Bloggers


John Willems

Onze ‘Panvisser’ John Willems verzorgt de vaste visreceptenrubriek in Zeehengelsport magazine.

Cor Juffermans

Cor Juffermans is als specialist op het gebied van onderlijnsystemen vast auteur van Zeehengelsport magazine.

Hank Perrée

Hank Perrée is schipper op een eigen charterboot en schrijft maandelijks een blog over zijn avonturen aan boord.

Marco Nieuwenhuize

Fanatiek (kayak) roofvisser op zout en zoet

Michel van Spankeren

Student MSc Aquaculture and Marine Resource Management en MSc Animal Sciences aan de Wageningen Universiteit en gepassioneerd zee- en roofvisser.

Sjors Waterschoot

Gepassioneerd sportvisser op zowel zoet als zout en als soortenjager altijd op zoek naar een nieuwe vissoort op zijn voortdurend groeiende lijst.

Blog overzicht

Door het juiste moment uit te zoeken, zijn visdagen vaker succesvol. Het thuisfront weet dat ik op die momenten heel onrustig ben. Er moet gevist worden en dat snappen ze.



Op 28 maart sprak ik soortenjager Marcel de Vries over de plannen voor het weekend. Hij wilde die zondag met vismaat Jos Verruit achter de brakwatergrondel (Pomatochistus microps) aan gaan in het Zeeuwse Bruinisse. Deze grondeltjes heb ik daar een paar jaar geleden volop gevangen. Om de kansen op succes van  Jos en Marcel te vergroten, heb ik hen precies verteld hoe, waar en wanneer ik daar viste. Ik kreeg het aanbod om mee te gaan, maar dat heb ik uiteindelijk niet gedaan, omdat ik reizend met het OV pas zo’n 3 ½ uur later aan het viswater zou zijn dan zij, als alles al goed ging…



Vroeguh gingen óveral op het platteland de koeien in het voorjaar naar buiten en wie dat ooit heeft mogen zien, weet dat ‘die gekke beesten' -en dat is niet negatief bedoeld- helemaal door het lint gingen.



Als bovenstaande kreet in de Zeehengelsport te vinden is, komt dat meestal als voorbode van de tijd dat wintervis gaat en zomervis komt. Want hoe leuk de visserij in de koude maanden ook kan zijn, je staat aan dek nu eenmaal lekkerder in korte broek en T-shirt, dan als Michelinmannetje in al dan niet gecertificeerd drijfpak. En daarbij is er dan ook nog eens sprake van een zeer gevarieerde visserij en kun je van alles en nog wat vangen. Schar, bot, tong, wijting, een baarsje, geep, makreel, gevlekte gladde haai en met wat geluk op de wrakjes wat zomergul, een pollakje en steenbolk. Er komt dus wérkelijk weer een leuke tijd aan.


De wekker op mijn mobiel is onverbiddelijk: Zes uur wakker worden. Opstaan voor de laatste dag fileerdemonstraties op de VISMA. De eerste twee dagen waren geweldig druk en heel erg leuk. Als om kwart voor zeven de koffie pruttelt, staan Reier, Dirkjan en Dolf al op de stoep. Zo word ik elke dag geholpen door een groepje visvrienden Wat voel ik me bevoorrecht met zulke kanjers om me heen. Niet alleen vrienden waarmee ik graag en vaak vis, maar ook heel erg betrokken bij het wel en wee van Visling.



Ik heb het net even nagekeken en toen geconstateerd dat mijn laatste blog dateert van 27 januari 2017. Een echte blogger zou geen gat laten vallen, maar een zeevisblogger zoals ik ontkomt daar gewoon niet aan. Ik blog vanuit mijn ervaringen en in de maanden januari, februari en zelfs een stukje maart is de watertemperatuur dusdanig laag dat het vangen van een vis knap lastig is.



Vorig jaar in de zomer zag ik op soortenjagers.nl een in Nederland gevangen pollak

(Pollachius pollachius) voorbij komen. Weliswaar geen grote, maar dit betreft wel even een soort die wel 1,30 meter lang kan worden. In de loop der tijd heb ik de nodige foto’s gezien van prachtige in Noorwegen, Engeland en Ierland gevangen exemplaren en een dergelijke vis staat dan ook hoog op m’n verlanglijstje.


Het is vijf uur s’ochtends. De wekker sleept mij met een luid maar prettig deuntje abrupt uit mijn visrijke droomwereld terug de realiteit in. Soms is opstaan uit dat warme nestje van matras, lakens en kussens een hele opgave, maar deze dag niet. Zonder vertraging schakelt mijn automatische piloot in en kom ik vlot overeind. Het enige dat ik bewust doe is genieten van de gedachte dat ik weer een dagje op het water mag liggen. Ik doe mijn ogen open, zet de wekker af en trek met een brede glimlach snel mijn thermokleding aan. Niet veel later zitten mijn broer en ik in de vooraf al ingeladen auto, onderweg naar een voor ons nieuwe stek.


Als je van je hobby je beroep maakt, dan ben je je hobby een beetje kwijt. Een piepklein beetje waar is dit wel. Want zeg nou zelf: als schar 167.432 over de reling komt zeilen en wijting numero 86.574 zich meldt op het Wiesje-dek, dan weet je in ieder geval precies hoe deze onvolprezen liquiditeitsverschaffers er uit zien. Daarom hou ik me in Nederland maar onledig als een soort entertainer met een vaarbewijs. Koffie (na de eerste vis!), bakkie warme chocomel, broodje worst, soepie warm maken, pilske serveren, moppie tappen enzovoort.



Afgelopen jaar was het eerste waarin de na bijna 50 jaar (!) zo vertrouwde Visma in Rotterdam een andere koers ging varen. De nieuwe eigenaar, Publishing House & Facilities, heeft het goed begrepen. De bezoekers zagen geen beurs vol marktaanbiedingen, maar een evenement met volop demonstraties, sfeer, voorlichting, kennisoverdracht en innovaties. De reacties waren dan ook lovend en dat is wat mij betreft volkomen terecht.



Als soortenjager ben ik altijd bezig met het maken van nieuwe plannen om vissoorten te vangen die nog niet op mijn lijst staan. Vooral in de winter lees ik veel onderzoeken en blogs over vissen en bekijk ik ontelbare filmpjes. Zo verzamel ik alle benodigde achtergrond- informatie, om de rest van het jaar weer genoeg te doen te hebben. Vorig jaar ving ik in Nederland 10 soorten die ik nog niet op mijn lijstje van gevangen vissoorten had staan, maar de afgelopen maanden vond ik zoveel informatie over allerlei soorten die nog ontbreken, dat ik dit jaar voor meer ga!



28 december 2016 was de laatste dag van het oude jaar dat ik op een strand stond te vissen. Diezelfde avond ben ik mijn bed in gekropen, om er uiteindelijk pas op 2 januari 2017 weer uit te komen. Griep! En wat voor een; ik was helemaal naar de gallemiezen...


Vijftig tot zeventig en zelfs wel meer dan 100 vissen in één sessie! Ik ben zelf de afgelopen tijd niet aan het strand geweest, maar afgaande op de vangstberichten van anderen begon ik héél onrustig te worden. Het kriebelde, het jeukte en mijn lichaamstemperatuur liep op; een duidelijk gevalletje viskoorts.



Wie heeft hem nou niet gezien? Die prachtige film met Jack Nicholson en Morgan Freeman in de hoofdrollen, over twee oudere mannen die er op het laatste eindje van hun leven op een gruwelijke toffe  manier nog het beste van proberen te maken. Met eenzelfde scenario werd ik wel eventjes rauw om de oren geslagen op 3 oktober van het afgelopen jaar.