Bloggers


John Willems

Onze ‘Panvisser’ John Willems verzorgt de vaste visreceptenrubriek in Zeehengelsport magazine.

Cor Juffermans

Cor Juffermans is als specialist op het gebied van onderlijnsystemen vast auteur van Zeehengelsport magazine.

Hank Perrée

Hank Perrée is schipper op een eigen charterboot en schrijft maandelijks een blog over zijn avonturen aan boord.

Michel van Spankeren

Gepassioneerd zee- en roofvisser. Studeerde MSc Aquaculture and Marine Resource Management en MSc Animal Sciences aan de Wageningen Universiteit.

Sjors Waterschoot

Gepassioneerd sportvisser op zowel zoet als zout en als soortenjager altijd op zoek naar een nieuwe vissoort op zijn voortdurend groeiende lijst.

Blog overzicht

Het is vijf uur s’ochtends. De wekker sleept mij met een luid maar prettig deuntje abrupt uit mijn visrijke droomwereld terug de realiteit in. Soms is opstaan uit dat warme nestje van matras, lakens en kussens een hele opgave, maar deze dag niet. Zonder vertraging schakelt mijn automatische piloot in en kom ik vlot overeind. Het enige dat ik bewust doe is genieten van de gedachte dat ik weer een dagje op het water mag liggen. Ik doe mijn ogen open, zet de wekker af en trek met een brede glimlach snel mijn thermokleding aan. Niet veel later zitten mijn broer en ik in de vooraf al ingeladen auto, onderweg naar een voor ons nieuwe stek.



Als je van je hobby je beroep maakt, dan ben je je hobby een beetje kwijt. Een piepklein beetje waar is dit wel. Want zeg nou zelf: als schar 167.432 over de reling komt zeilen en wijting numero 86.574 zich meldt op het Wiesje-dek, dan weet je in ieder geval precies hoe deze onvolprezen liquiditeitsverschaffers er uit zien. Daarom hou ik me in Nederland maar onledig als een soort entertainer met een vaarbewijs. Koffie (na de eerste vis!), bakkie warme chocomel, broodje worst, soepie warm maken, pilske serveren, moppie tappen enzovoort.



Afgelopen jaar was het eerste waarin de na bijna 50 jaar (!) zo vertrouwde Visma in Rotterdam een andere koers ging varen. De nieuwe eigenaar, Publishing House & Facilities, heeft het goed begrepen. De bezoekers zagen geen beurs vol marktaanbiedingen, maar een evenement met volop demonstraties, sfeer, voorlichting, kennisoverdracht en innovaties. De reacties waren dan ook lovend en dat is wat mij betreft volkomen terecht.



Als soortenjager ben ik altijd bezig met het maken van nieuwe plannen om vissoorten te vangen die nog niet op mijn lijst staan. Vooral in de winter lees ik veel onderzoeken en blogs over vissen en bekijk ik ontelbare filmpjes. Zo verzamel ik alle benodigde achtergrond- informatie, om de rest van het jaar weer genoeg te doen te hebben. Vorig jaar ving ik in Nederland 10 soorten die ik nog niet op mijn lijstje van gevangen vissoorten had staan, maar de afgelopen maanden vond ik zoveel informatie over allerlei soorten die nog ontbreken, dat ik dit jaar voor meer ga!


28 december 2016 was de laatste dag van het oude jaar dat ik op een strand stond te vissen. Diezelfde avond ben ik mijn bed in gekropen, om er uiteindelijk pas op 2 januari 2017 weer uit te komen. Griep! En wat voor een; ik was helemaal naar de gallemiezen...



Vijftig tot zeventig en zelfs wel meer dan 100 vissen in één sessie! Ik ben zelf de afgelopen tijd niet aan het strand geweest, maar afgaande op de vangstberichten van anderen begon ik héél onrustig te worden. Het kriebelde, het jeukte en mijn lichaamstemperatuur liep op; een duidelijk gevalletje viskoorts.



Wie heeft hem nou niet gezien? Die prachtige film met Jack Nicholson en Morgan Freeman in de hoofdrollen, over twee oudere mannen die er op het laatste eindje van hun leven op een gruwelijke toffe  manier nog het beste van proberen te maken. Met eenzelfde scenario werd ik wel eventjes rauw om de oren geslagen op 3 oktober van het afgelopen jaar.


Dit geloof je toch niet. De vissige foto’s in dit blog heb ik gemaakt ten tijde van de ‘donkere dagen voor de Kerst’. Locatie: Strand van Bakkum. Omstandigheden: Zuidwest 3 Bft, met daarbij een zonnetje en een temperatuur die april niet zouden misstaan.


Wie mij kent, weet dat ik graag fotografeer. Bij voorkeur, als ik erover nadenk, tijdens het vissen. De gemaakte foto’s rubriceer ik vervolgens op datum en een omschrijving. Een voorbeeldje:  "20160110 Vissen vanaf het Ganzeneiland". Zo heb ik dus van al mijn visavonturen een digitaal mapje met een datum en een omschrijving. En in dat mapje de foto's die ik tijdens zo'n sessie heb gemaakt.



Stel je voor dat je een blog wilt schrijven, maar je komt niet aan vissen toe. Waarover moet je dan nog schrijven? Wees gerust: na een korte inleiding ga ik weldegelijk vertellen over mijn recente laatste visdag…



In een droefgeestige poging nog iets ludieks te maken van de verwaaidag die gekenmerkt werd door de eerste echte herfststorm van 2016, zette ik half november een filmpie op Facebook. Onmiddellijk moest ik denken aan een zomer van een jaar of drie-vier geleden.



Ik meen mij een aflevering van Klootwijk aan Zee te herinneren, waarin Wouter met de volste verbazing luistert naar een beroepsvisser die uitlegt dat hij schar met verlies aan land moet brengen, vanwege de aanlandplicht op bijvangst. Deze scharren gaan voor fenomenaal lage prijzen over de toonbank en wie weet waar ze daardoor belanden... Wellicht eindigt een deel van lagere kwaliteit als diervoeder, maar er is ook een deel dat in de koelvitrine van de visboer belandt.


In mijn vorige blog maakte ik melding van mijn eerste wijting van dit seizoen; een 20 cm lange mini en werkelijk graatmager. Ik stelde mij toen ook de vraag of ik dit jaar ook nog maatse wijting zou vangen.



Toen Willem Alexander destijds met Maxima kwam aanzetten, had ik al zoiets van: “Die heeft zijn ogen ook niet in zijn zakken zitten.”  Nadat ze op dat zalige Argentijnse Nederlands de beroemde woorden : “Beetje dom” sprak, ging ik definitief om als een smeltkaas in een hete oven.