Blogger


Cor Juffermans

Specialist in onderlijnmontages

Castricum | Nederland

Over onze blogger

Cor Juffermans is een hartstochtelijk strandvisser. Als vaste auteur van Zeehengelsport magazine is hij vooral bekend als specialist op het gebied van onderlijnsystemen.

Blog overzicht Cor Juffermans

Beetje in de war

Op het moment van dit schrijven, ergens rond het eerste weekend van mei, weet ik nog steeds niet waar het naar toe gaat voor wat betreft het weer en de over het algemeen daar aan gekoppelde resultaten voor wat betreft visvangsten. Want wees nou eens eerlijk, het is de afgelopen weken toch net een loterij? Het ene moment sta je fantastisch te vissen vanaf een strand en draai je de ene na de andere vis binnen en een paar dagen later, op dezelfde locatie notabene, vang je zo goed als niks. 



In mijn blog van 14 april 2017 maakte ik melding van het feit dat ‘de koeien weer naar buiten mochten’. Van koeien is bekend dat, als die na een lange saaie winter in de stal weer naar buiten mogen, ze helemaal uit hun bol gaan. Onder hun poten vers riekend mooi groen gras en via hun neusgaten snuiven ze een heerlijke frisse lucht in. Niet meer die bedompte lucht uit de stal, maar zo'n heerlijke lentelucht die ook wij herkennen na een verfrissend regenbuitje. 



Groot, graatmager én klein

De maanden februari en maart zijn zeker niet de maanden dat jij je helemaal klem kan vissen vanaf de Nederlandse stranden. Ik schrijf bewust ‘stranden’, want ga je vanaf een pier of havenhoofd vissen, dan kan je emmertje heel snel gevuld zijn met een zooitje prachtige scharren of mooie wijtingen. Kortom, weet je wat dieper water te bereiken vanaf bijvoorbeeld zo'n pier, havenhoofd, misschien je eigen kleine bootje of charterboot, dan is er verdomd goed een visje te vangen, maar nogmaals, vanaf een strand moet je toch echt vreselijk je best doen en de kans op een dikke nul is heel groot.



Een jaar vol uitdagingen

Aan het eind van een jaar kijk ik bijna nooit achterom, maar altijd naar voren. Wat komt er op mijn pad, wat ga ik doen en hoe ga ik daar invulling aan geven. En dan beperk ik mij in deze wel even tot het vissen. ‘t Is tenslotte een blog die zich voornamelijk richt op de hengelsport. Hengelsport? Inderdaad, ik vis niet alleen op en aan zee, maar mag ook graag zo af en toe een beetje knoeien op het zoete. Vandaar hengelsport en niet zeehengelsport.


Ik constateer net dat ik tussen mijn vorige blog en nu, maar twee keer gevist heb. Dat is voor mijn doen heel weinig. Eigenlijk probeer ik in een weekend altijd wel ergens een keertje te vissen. Meestal op mijn eigen strand van Castricum aan Zee, maar je zou me ook zomaar op de Noordpier van Wijk aan Zee kunnen aantreffen. De kans dat jij mij daar aantreft, is in de winter vele malen groter dan in de zomer, en dat heeft een reden.



Maak eens wat vaker een foto

Als ik dit schrijf, heb ik net vernomen dat het Nederlands mannenteam op het WK in Wales een off-day had en dat de dames hartstikke tevreden waren over hun resultaat. De mannen dertiende in het dagklassement en daarmee was de zesde plek in het eindklassement het hoogst haalbare. Jammer, tot die laatste dag had ik een onwijs goed gevoel over dit team en voor mijn gevoel kon er niets meer mis gaan…


Best wel vreemd. Als je zeebaars en Ameland intikt op Google, dan zie je dat Google diep moet graven in het immense archief om met wat hits te komen. Je ziet vervolgens berichten voorbij komen van: "Ik ga een weekje naar Ameland, weet iemand een stek voor zeebaars?" of "Waar moet ik zijn om een zeebaars te vangen op Ameland?". Van vangstberichten is nauwelijks of niet sprake en als je wat dieper ingaat op zo'n bericht, zie je een enkele keer staan ‘Paal 17’, maar voor de rest heerst een oorverdovende stilte. 


Heb het net nog even nagekeken en toen geconstateerd dat mijn laatste blog alweer dateert van 13 juli jl. Daarna ben ik vanaf die datum door mijn berichtjes op Facebook gegaan en helaas heb ik moeten constateren dat tussen toen en nu de boel nog niet echt is veranderd…

 

 

 



Een zomerse visserij, dat schrijf ik niet zomaar. Dat heeft een reden. Ga ik uitleggen. Elk seizoen kent zo zijn charmes voor wat betreft de visserij en de visvangsten. Ik durf echter zonder meer op te schrijven dat bij mij de herfst en het voorjaar beide ex aequo op één staan. De visserij is dan altijd, tot nu toe, top en deze ‘tussenseizoenen’ staan garant voor een hele mooie visserij en de daarbij behorende vangsten.



Zo met de zomervakanties voor de deur staat het zoute wedstrijdprogramma nagenoeg stil, op een enkele avond- of nachtwedstrijd na. Maar als de scholen weer zijn begonnen, gaat het serieus los en er komen dan ook de nodige wedstrijdconvocaties bij ons binnen. Zoals deze van de derde editie van de Shimano Bootviscup, die op zaterdag 21 oktober as. wordt gevist op de Oosterschelde.


In mijn laatste blog van 4 mei 2018 eindigde ik met een tekening van de geclipte Wishbone Rig van Sjaak Lobs. Zoals te doen gebruikelijk mocht ik weer veel positieve reacties ontvangen, maar toch ook een paar met de opmerking dat het best lastig is om twee haken geclipt te krijgen bij de Breakaway IMP2. Zelf heb ik daarmee nooit problemen ervaren omdat ik altijd mijn haakpunt en zelfs een stukje van de haaksteel uit mijn aas laat komen. In dat geval heb ik dus maar twee hele dunne haken die ik moet clippen en mijn aas zit hoog genoeg zonder de boel in de verdrukking te zetten. 


< VORIGE1234