Juni, mijn vakantiemaand – blog deel 1

05 juli 2019 | Cor Juffermans

Cor Juffermans

Cor Juffermans is als specialist op het gebied van onderlijnsystemen vast auteur van Zeehengelsport magazine.

In april of mei gaf ik de redactie van Zeehengelsport door dat ik de maand juni op vakantie ging. Op het programma stonden drie locaties; Luxemburg/Duitsland, IJsland en Giethoorn. Drie totaal verschillende locaties. Op al die locaties had ik een hengeltje mee. Mijn bericht aan Berend van de redactie was ook dat ik de maand juni geen blog zou aanleveren; dat vond ik even te veel gedoe tussen al dat inpakken en uitpakken…

 

 

Wat dit is? Mijn eerste bruine forel op de kokerjuffer...

 

Nu we alweer een tijdje in juli zitten, heb ik mooi de tijd gehad om wat flarden van al die uitjes uit te lichten en in mijn blog te vermelden. Hieronder lezen jullie deel 1. Volgende week gaat het verder in deel 2.

 

Ik moet zeggen, de start van de maand juni was nog even spannend omdat mijn gezondheid mij weer even in de weg stond. Maar uiteindelijk viel het mee en heb ik op alle locaties met minimale klachten mijn ding kunnen doen. Daarnaast is de maand juni omgevlogen en dat is meestal een goed teken. Als je het naar je zin hebt, vliegt de tijd. Toch?

 

 

De papegaaiduikershad, een topper in IJsland…

 

Luxemburg/Duitsland. Waarom weet ik niet, maar al ruim twintig jaar zeg ik dat ik in juni een lang weekend ga vliegvissen in Luxemburg. De rivier die we dan bevissen is na al die jaren nog steeds de Our en de camping waar we op verblijven heet Zur Mühle. Deze camping ligt in het plaatsje Gemünd en inderdaad, dat plaatsje ligt dus in Duitsland. En toch ga ik al ruim twintig jaar vliegvissen in Luxemburg. Ga er niet eens over nadenken.

 

 

Een regenboogforel. Absoluut een bonusvis…

 

De Our is geen ‘gulle’ rivier en je moet verdomd goed je best doen om een visje te vangen. De laatste jaren vangen we over het algemeen kleine bruine forelletjes, kopvoorns en elritsen. Er zitten ook andere visjes, maar die zijn erg lastig aan de haak te krijgen. Noem even de barbeel, al jaren een targetvis voor mij, maar nog nooit eentje weten te vangen. Vlagzalmen, een tiental jaren geleden volop aanwezig, tegenwoordig hoor ik niemand meer die er een heeft weten te vangen. Heel vroeger heb ik ook snoek, baars, karper en brasem de kant op zien komen. Maar dat is echt al heel lang geleden. Heb er echter ook als enige twee bonusvissen weten te vangen. Regenboogforellen, helaas niet aan de vlieg, maar aan een stukje kaas en daarom geen vliegvistrofee.

 

 

Mijn neef had mij barbeel beloofd…

 

Dit jaar echter was mijn neef Robin mee en die had mij barbeel beloofd. Hoe? Dat wilde hij mij vooraf (nog) niet vertellen, maar hij wist een manier dat het gewoon niet mis kon gaan. Dan word ik altijd een beetje zenuwachtig en kan ik eigenlijk niet wachten tot het moment daar is. Ik flikker het er gelijk maar in; maar ik heb nog steeds geen vinkje achter barbeel kunnen zetten. ’t Is me nog steeds niet gelukt.

 

Maar ik heb wel mijn kokerjufferdiploma gehaald! Ik weet het, vreemde overgang, maar het een heeft wel te doen met het ander. Op dag drie van het weekend ben ik dus met mijn neef het water ingestapt en zijn we eerst stenen gaan omdraaien. Niet stenen die met een lage rivierstand droog komen te staan, maar stenen die altijd onder water staan. Met een beetje mazzel vind je dan onder zo'n steen zwarte langwerpige kokertjes. Als je zo'n kokertje voorzichtig breekt komt er een geelachtig larfje met een zwart kopje tevoorschijn. Dat is dus de larve van de kokerjuffer. Vooraf had ik een spinhengeltje met een lengte van 2,90 meter klaargezet. Als dobber gebruikte ik een verschuifbaar vlokdobbertje. Op het haakje een zo'n kokerjufferlarfje en ingooien maar.

 

 

Op zoek naar kokerjuffers…

 

Absurd en ongelofelijk, maar op het stuk waar ik nu stond te vissen, ving ik dus de ene na de andere bruine forel, maar ook de in Nederland zeer zeldzame gestippelde alver. Dat het om een gestippelde alver ging, hebben wij kunnen achterhalen via de Vissengids app van Sportvisserij Nederland en een soortenjager die ook al jaren met ons mee gaat.  Dat zelfde stukje water had ik overigens de voorgaande twee dagen urenlang afgestroopt met drijvende vliegjes en verzwaarde nymphies. Niks, nada, noppes op een paar kleine visjes na. En nu met die larven van de kokerjuffer, de een na de ander. Een ongekende sensatie en ik begin weer een beetje te hopen op een barbeel. Misschien volgend jaar.

 

 

Robin met een gestippelde alver…

 

IJsland. IJsland is een bizar land en dat bedoel ik echt positief. IJsland is een land van uitersten. IJsland is ruig, hard, soms warm, vaak koud en bij windkracht 2, misschien 3 is de zee opgaan al geen optie meer. Als de wind verkeerd staat en dat is vaak, is het water rondom IJsland en dan met name in de buurt van de Westfjorden een grote klotsbak waar zeeziekte echt om de hoek schuilt. Gelukkig ligt het plaatsje Flateryi waar wij ons onderkomen hadden achter in een fjord en konden we toch alle dagen vissen. En voor de sceptici onder jullie, in het fjord hebben wij ook meterplus kabeljauwen gevangen dus ‘daarbuiten’ was niet eens echt nodig.

 

 

IJsland! Een overweldigende natuur en grootse vissen…

 

De natuur in IJsland is echt bizar! Ik heb tegen bergen opgekeken en zag daar witte vlekjes op zitten. Die witte vlekjes verplaatsten zich! Dat waren dus schapen en dat op hellingen waar je echt gewoon niet tegenop kon lopen. Zo steil! Een van onze doelen was ook om de papegaaiduiker te spotten. Is gelukt. Eerst een enkele, daarna leek het wel een plaag. Prachtige vogeltjes en wat helemaal bijzonder is, de shads die ik gebruikte en die superieur waren ten opzichte van de andere shads hadden allemaal een papegaaiduikertekening of -uiterlijk. Heb je plannen om ooit eens in IJsland te gaan vissen. Zoek dan eens gericht naar shads die eruit zien als zandaal en de tekening van een papegaaiduiker hebben. Absolute toppers! En de gewone shad in papegaaiduikeruitvoering van 280 en 450 gram waren ook super. Echte aanraders.

 

 

In IJsland ga je voor groot, groter, grootst…

 

Ik ga echt ergens wat meer vertellen en schrijven over IJsland, maar in dit blog beperk ik mij een beetje tot de highlights. Als je naar IJsland gaat, ga je voor groot, groter, grootst. Je gaat niet voor de soortjes want die zijn daar dun gezaaid. Uiteindelijk hebben wij daar kabeljauw, zeewolf, pollak, koolvis, schelvis, schol, heilbot, schar en zeedonderpad gevangen.

 

 

De gespikkelde zeewolf, deze werd in een fjord naast ons gevangen…

 

De gespikkelde zeewolf stond heel hoog bij ons op het lijstje, maar die hebben wij helaas niet weten te vangen. In de buurt hadden wij ook nog een uitstekende zeeforelstek gespot, maar ook die is helaas niet gevangen. Kabeljauwen van over een meter en zeewolven die ruim de negentig centimeter aantikten waren wel zo'n beetje onze uitschieters. De schol en het heilbotje waren bonusvissen en de zeedonderpad, pollak, schar en ook hele kleine koolvisjes tikten wij eruit met onze spinstokjes met een heel fijn aasje. Hele kleine stukjes koolvis, maar ook spinnetjes of rupsjes die we met heel veel moeite uit die kneiterharde rotsbodem wisten te peuteren.

 

 

Ondanks de blauwe lucht waren de warme winterpakken echt geen overbodige luxe…

 

Het was dag en nacht licht. Een stralend blauwe lucht en dat 24 uur lang. De wind kwam nooit boven 3 Beaufort, maar die kon wel steenkoud zijn. Onze warme winterpakken waren dan ook echt geen overbodige luxe. De boot die wij daar tot onze beschikking hadden, was er een uit de categorie ‘super’. Stevig, ruim, betrouwbaar en genoeg power om het hele fjord af te struinen. Kortom, een absolute belevenis.

 

Volgende week deel 2 van deze blog…

 


Reactie plaatsen

 

Uw reactie is meer dan welkom en zal bij goedkeuring door de redactie geplaatst worden.

 

Reacties (0)

Er zijn nog geen reacties geplaatst.