Bloggers


John Willems

Onze ‘Panvisser’ John Willems verzorgt de vaste visreceptenrubriek in Zeehengelsport magazine.

Cor Juffermans

Cor Juffermans is als specialist op het gebied van onderlijnsystemen vast auteur van Zeehengelsport magazine.

Hank Perrée

Hank Perrée is schipper op een eigen charterboot en schrijft maandelijks een blog over zijn avonturen aan boord.

Michel van Spankeren

Gepassioneerd zee- en roofvisser. Studeerde MSc Aquaculture and Marine Resource Management en MSc Animal Sciences aan de Wageningen Universiteit.

Sjors Waterschoot

Gepassioneerd sportvisser op zowel zoet als zout en als soortenjager altijd op zoek naar een nieuwe vissoort op zijn voortdurend groeiende lijst.

Blog overzicht

Catch & Release, Catch & Cook, of de gulden middenweg? Voor veel sportvissers aan en op zee is dat een vraag die hen momenteel bezig houdt.



Wellicht zet ik jullie nu op het verkeerde (vis)been, want natuurlijk weten we (ik) waar zeebaars vandaan komt. Deze zomer vangen we echter zo ongelooflijk veel zeebaars vanaf het strand van Castricum, dat ik bij het vangen van de 15e baars vorige week spontaan riep: “Waar komen ze vandaan?”



Zondagochtend 8.00 uur. De zee ziet er veelbelovend uit en het weer belooft een badgastloze dag. Op dit tijdstip lopen er op ons plaatselijke strand alleen wat stille genieters die hun hond uitlaten. Als je goed je best doet en er vliegt geen vliegtuig over, hoor je overal om je heen vogels fluiten en schreeuwen. Die laatste zijn de meeuwen. De branding ruist niet, maar klapt geweldig om en om. De bank voor mij begint al wat grond te vormen en alles om mij heen schreeuwt om zeebaars. Er zit een gezonde spanning in mijn lijf en ik heb er zin in. Een wedstrijdje bij ons aan het strand die mee telt in onze eigen competitie. Sta er nu (nog) goed voor en mijn insteek is om dat zeker te consolideren, zoniet te verbeteren. Klokslag acht uur; mijn onderlijnen liggen net achter de branding. Ik ben begonnen.



Ik herinner me Jan Suikerbuik nog goed. Een olijke kerel die verschrikkelijk graag mee de zee op ging om een platvisje te vangen. Zo’n kenmerkende no nonsense vent, die vaak vergezeld werd door zijn dochter Aurelia en schoonzoon Jordy.


Nee nee. Bovenstaande titel is beslist geen verwijzing naar Marten Luther King, maar het resultaat van het volgen van een meerdaagse training bij ProSea. Deze training volgde ik samen met functionarissen van natuurbeschermingsinstanties, beroepsvissers op zoet- en zoutwater, visgroothandelaren en visdetaillisten. Een kruitvat zeg je? Absoluut en ik zat erbij als neutrale docent in de vissector.



Hoewel we een eigen visboot hebben liggen in de haven van IJmuiden, gaat mijn voorkeur toch echt uit naar het kantvissen. En dan ook nog eens bij voorkeur vanaf een strand. Heerlijk vind ik dat.



Na een onderbreking van enige jaren was het afgelopen Tweede Pinksterdag weer zo ver en stond de Jeugvisdag van de Deltavissers op het programma. Om kwart voor 8 lagen de deelnemende charterboten ms. Zeearend, ms. Limanda, ms. The Pirate 2 en ook uw aller Wiesje aan de kade bij de Vlissingse sluis.


De wens van de gelukkigen die naar Noorwegen kunnen gaan om daar lekker te gaan vissen, is over het algemeen het vangen van grote vissen. Gespecialiseerde reisbureaus bieden prachtige reizen aan. Overnachtingen in sfeervolle huisjes aan het fjord en aan de steiger een goed ingerichte boot. Als extra service kun je dan vaak ook nog een lokaal goed bekende visgids inhuren. Een aanrader, want om snel succesvol te zijn, is hun kennis van de stekken en vistechnieken heel erg handig. Zij maken je wegwijs, zodat je weinig vistijd kwijt raakt aan (uit)zoeken.


De wereldbevolking groeit enorm en dat brengt de nodige uitdagingen met zich mee. Met zoveel monden om te voeden is de vraag naar voedsel, en daarmee vis, groot. Alle oceanen en zeeën worden zwaar bevist in een poging aan de vraag naar vis te voldoen. Van de in 2011 geanalyseerde vispopulaties was iets meer dan 90% volledig of zelfs overbevist.



Hebben jullie wel eens op een vliegvissite naar de daar aanwezige foto's gekeken? Ik wel en weet je wat mij dan altijd opvalt? Dat die gasten van die onwijs mooie foto's maken. Een mooi voorbeeld is de site www.dyckers.com. Bij de goed geschreven artikelen staan altijd geweldig mooie foto's. Naast de beleving van het vliegvissen besteden deze vliegvispikeurs dus ook heel veel aandacht aan de foto's van hun vangsten. Echt een lust voor het oog en deze site is dan ook zeker de moeite waard om af en toe te bezoeken.



En toen gingen we door de sluis. En toen voeren we naar de Geul van de Walvisschstaart. En toen ankerden we. En toen vingen we schar en wijting. En het waren er heel veel. En toen gingen we weer naar huis. En toen was iedereen weer blij…



Ligt het nou aan mij, of was het weer 25 jaar geleden veel bestendiger? Destijds viste ik veel met de, voor mij onvergetelijke, zeehengelsporter Anton Achterberg. Vaak lagen we op vrijdagmiddag met ms. Zeeforel 2 al op het zilte nat, om pas zaterdagmiddag (soms zondagochtend) terug te keren. We visten veel op en nabij wrakken, maar ankerden ook graag op verdronken Petten en de Pettemerplaat. ’s Nachts vingen we daar veel paling (toen nog wel), tong en schol. Overdag legde we ons toe op tarbot. Die vingen we regelmatig en van een redelijk formaat.  Tarbot is trouwens nog steeds de vis die ik het liefste op mijn bordje zie. 

 


Echte ‘Diehards’ vissen het hele jaar door op en aan zee. Dat doe ik ook wel een beetje, maar neem van mij aan dat ik echt niet ga vissen als ik het te koud vind. Zat andere dingen te doen die aan het vissen gerelateerd zijn.



“Het zal wel niet veel worden vandaag hé schipper, met die Oostenwind?” Nou kramen mijn innig geliefde gasten wel meer onzin uit ’s ochtends, maar dit is er een van een reeds lang achterhaalde volkswijsheden die volgens de malloot van de boot rechtstreeks als volkswaanzin naar het land der fabelen verwezen kan worden.