Bloggers


John Willems

Onze ‘Panvisser’ John Willems verzorgt de vaste visreceptenrubriek in Zeehengelsport magazine.

Cor Juffermans

Cor Juffermans is als specialist op het gebied van onderlijnsystemen vast auteur van Zeehengelsport magazine.

Hank Perrée

Hank Perrée is schipper op een eigen charterboot en schrijft maandelijks een blog over zijn avonturen aan boord.

Michel van Spankeren

Gepassioneerd zee- en roofvisser. Studeerde MSc Aquaculture and Marine Resource Management en MSc Animal Sciences aan de Wageningen Universiteit.

Sjors Waterschoot

Gepassioneerd sportvisser op zowel zoet als zout en als soortenjager altijd op zoek naar een nieuwe vissoort op zijn voortdurend groeiende lijst.

Blog overzicht

28 december 2016 was de laatste dag van het oude jaar dat ik op een strand stond te vissen. Diezelfde avond ben ik mijn bed in gekropen, om er uiteindelijk pas op 2 januari 2017 weer uit te komen. Griep! En wat voor een; ik was helemaal naar de gallemiezen...



Vijftig tot zeventig en zelfs wel meer dan 100 vissen in één sessie! Ik ben zelf de afgelopen tijd niet aan het strand geweest, maar afgaande op de vangstberichten van anderen begon ik héél onrustig te worden. Het kriebelde, het jeukte en mijn lichaamstemperatuur liep op; een duidelijk gevalletje viskoorts.



Wie heeft hem nou niet gezien? Die prachtige film met Jack Nicholson en Morgan Freeman in de hoofdrollen, over twee oudere mannen die er op het laatste eindje van hun leven op een gruwelijke toffe  manier nog het beste van proberen te maken. Met eenzelfde scenario werd ik wel eventjes rauw om de oren geslagen op 3 oktober van het afgelopen jaar.



Dit geloof je toch niet. De vissige foto’s in dit blog heb ik gemaakt ten tijde van de ‘donkere dagen voor de Kerst’. Locatie: Strand van Bakkum. Omstandigheden: Zuidwest 3 Bft, met daarbij een zonnetje en een temperatuur die april niet zouden misstaan.


Wie mij kent, weet dat ik graag fotografeer. Bij voorkeur, als ik erover nadenk, tijdens het vissen. De gemaakte foto’s rubriceer ik vervolgens op datum en een omschrijving. Een voorbeeldje:  "20160110 Vissen vanaf het Ganzeneiland". Zo heb ik dus van al mijn visavonturen een digitaal mapje met een datum en een omschrijving. En in dat mapje de foto's die ik tijdens zo'n sessie heb gemaakt.



Stel je voor dat je een blog wilt schrijven, maar je komt niet aan vissen toe. Waarover moet je dan nog schrijven? Wees gerust: na een korte inleiding ga ik weldegelijk vertellen over mijn recente laatste visdag…



In een droefgeestige poging nog iets ludieks te maken van de verwaaidag die gekenmerkt werd door de eerste echte herfststorm van 2016, zette ik half november een filmpie op Facebook. Onmiddellijk moest ik denken aan een zomer van een jaar of drie-vier geleden.


Ik meen mij een aflevering van Klootwijk aan Zee te herinneren, waarin Wouter met de volste verbazing luistert naar een beroepsvisser die uitlegt dat hij schar met verlies aan land moet brengen, vanwege de aanlandplicht op bijvangst. Deze scharren gaan voor fenomenaal lage prijzen over de toonbank en wie weet waar ze daardoor belanden... Wellicht eindigt een deel van lagere kwaliteit als diervoeder, maar er is ook een deel dat in de koelvitrine van de visboer belandt.


In mijn vorige blog maakte ik melding van mijn eerste wijting van dit seizoen; een 20 cm lange mini en werkelijk graatmager. Ik stelde mij toen ook de vraag of ik dit jaar ook nog maatse wijting zou vangen.



Toen Willem Alexander destijds met Maxima kwam aanzetten, had ik al zoiets van: “Die heeft zijn ogen ook niet in zijn zakken zitten.”  Nadat ze op dat zalige Argentijnse Nederlands de beroemde woorden : “Beetje dom” sprak, ging ik definitief om als een smeltkaas in een hete oven.



De mooiste vismaanden zijn naar mijn idee de herfstmaanden. De wintergasten komen binnen zwemmen, maar de zomergasten vreten zich nog even dik aan de grote hoeveelheid garnalen en ander lekkers. En dat kan leiden tot prachtige momenten waarop je waanzinnig veel kunt vangen. Het is zo’n periode waarin ik op veel verschillende manieren ga vissen. Vaak een paar uurtjes vanaf het strand, maar ook heel graag met de boot. Deze keer ook als gast van Hank Perée op zijn charterboot ms. Wiesje. Maar daarover zo meer.



Bladeren in het volledige spectrum van een regenboog in camouflage schieten door de lucht als straaljagers gestuwd door een gierende wind. De wolken beginnen te schreeuwen en verdringen de zakkende avondzon die met haar laatste straaltjes warmte mijn gezicht nog éénmaal streelt. Het laatste diep oranje rode licht van de schemering doet de donkere wolken oplichten als een bosbrand aan de hemel. De wind valt en er volgt een moment van onheilspellende stilte. De laatste wandelaars kloppen vluchtig het zand van onder de laarzen en stappen de met kaarsen verlichte strandtenten binnen. Vanachter een licht beslagen ruit aanschouwen zij het inzetten van een kille najaarsnacht. Terwijl zij met hun haast bevroren rode vingers een dampende mok chocolade omhelzen, start in de verte het huilen van moeder natuur. Een zachtjes sissend gordijn van regen sluit de oranje rode schemerende horizon en richt haar vizier op haar optreden aan de doodsstille duinen.


Ik weet niet zo goed waar ik moet beginnen en daarom heb ik besloten om deze keer geen structuur aan te houden, maar gewoon in een puur willekeurige volgorde het een en ander met jullie te delen. Laat ik beginnen met afgelopen vrijdagmiddag. Bij de voordeur staat een koerier met een pakje voor mij. De stickers op de doos verraden nog voor ik getekend heb de afzender: Daiwa - Cormoran. Gauw een krabbel en uitpakken maar. Yes, yes hij zit er in, mijn nieuwe Saltiga 4500H. Dat is een molen uit het topsegment van Daiwa en ik mag daarmee vissen. En geloof me: dat is echt genieten. Ik kom er eerlijk voor uit dat zo’n prijzige molen niet voor iedereen is weggelegd, maar verderop in dit blog stel ik jullie voor aan een paar nieuwe molens van Daiwa die kwalitatief eveneens zeer goed zijn, maar ook nog eens bescheiden geprijsd.



Munne maot | Blog Hank Perrée

Ik heb een vriend. Komend uit een generatie waarbij deze simpele aankondiging als 16-jarige puberman alle stoppen thuis door liet slaan, de lichten deed flikkeren en de familie in diepe rouw stortte, hoeft men zich over deze boude openingszin geen enkele zorg te maken, laat staan conclusies te trekken. Mijn vriend heeft namelijk veren.