Blogger


Cor Juffermans

Specialist in onderlijnmontages

Castricum | Nederland

Over onze blogger

Cor Juffermans is een hartstochtelijk strandvisser. Als vaste auteur van Zeehengelsport magazine is hij vooral bekend als specialist op het gebied van onderlijnsystemen.

Blog overzicht Cor Juffermans

In mijn vorige blog, zo rond half augustus, schreef ik nog: ‘de zomer zit in de overgang’. Daarmee sprak ik voor mijzelf de hoop uit dat het weer een beetje de overgang zou maken van badgastenweer naar een lekker nazomerweertje. Aangenaam weer qua temperatuur, beetje wind uit - bij voorkeur - het zuidwesten, met een mooie branding. Met als gevolg, dat de mooie dikke botten en de grotere zeebaarzen wat dichter bij de kant zouden komen…



Als ik begin met schrijven, heb ik net gelezen dat een deel van het dak boven het AZ-stadion is ingestort. Gelukkig alleen materiële schade, maar toch bizar dat we midden in de zomer ineens worden opgeschrikt met een stevige storm? Windkracht 8 met uitschieters naar 9. Wel uit het zuidwesten en dan vind ik het al gauw een minder fout windje.



Het park waar ik geboekt had, heet Waterresort Bodelaeke en ik raad je echt aan om eens naar de internetpagina van dat Waterresort te gaan. Alle huisjes liggen namelijk aan het water en ze beschikken ook nog eens allemaal over een eigen aanlegsteiger annex vissteiger.

 



In april of mei gaf ik de redactie van Zeehengelsport door dat ik de maand juni op vakantie ging. Op het programma stonden drie locaties; Luxemburg/Duitsland, IJsland en Giethoorn. Drie totaal verschillende locaties. Op al die locaties had ik een hengeltje mee. Mijn bericht aan Berend van de redactie was ook dat ik de maand juni geen blog zou aanleveren; dat vond ik even te veel gedoe tussen al dat inpakken en uitpakken…

 


Beetje in de war

Op het moment van dit schrijven, ergens rond het eerste weekend van mei, weet ik nog steeds niet waar het naar toe gaat voor wat betreft het weer en de over het algemeen daar aan gekoppelde resultaten voor wat betreft visvangsten. Want wees nou eens eerlijk, het is de afgelopen weken toch net een loterij? Het ene moment sta je fantastisch te vissen vanaf een strand en draai je de ene na de andere vis binnen en een paar dagen later, op dezelfde locatie notabene, vang je zo goed als niks. 



In mijn blog van 14 april 2017 maakte ik melding van het feit dat ‘de koeien weer naar buiten mochten’. Van koeien is bekend dat, als die na een lange saaie winter in de stal weer naar buiten mogen, ze helemaal uit hun bol gaan. Onder hun poten vers riekend mooi groen gras en via hun neusgaten snuiven ze een heerlijke frisse lucht in. Niet meer die bedompte lucht uit de stal, maar zo'n heerlijke lentelucht die ook wij herkennen na een verfrissend regenbuitje. 


Groot, graatmager én klein

De maanden februari en maart zijn zeker niet de maanden dat jij je helemaal klem kan vissen vanaf de Nederlandse stranden. Ik schrijf bewust ‘stranden’, want ga je vanaf een pier of havenhoofd vissen, dan kan je emmertje heel snel gevuld zijn met een zooitje prachtige scharren of mooie wijtingen. Kortom, weet je wat dieper water te bereiken vanaf bijvoorbeeld zo'n pier, havenhoofd, misschien je eigen kleine bootje of charterboot, dan is er verdomd goed een visje te vangen, maar nogmaals, vanaf een strand moet je toch echt vreselijk je best doen en de kans op een dikke nul is heel groot.


Een jaar vol uitdagingen

Aan het eind van een jaar kijk ik bijna nooit achterom, maar altijd naar voren. Wat komt er op mijn pad, wat ga ik doen en hoe ga ik daar invulling aan geven. En dan beperk ik mij in deze wel even tot het vissen. ‘t Is tenslotte een blog die zich voornamelijk richt op de hengelsport. Hengelsport? Inderdaad, ik vis niet alleen op en aan zee, maar mag ook graag zo af en toe een beetje knoeien op het zoete. Vandaar hengelsport en niet zeehengelsport.



Ik constateer net dat ik tussen mijn vorige blog en nu, maar twee keer gevist heb. Dat is voor mijn doen heel weinig. Eigenlijk probeer ik in een weekend altijd wel ergens een keertje te vissen. Meestal op mijn eigen strand van Castricum aan Zee, maar je zou me ook zomaar op de Noordpier van Wijk aan Zee kunnen aantreffen. De kans dat jij mij daar aantreft, is in de winter vele malen groter dan in de zomer, en dat heeft een reden.



Maak eens wat vaker een foto

Als ik dit schrijf, heb ik net vernomen dat het Nederlands mannenteam op het WK in Wales een off-day had en dat de dames hartstikke tevreden waren over hun resultaat. De mannen dertiende in het dagklassement en daarmee was de zesde plek in het eindklassement het hoogst haalbare. Jammer, tot die laatste dag had ik een onwijs goed gevoel over dit team en voor mijn gevoel kon er niets meer mis gaan…


Best wel vreemd. Als je zeebaars en Ameland intikt op Google, dan zie je dat Google diep moet graven in het immense archief om met wat hits te komen. Je ziet vervolgens berichten voorbij komen van: "Ik ga een weekje naar Ameland, weet iemand een stek voor zeebaars?" of "Waar moet ik zijn om een zeebaars te vangen op Ameland?". Van vangstberichten is nauwelijks of niet sprake en als je wat dieper ingaat op zo'n bericht, zie je een enkele keer staan ‘Paal 17’, maar voor de rest heerst een oorverdovende stilte.