarken met twee visgidsen, die ik als vrienden heb ontmoet. Leonard Muys en Ron Smits gaan regelmatig samen op visvakantie en ik mocht mij deze keer bij hen aansluiten, om het één en ander op te pikken over het vissen in Denemarken…



Het zeebaarsseizoen 2019 staat op het punt van losbarsten. Vanaf het strand worden ze al prima gevangen. Een pennelrig met assist hook beaasd met, voor de stekels overheerlijke steekzager, of mesheft zijn succesvol. Ook vanaf de pieren van IJmuiden en in het Europoortgebied worden de nodige zeebaarzen gevangen. Voor mij is het moment aangebroken om te gaan voorbereiden op spannende zeebaars avonturen met de boot, maar dan mag ik mijn tackleboxen wel eens gaan inrichten...



Beetje in de war

Op het moment van dit schrijven, ergens rond het eerste weekend van mei, weet ik nog steeds niet waar het naar toe gaat voor wat betreft het weer en de over het algemeen daar aan gekoppelde resultaten voor wat betreft visvangsten. Want wees nou eens eerlijk, het is de afgelopen weken toch net een loterij? Het ene moment sta je fantastisch te vissen vanaf een strand en draai je de ene na de andere vis binnen en een paar dagen later, op dezelfde locatie notabene, vang je zo goed als niks. 



Het is zondagochtend, iets na Vis TV, en half Nederland slaapt zijn roes uit na het uitbundige feest dat men vierde ter ere van de verjaardag van onze koning. Zoals iedere zondagochtend beginnen we traditiegetrouw met het vullen van de tafel in de woonkamer. Op zondag eten we de brunch of lunch namelijk altijd gezellig samen rond een rijkelijk gedekte tafel. Warme broodjes, plakjes zoete tomaat en ui, zacht gekookte eitjes, tal van andere heerlijke belegsoorten en niet te vergeten gerookte geepsalade. Terwijl ik mij even later tegoed doe aan de laatste beetjes van die overheerlijke salade en het duidelijk wordt dat dit toch echt de laatste portie geep uit de vriezer was valt de vraag: ‘Zitten ze er al?’


Vanuit het Zeevis forum Nederland op Facebook, organiseert beheerder Bob Kuiper regelmatig een evenement voor de geïnteresseerde leden. Zo wordt er soms een ‘surf casting clinic’ gegeven of op de wrakken gevist met de boot. Omdat ik deze samenhorigheid erg goed kan waarderen, schrijf ik wekelijks een kort verslagje voor Bob’s Forum, waarin ik iedere week een ander vissoort bespreek. Van het één kwam het ander en na enkele maanden bloggen, stonden we samen op een middag tussen de stenen te peuteren en vingen we allebei leuke visjes; slijmvis, zwartbekgrondel, pollak en zeedonderpad.



Wiesje goes abroad…

Met een vaartje van een knoop of 5 tokkelen we in alle vroegte met de ‘boot’ van Red langs de rand van het rif. Lekker kwebbelend over van alles en nog wat in het zalige ochtendzonnetje op nog geen 300 meter van de kant. Achter de boot dansen wat octopusjes in en soms net op het wateroppervlak. Plotseling verandert Red van koers want hij heeft ‘iets’ gezien. Ik staar me blind maar zie niet echt wat hij bedoelt.



In mijn vorige blog lees je vooral over het vangen van schar en gul. Best logisch, want in de maanden hiervoor waren deze twee vissoorten (nog steeds trouwens) prima te vangen. Toch ben ik heel blij dat de bot zich inmiddels ook heeft gemeld. Wat zeg ik; ze zijn zelfs massaal aanwezig. Vissen aan het strand staat voor mij gelijk aan het ultieme genieten en nu heb ik redenen te over om weer naar het strand te gaan. Helemaal mooi: ook vriend zeebaars is te vangen. Na het lezen van onderstaand visavontuur, heb je voldoende informatie om ook te gaan genieten van bot en zeebaars.


In mijn blog van 14 april 2017 maakte ik melding van het feit dat ‘de koeien weer naar buiten mochten’. Van koeien is bekend dat, als die na een lange saaie winter in de stal weer naar buiten mogen, ze helemaal uit hun bol gaan. Onder hun poten vers riekend mooi groen gras en via hun neusgaten snuiven ze een heerlijke frisse lucht in. Niet meer die bedompte lucht uit de stal, maar zo'n heerlijke lentelucht die ook wij herkennen na een verfrissend regenbuitje. 


De dagen worden langer, de temperatuur loopt op en de straten staan vol met prachtige bloesem en bloemen, de lente is weer officieel van start gegaan! Voor de roofvisfanaten op het zoete water is daarmee de gesloten tijd voor kunstaas weer aanstaande. In de gesloten tijd wagen sommige van die zoetwatervissers het op een bot of baars aan het zoute op bijvoorbeeld het Oostvoornse meer of in de havens van Rotterdam.



Die titel is natuurlijk een beetje overdreven, maar de term ‘soortenjager’ is in het leven geroepen om vissers die diversiteit waarderen een naam te geven. Maar sinds dit soortenjagen steeds meer een opzichzelfstaand ding is geworden, zijn er nogal wat materialen en methoden ontwikkeld, waarvoor je soms meer moet studeren dan vissen zelf! Soortenjagen is niet alleen maar vissen en aan dat deel van het geheel had ik eigenlijk nog nooit een blog gewijd…



Net één dag terug van een al dan niet verdiende vakantie kon er gelukkig gevaren worden. Eerst dacht ik een verslagje te maken over onze visavonturen in den verre maar de horde die Wiesje bevolkte afgelopen vrijdag is zo’n dankbaar onderwerp van gesprek dat die wahoo-tarpon-snapper-rainbow-runner-king mackerel verhalen maar effe in de ijskast gaan voor een volgende keer.



Avonturen met gul en schar

Waarom ik in de titel van deze blog de gul en schar heb genoemd, is simpel: ik heb geweldige visdagen gehad op gul en schar de laatste weken. Facebook-vrienden hebben al de nodige postings en de daarbij behorende foto’s gezien van mij, maar uitleg over de vistechnieken heb ik daarin niet gegeven. Ga ik nu doen door jullie mee te nemen naar twee heerlijke visavonturen.


Groot, graatmager én klein

De maanden februari en maart zijn zeker niet de maanden dat jij je helemaal klem kan vissen vanaf de Nederlandse stranden. Ik schrijf bewust ‘stranden’, want ga je vanaf een pier of havenhoofd vissen, dan kan je emmertje heel snel gevuld zijn met een zooitje prachtige scharren of mooie wijtingen. Kortom, weet je wat dieper water te bereiken vanaf bijvoorbeeld zo'n pier, havenhoofd, misschien je eigen kleine bootje of charterboot, dan is er verdomd goed een visje te vangen, maar nogmaals, vanaf een strand moet je toch echt vreselijk je best doen en de kans op een dikke nul is heel groot.



In de vroege ochtend van onze vierde visdag schiet ik wakker. Vandaag is het zover! Na de soorten uit deel 2 gaan we vandaag voor de zeewolf (Anarhichas lupus)! Roman en ik gaan weer op pad, halen een belegd stokbroodje bij het tankstation en rijden dan door naar een ander fjord, iets verder naar het noorden. Omdat Pascal en Chris op deze plek al een zeewolfje scoorden zitten we goed, en dankzij de aanvullende informatie van Raphael zijn de verwachtingen hoog gespannen.