Blogger


Cor Juffermans

Specialist in onderlijnmontages

Castricum | Nederland

Over onze blogger

Cor Juffermans is een hartstochtelijk strandvisser. Als vaste auteur van Zeehengelsport magazine is hij vooral bekend als specialist op het gebied van onderlijnsystemen.

Blog overzicht Cor Juffermans

Een zomerse visserij, dat schrijf ik niet zomaar. Dat heeft een reden. Ga ik uitleggen. Elk seizoen kent zo zijn charmes voor wat betreft de visserij en de visvangsten. Ik durf echter zonder meer op te schrijven dat bij mij de herfst en het voorjaar beide ex aequo op één staan. De visserij is dan altijd, tot nu toe, top en deze ‘tussenseizoenen’ staan garant voor een hele mooie visserij en de daarbij behorende vangsten.



Zo met de zomervakanties voor de deur staat het zoute wedstrijdprogramma nagenoeg stil, op een enkele avond- of nachtwedstrijd na. Maar als de scholen weer zijn begonnen, gaat het serieus los en er komen dan ook de nodige wedstrijdconvocaties bij ons binnen. Zoals deze van de derde editie van de Shimano Bootviscup, die op zaterdag 21 oktober as. wordt gevist op de Oosterschelde.



In mijn laatste blog van 4 mei 2018 eindigde ik met een tekening van de geclipte Wishbone Rig van Sjaak Lobs. Zoals te doen gebruikelijk mocht ik weer veel positieve reacties ontvangen, maar toch ook een paar met de opmerking dat het best lastig is om twee haken geclipt te krijgen bij de Breakaway IMP2. Zelf heb ik daarmee nooit problemen ervaren omdat ik altijd mijn haakpunt en zelfs een stukje van de haaksteel uit mijn aas laat komen. In dat geval heb ik dus maar twee hele dunne haken die ik moet clippen en mijn aas zit hoog genoeg zonder de boel in de verdrukking te zetten. 


De omstandigheden verbeteren, maar het gaat wel erg langzaam. Je zou er ongeduldig van worden... Voor ik mijn ongeduld verklaar, gaan we eerst een stukkie terug naar vroeg dit voorjaar.


Op de dag dat ik dit schrijf, is het onwijs aangenaam weer. Het is droog, er staat een matig windje en je voelt de warmte van de zon alweer. Kom je per ongeluk echter op een tochtgat te staan, dan weet je meteen weer in welke maand we zitten. Toch ben ik voorzichtig optimistisch en denk ik dat vandaag wel eens de opmaat kan zijn naar het voorjaar en de daarbij behorende vangsten. Want jongens, laten we eerlijk zijn: de afgelopen weken was gewoon ruk. Oké, een enkele uitschieter daar gelaten, maar over het algemeen waren de vangsten hartstikke waardeloos. Ik schrijf bewust vangsten, want het vissen, kan weldegelijk hartstikke leuk geweest zijn. Toch?



Wie mij een beetje volgt, weet dat ik een onwijze koukleum ben. Voor wat betreft het vissen, kijk ik dan ook helemaal niet uit naar de winter. Wat mij betreft, mogen ze de maanden januari, februari en maart zo in de prullenbak gooien. Heb ik niks mee. Kijk ik naar mijn auto, dan mag er van mij best een pakkie sneeuw vallen. Ik heb een 4x4 en dan heb je met een flinke laag sneeuw een hoop pret. Maar goed dat is meer iets voor Autoweek, hier beperk ik mij tot het vissen en bespreken we vissige zaken.


Memorabele momenten moet je gewoon delen! Daarom wil ik dan ook beginnen met onze op één na laatste clubwedstrijd. Deze was alweer een tijdje terug, op 15 oktober 2017 en ik weet het, mijn vorige blog dateert van 20 oktober, maar die had ik al klaar gemaakt op 14 oktober. Ik deed toen al wel kond van die wedstrijd, maar wist toen nog niets van de resultaten. Vandaar dat ik er nu nog even op terugkom…


Mijn vorige blog eindigde ik met de aankondiging dat ik mij ging voorbereiden op een weekendje zeevissen vanaf de stranden op Texel. Het doel? Zeebaars! De afgelopen jaren was Texel ons zeer goed gezind en wisten wij, mijn zwager, twee broers en ik, er vele zeebaarzen te vangen. En met veel bedoel ik echt veel. Aantallen zijn niet belangrijk, maar weet dat er op Texel in het naseizoen een mooi zooitje zeebaars te vangen valt. 



Emotie | blog Cor Juffermans

Heel lang geleden, ik zal niet ouder dan zo'n jaar of acht - misschien negen zijn geweest, viste ik in de grote vakantie dag in dag uit op karper. Niet zoals nu met piepers, bivvies, legbedden en voerboten, maar gewoon ouwerwets. In mijn rechterhand een stevige korte volglas werphengel met daarop een flinke molen en op de spoel 35/00 nylon. Je kon immers maar beter geen risico nemen! In mijn linkerhand een schepnet en een grote emmer en in dat net zat een zak met de kapjes van een witbrood. Ik viste toen met drijvende korsten.



In mijn laatste blog was ik ronduit lyrisch over de mooie vangsten die ik de periode daaraan voorafgaand had mogen meemaken. Ik niet alleen, maar ook jullie. Niet dat lyrische, maar die mooie vangsten… Gezien de reacties die ik daarna heb mogen lezen, heb ik geconstateerd dat mijn blog op twee manieren kon worden gelezen…


Mijn laatste blog dateert van 19 mei 2017. Ik heb die bijdrage nog even teruggelezen en het viel mij op dat ik het daarin nog niet zozeer had over ‘supervangsten’. Supervangsten? Ja zeker! Sindsdien is daarvan zondermeer sprake. Flinke zeebaars, geep, makreel, gevlekte gladde haai en pijlstaartrog. En laten we de bot niet vergeten. Niet van die kleine pietepeuterige botjes, maar mooie dikke platten die je hengel doen rammelen alsof er een zeebaars aan staat te trekken. Al dat moois was toen echter nog niet te melden… 



< VORIGE123