Blogger


Sjors Waterschoot

Gepassioneerd sportvisser op zowel zoet als zout

Eindhoven | Nederland

Over onze blogger

Sjors Waterschoot werd als klein kind al door zijn pa op sleeptouw  genomen met vissen. Zo  visten Senior en Junior op veel verschillende manieren en vissoorten, op zout en zoet. Samen met zijn moeder ging hij mee met het IVN  en daar werd de interesse voor de natuur alleen maar groter. In 2014 verhuisde hij naar Eindhoven, voor zijn studie toegepaste biologie op de HAS te 's-Hertogenbosch. De studie werd helaas niet afgerond, maar de interesse voor natuur en met name vissen leefde voort. Sinds een aantal jaar is hij helemaal gek van het soortenjagen. Om deze hobby uit te oefenen, reist Sjors met het openbaar vervoer door heel het land. Geen plek is te ver weg en geen visje te klein.

 

www.vissenverzamelaar.blogspot.com


https://www.soortenjagers.nl/jager.asp?jagerid=124


https://www.vangstenregistratie.nl/vissers/Sjors-Waterschoot/23338

Blog overzicht Sjors Waterschoot

’s Ochtends ben ik eerder wakker dan David en daarom ga ik maar weer verder met vissen. Ik drink vast koffie en eet alvast een broodje, terwijl ik weer niets weet te vangen. Wanneer David uit bed is, gaan we alle bagage verzamelen. We kloppen zoveel mogelijk zand uit onze spullen en doen de afwas. Als dat allemaal gedaan is gaan we nog even wat nieuwe zagers scoren, daarna is het tijd voor Skagen! Een veelbelovende plaats waar vooral David al de hele week naar uitkijkt.

 



Na de vangst van de kleine zeenaald in de haven van Kerteminde (zie deel 1) pakken we in en vertrekken we richting Davids huis. Na een opfrisbeurt gaan we een paar uur slapen en ’s ochtends vroeg de auto weer inladen met alles wat we de komende dagen nodig hebben. Luchtbedden, een groot zeil, slaapzakken, de barbecue plus alle benodigdheden, het waterkokertje en alle vismaterialen.



Na onze ontmoeting in april hadden de Deense soortenjager David Nielsen en ik het al snel over andere vissoorten die mogelijk nog in Denemarken te vangen zijn. Bij mij ontbreken nog de griet, de grote pieterman, grauwe poon, rode poon, grote marene en kleine-, grote- en adderzeenaald. David heeft die eerste vier al binnen, maar voor hem is de jaarlijkse competitie ook belangrijk. Bovendien zou hij graag een vorskwab, een zeestekelbaars en alle zeenaalden willen vangen als nieuwe soorten...



Als soortenjager heb ik al aardig wat vissoorten op de gevoelige plaat vastgelegd, maar makreel was tot nu toe een apart geval, ook al lijkt dat nogal vreemd misschien. Makreel heb ik wel vaker in het buitenland gevangen en gefotografeerd, en vroeger viste ik met mijn pa jaarlijks op deze vissoort met soms wel tweehonderd stuks op de teller als resultaat… Eigenlijk was deze soort zo doodgewoon voor ons, dat het niet één keer in me is opgekomen om ze in NL te fotograferen...


We rijden weer naar dezelfde haven, waar wij eerder – zie deel 1 - al onze snotolfjes vingen. Ik leen een heel kort ijshengeltje van Seb, zodat ik makkelijker onder de kant kan vissen. Wanneer we aankomen is het meteen raak, Sebastien ziet binnen no-time een kleine slakdolf en een Yarrell’s slijmvis (Chirolophis ascanii), die laatste is een nieuwe soort voor Bart en hij hoeft niet lang te wachten tot hij hem te pakken heeft.



Vorige week eindigde ik blog deel 1 midden in een visdag. Een regenachtige dag, waarop we in een fjord vanaf de kant vissen met stukjes zalm. Pascal en Bart zijn er beiden al in geslaagd een sterrog te vangen. Maar ik nog niet…


De snotolf is één van de gaafste soorten die in onze vissengids staat en ik was er al een keer dichtbij vorige jaar in Noorwegen. Helaas moest ik uiteindelijk naar huis, nadat ik er eentje had gezien, bij een lokale visser aan de hengel. Dit was in juni, wat niet echt de beste tijd is om zo’n ‘lumpsucker’ te pakken te krijgen. Ik had dus niet hetzelfde geluk als die local, maar je raadt het al:  de volgende trip had ik alweer in gedachten…


Vandaag gaat de wekker om 7 uur. Ik sta op, trek mijn schoenen aan en wandel naar het andere huisje om koffie te zetten en naar het toilet te gaan. Dat klinkt misschien vreemd, maar ik ben in Denemarken met twee visgidsen, die ik als vrienden heb ontmoet. Leonard Muys en Ron Smits gaan regelmatig samen op visvakantie en ik mocht mij deze keer bij hen aansluiten, om het één en ander op te pikken over het vissen in Denemarken…



Vanuit het Zeevis forum Nederland op Facebook, organiseert beheerder Bob Kuiper regelmatig een evenement voor de geïnteresseerde leden. Zo wordt er soms een ‘surf casting clinic’ gegeven of op de wrakken gevist met de boot. Omdat ik deze samenhorigheid erg goed kan waarderen, schrijf ik wekelijks een kort verslagje voor Bob’s Forum, waarin ik iedere week een ander vissoort bespreek. Van het één kwam het ander en na enkele maanden bloggen, stonden we samen op een middag tussen de stenen te peuteren en vingen we allebei leuke visjes; slijmvis, zwartbekgrondel, pollak en zeedonderpad.



Die titel is natuurlijk een beetje overdreven, maar de term ‘soortenjager’ is in het leven geroepen om vissers die diversiteit waarderen een naam te geven. Maar sinds dit soortenjagen steeds meer een opzichzelfstaand ding is geworden, zijn er nogal wat materialen en methoden ontwikkeld, waarvoor je soms meer moet studeren dan vissen zelf! Soortenjagen is niet alleen maar vissen en aan dat deel van het geheel had ik eigenlijk nog nooit een blog gewijd…


In de vroege ochtend van onze vierde visdag schiet ik wakker. Vandaag is het zover! Na de soorten uit deel 2 gaan we vandaag voor de zeewolf (Anarhichas lupus)! Roman en ik gaan weer op pad, halen een belegd stokbroodje bij het tankstation en rijden dan door naar een ander fjord, iets verder naar het noorden. Omdat Pascal en Chris op deze plek al een zeewolfje scoorden zitten we goed, en dankzij de aanvullende informatie van Raphael zijn de verwachtingen hoog gespannen.