Blogger


Michel van Spankeren

Gepassioneerd zee- en roofvisser

Hansweert | Nederland

OVER DEZE BLOGGER

Michel van Spankeren is al sinds hij de kaplaarsjes van pa en ma aan mocht een gepassioneerde (zee-) visser. Wat begon als kinderlijke interesse in de natte natuur, ontwikkelde zich in de loop der jaren tot veel meer. Door vele dagen (wedstrijd-) te vissen met pa aan de Zeeuwse kust, vormde zich een passie waarop een aantal welgekozen studies aansloten. In Wageningen voltooide hij een universitaire bacheloropleiding ‘Biology’ en daaropvolgend twee masteropleidingen; ‘Aquaculture and Marine Resource Management’ en ‘Animal Sciences’. De opgedane wetenschappelijke kennis bood hem interessante inzichten in onze sportieve interactie met het leven onder de golven die hij tussen het schrijven van sfeervolle visverhalen door graag deelt met zijn medevissers. 

Blog overzicht Michel van Spankeren

Neem zo’n verrukkelijke oliebol, schenk jezelf een stevig glas champagne of adem even diep in en uit en denk mee aan de prachtige visdagen die we het afgelopen jaar weer hebben mogen beleven. Wat zijn jouw mooiste vis momenten van 2019? Was het die onvergetelijke zomeravond met vrienden, of het verbreken van dat persoonlijk record? Mijn 2019 zal ik hieronder beschrijven in deze blog…



Voor iedereen die het afgelopen jaar wedstrijden heeft gevist hoorde zaterdag 14 december 2019 een rood omcirkelde datum in het agenda te zijn. Op 14 december jl. voltrok zich namelijk voor de vierde keer het Sportvisserij Nederland Topsportgala. Voor onze blogger Michel van Spankeren de eerste keer dat hij erbij mocht zijn…

 



De Hel van het Noorden - blog

Herken je het? Je boekt ver van te voren een visweek(end) in het buitenland en bereidt in de aanloop naar die trip je spullen tot in de puntjes voor. Je houdt nauwlettend de vangstberichten in die regio bij en ziet het ene na het andere positieve bericht langskomen. Helderblauwe hemel, rustig water en een zalig zonnetje zetten een prachtig decor voor de foto van je medevisser die pronkt met een goede vangst. Maar dan, vlak voor jij in de auto stapt om te vertrekken, slaat het weer om…



Je kent ze vast wel, lui die bij weer of geen weer naar de waterkant trekken. Lui die de doordeweekse avonden vullen met lijntjes knopen en in de vroege uurtjes van het weekend plots het altijd leegstaande café om de hoek bezetten. Lui die niet uitgepraat raken over haaklijndikte, de beste hengel of de gouden tactiek. Juist, wedstrijdvissers…


Gekleed in een sierlijke mantel van zilveren schubben, bewapend met vlijmscherpe stekels en gesierd door de explosieve kracht van een dynamietstaaf. De zeebaars is één van de meest begeerde sportvissen die het Nederlandse nat te bieden heeft. Zoals bij velen anderen staat momenteel bij mij de kustvisserij in het teken van het belagen van die prachtige zilte baars.



Het vaarbewijs - blog

Wie droomt er niet van om zijn eigen schip het avontuur in te sturen? Om schipper te zijn van de ultieme viservaring? Om naast de Scheldes en Zuidelijke Noordzee, op vakantie in verre oorden de riffen af te driften of fjorden te bevaren en huiswaarts te keren met de sterkste verhalen en de geheimzinnigste visstekken op het grote nat…


Het is zondagochtend, iets na Vis TV, en half Nederland slaapt zijn roes uit na het uitbundige feest dat men vierde ter ere van de verjaardag van onze koning. Zoals iedere zondagochtend beginnen we traditiegetrouw met het vullen van de tafel in de woonkamer. Op zondag eten we de brunch of lunch namelijk altijd gezellig samen rond een rijkelijk gedekte tafel. Warme broodjes, plakjes zoete tomaat en ui, zacht gekookte eitjes, tal van andere heerlijke belegsoorten en niet te vergeten gerookte geepsalade. Terwijl ik mij even later tegoed doe aan de laatste beetjes van die overheerlijke salade en het duidelijk wordt dat dit toch echt de laatste portie geep uit de vriezer was valt de vraag: ‘Zitten ze er al?’


De dagen worden langer, de temperatuur loopt op en de straten staan vol met prachtige bloesem en bloemen, de lente is weer officieel van start gegaan! Voor de roofvisfanaten op het zoete water is daarmee de gesloten tijd voor kunstaas weer aanstaande. In de gesloten tijd wagen sommige van die zoetwatervissers het op een bot of baars aan het zoute op bijvoorbeeld het Oostvoornse meer of in de havens van Rotterdam.



‘Ist dass ein Scholle?!’ klinkt het vanachter mijn rug terwijl ik geconcentreerd mijn hengels in de gaten houd op een zonnige januaridag aan het strand. Ik draai om, loop naar de wandelaars die zich rond mijn emmer met schar hebben verzameld en leg ze uit dat het gaat om ‘Kliesche’ wat de Duitse naam is voor deze winterse lekkernij. Verbaasd herhalen ze vragend de naam, ‘Kliesche?’ Blijkbaar hebben ze zoals zo velen nog nooit van schar gehoord, laat staan er één in zijn compleetheid aanschouwd.



‘Hoe was jouw visjaar!?’ Wellicht niet de eerste vraag die je elkaar stelt terwijl je je tegoed doet aan de volgende gang tijdens een chique kerstmaal of die veel te volle schaal oliebollen. Want of het nu de desinteresse van jouw schoonmoeder in jouw visavonturen is, of het gebrek aan uren op een dag om het visjaar door te lopen, er zijn vast tig andere zaken die de voorkeur krijgen aan tafel. Maar tussen al dat eten en gezellig doen door is het wellicht even fijn om terug te denken aan de vissige verrassingen en avonturen die 2018 voor je klaar had staan.


“Wat waart daar onder water?” Wie de vangstberichten in de gaten houdt, mag het niet zijn ontgaan dat het wemelt van de vis op dit moment. Weelderige wijting en stevige scholen schar zwemmen zij aan zij en domineren momenteel de waterpartij langs de Zeeuwse stranden. In verre oorden worden dergelijke massale trektochten van vis op de voet gevolgd door de top van de voedselketen en zijn het juist die grote rovers die door veel vissers aldaar belaagd worden. Op veel spectaculaire beelden geschoten vanuit de lucht is goed te zien hoe de kolossale beesten omgeven door prooidieren zoeken naar een zwak individu. Tot voor kort geloofde ik niet dat zulke taferelen plaatsvonden in onze altijd troebele Westerschelde. ‘Tot voor kort’ want tijdens mijn laatste vissessie deed ik een ontluisterende ontdekking aan het uiteinde van mijn onderlijn…