Bloggers


John Willems

Onze ‘Panvisser’ John Willems verzorgt de vaste visreceptenrubriek in Zeehengelsport magazine.

Cor Juffermans

Cor Juffermans is als specialist op het gebied van onderlijnsystemen vast auteur van Zeehengelsport magazine.

Hank Perrée

Hank Perrée is schipper op een eigen charterboot en schrijft maandelijks een blog over zijn avonturen aan boord.

Michel van Spankeren

Gepassioneerd zee- en roofvisser. Studeerde MSc Aquaculture and Marine Resource Management en MSc Animal Sciences aan de Wageningen Universiteit.

Sjors Waterschoot

Gepassioneerd sportvisser op zowel zoet als zout en als soortenjager altijd op zoek naar een nieuwe vissoort op zijn voortdurend groeiende lijst.

Blog overzicht

Vorig jaar, na een prachtig zomerseizoen vol mooie visdagen, stelde ik mezelf een vraag: “Van je hobby een beroep maken, kan dat nog als je 54 bent?” Behalve alle zakelijke aspecten die dienen te worden geregeld om zo’n droom te verwezenlijken, moet je proberen er voor te zorgen dat je ook nog voldoende vrije vistijd ter ontspanning over houdt, want die zoute plas blijft trekken. Bovendien moet het werk zijn met mensen en vis in de hoofdrol. Zo is Visling geboren.



Het is geen sinecure, zo’n charterboot. Met “un bietje geluk” is er een boterham mee te verdienen, maar dan moet het wel meezitten. Jezelf het schompes proberen te varen, beetje mazzel met het weer en vooral: niet te veel kaduuk. Volgens het alom bekende spreekwoord ”Koop een boot en werk je dood” gaat er echter elke week wel iets mis. Zekeringetje hier, impellertje daar, dieptemetertransducertje zus en waterpompje zo. Ach ja, zo blijf je al met al een beetje van de straat zullen we maar zeggen.



Net als veel van jullie ben ik lid van een club. De mijne heet Zeevisvereniging De Salamander en wij ‘doen het’ vanaf het strand van Castricum aan Zee. Zo eens in de drie weken planten wij onze driepoten en andere strandsteunen langs de vloedlijn en gaan wij de competitie met elkaar aan. Drie uur lang hebben wij de tijd om ons helemaal scheel te vangen aan vis. We gaan voor de centimeters en alle vis die minimaal tien centimeter lang is, telt. Een gevangen vis wordt direct door een medevisser gemeten en teruggezet. Is hij aan de maat en wil je hem voor de dis, dan wordt de gevangen vis direct gedood en opgeborgen. Iedereen mag gaan staan waar hij wil, mits hij de veiligheid van een andere visser daarmee niet in de weg zit. We vissen met maximaal twee hengels. Wat voor hengel? Maakt niet uit, wat je wilt. Een feeder, vliegenhengel, kort spinstokkie of de geëigende strandstok? Alles is toegestaan. Een onderlijn mag maximaal drie haken bevatten en alle aassoorten, als je er aan kunt komen, zijn toegestaan. Kortom: er mag bij ons veel, we hebben niet veel regels en de prijzen waar we voor vissen, zijn van dien aard dat ‘fraude’ niet lucratief is. En ook dat schept rust!



Een van de belangrijkste vragen die ik altijd weer krijg in mijn zeebaarsworkshops is toch wel “Waar moet ik gaan vissen?” En inderdaad: wil je een vis kunnen vangen, dan zul je toch tenminste een stek moeten opzoeken waarvan je mag verwachten dat de gewenste vissoort daar inderdaad ook aanwezig is! Laat ik jullie eens meenemen in de manier waarop ik zelf op zoek ga naar potentiële stekken.


Met enige regelmaat worden er ook in onze kustwateren zeeforellen gevangen, met name in de wintermaanden. Toch hoor je er niet zoveel van. Dat is op zich ook logisch, want je gaat niet zomaar even een middagje ‘op de zeeforel’. Het is een vis waarvoor je heel veel geduld moet hebben en waaraan gespecialiseerde sportvissers veel tijd besteden. Dat begint al bij de zoektocht naar de juiste stek in combinatie met het tij en maanstand. Logisch dat ze het lastig vinden om deze informatie te delen…



Het is 04.50 uur en het is pikkedonker. Nadat de vrouw des huizes me al voor volslagen gestoord heeft verklaard, vraag ik me in gemoede af wat ik in Godsnaam zo vroeg op die pier doe.  Maar ja, we zijn er een weekje tussenuit om wat zon te tanken en dan verveel ik me na een dag.  Je zit per slot van rekening al heel het jaar op een visboot, dus wat doe je dan als je eindelijk niet hoeft? Juist : vissen!



Toen ik de blog "Boel Sjit" van medeblogger Hank Perrée las, herkende ik mij in alles. Als opstapper dan. Ver, heel ver van te voren een bootvistrip boeken en vanaf dat moment hopen op het doorgaan van de vaart. Wat er ook gebeurt, het moet doorgaan!


In de loop van de tijd heb ik een heleboel zeebaarsweetjes (althans: zo noem ik ze) verzameld. Maar let op: het vissen op zeebaars is geen exacte wetenschap, zoals een vriend van me zegt. Als we het zouden weten, dan. .. ja dan…


“Hoe ziet u dat u beet heeft, meneer?” Met grote ogen kijkt een joch van een jaar of 12 me enthousiast aan. Stevig staat hij in iets te grote laarzen op het strandzand. Zijn moeder kijkt op een afstandje toe. Handig dat er net een mooie aanbeet te zien is. “Zie je de hengeltop, man? Dat rammelen is beet. Er zit nu een vis vast aan een haak en hij wil zich graag los zwemmen. Daarbij geeft de vis zulke harde rukken, dat we het nu goed kunnen zien…”



Boel sjit | Blog Hank Perrée

Vroeger gingen we vissen. We gingen vissen op het strand, we gingen met de korst op karper vissen, we gingen voorntjes vissen met een vaste stok en als ik veel gespaard had, gingen we ver weg op een boot kabeljauw vissen. Kortom : gewoon vissen.



Dit jaar duurde het wat langer dan andere jaren, maar uiteindelijk is de temperatuur van het zeewater toch gezakt tot een winterse 7 graden Celsius. Moeten we daar blij mee zijn als strandvisser? Ik vind van niet, want de ervaring heeft mij geleerd dat als het zeewater die temperatuur heeft bereikt, het veelal over is met de vangsten. 



Al een paar dagen staat er een herfstige wind uit het zuidwesten. Het tij is afgaand. Goede omstandigheden voor een avondje strandvissen. Dat moet wijting opleveren…


Het is donderdagmiddag 16.00 uur. Bijna weekend; heerlijk ik ben er aan toe. Hard gewerkt. Mijn GSM gaat, het is mijn broer. Of ik zin heb om morgenochtend een paar uurtjes te gaan vissen op het strand van Castricum aan Zee. Tijdens de laatste competitiewedstrijd van onze club is hem, per ongeluk, wat opgevallen en dat wil hij morgenochtend nog even staven. Ik zeg ja en ook dat ik met 50 zeepiertjes wel uit kom...



Geef mij maar ouwe venten. Wees gerust: daarbij spelen geen latente gedachten een rol en ik ben nog steeds zeer gelukkig getrouwd met de mooiste vrouw van de wereld. Nee, ik heb het over de vissermannen. De nieuwe lichting (jongeheren tot een jaar of 30-35) staat vaak wat onwennig aan boord. Ze dragen van die chirurgenhandschoentjes, want anders raken ze de pieren aan... De ouwe knarren hoef je echter helemaal niets wijs te maken. Weliswaar word je soms lijp van de verhalen over vroeger toen de kabeljauw volgens zeggen via de hoofdlijn binnenboord zwom, toch is het zalig vissen met de ondertussen zeer relaxed geworden ouderlingen.