Vissen, het nieuwe yoga!

01 februari 2019 | Nathalie van den Berg

Oké, stel je voor: je rijdt op een zondagmiddag langs de Amstel en ziet daar vijf dames langs de waterkant zitten, mét viskoffers en hengels. Dan, tijdens een wedstrijd op het strand, blijken er drie fanatieke dames van de partij. En nu, ‘s morgens in alle vroegte, staan er nog veel meer vrouwen te popelen op de kade voor een dag vissen op zee. Hoe gezellig is dat?

 

Lekker met de meiden op stap!

 

Plezier

De realiteit is soms anders, maar waarom is dat in Nederland eigenlijk nog niet mogelijk? Waarom hoort bij de aanblik van vissende dames vaak de opmerking: ‘Goh, dat zie je ook niet vaak?” Ik kan er met m’n koppie simpelweg niet bij en juist daarom is het dus voor mij ‘een dingetje’. Vissen is zó relaxed, spannend en fantastisch, het zorgt voor zoveel plezier en onvergetelijke avonturen. Vissen geeft je letterlijk zuurstof. Wist je dat menig psycholoog en dokter adviseert om lekker te gaan vissen als men zich meldt met burn-out of depressie? Goed, met die gedachte in mijn achterhoofd, plus het feit dat ik het zelf zo onwijs gezellig zou vinden, ben ik al een tijdje bezig om vooral vrouwen en kinderen te enthousiasmeren. Om ze een keer met me mee te krijgen. Zodat ze van de visserij kunnen proeven en er hopelijk de smaak van te pakken krijgen.

 

 

Best zwaar hoor, dat vissen...

 

Single ladies of moms

Ja, er is natuurlijk al een groep dames die vist. Meestal komt dit omdat de partner of vader dan regelmatig langs de waterkant zit en dat wrijft dan lekker op elkaar af. Maaaaaaaaaar! Hoe zit dat met al die single ladies of moms, en die hardwerkende vrouw die ter ontspanning elke zaterdagochtend zichzelf naar de sportschool sleept voor een lesje yoga, niet wetende dat er in het watertje bij haar om de hoek een onwijs gave belevenis op haar wacht? Of de dames-met-een-partner – die helaas meer van het type darter of gamer is - in plaats van sportvisser? Anyway, je snapt wat ik bedoel toch? Samengevat: hoe krijg ik ze mee, hoe vind ik ze?

 

 

Zo'n zeehengel is trouwens ook zwaar...

 

 

Een eerste schar...

 

Wiesje

Via de social media ben ik bevriend geraakt met schipper Hank Perrée. Eigenaar van Wiesje Sportvischarters. Eind juli 2018 nodigde hij me uit voor een dagje op zee. En al snel werd het plan geboren om van deze dag een damesdag te maken. Inderdaad: met alleen maar vissende vrouwen op de boot! Lekker het zeevissen uitproberen met elkaar en vooral leren van elkaar, het bootvissen ondergaan; beléven. Met een beetje mazzel dan ook nog je zelf gevangen vis mee naar huis kunnen nemen. En als je denkt aan vis vangen, vis fileren, dan denk ik aan John Willems. Een goede visvriend en eigenaar van Visling.nl. Hij geeft regelmatig workshops in vis fileren en heeft veel ervaring als bootvisser. 1+1 = 2! John mocht dus ook mee, niet om te vissen maar om mee te helpen aan boord en als extra fotograaf.

 

 

Hank geeft uitleg...

 

Gevarieerde groep

Hank pakte zijn agenda en wat bleek: de eerst beschikbare zaterdag was pas in januari 2019. Goed, misschien niet zo zomers als ik hoopte, maar 19 januari, oké, doen we! Materiaal en aas werd geregeld door Hank, zo relaxed. Nu nog de dames en de kids. Voor mij was dit geweldig, want binnen drie weken bleek dat ik wel vier boten had kunnen vullen! Hoe onwijs leuk, zoveel animo en enthousiasme, ik was zó blij verrast! Voor deze eerste dames-editie bestond de groep uit elf dames, een onwijs gevarieerde groep. Jong, oud, ervaring, nul ervaring, ervaring in andere visserij: perfect dus!

 

 

Nog maar 11 jaar, maar Hailey heeft nu al de smaak te pakken...

 

 

Net als de 7-jarige Danielle (drie tegelijk!)...

 

En Sandra, met haar eerste vis ooit!

 

 Geen afhakers

De aanloop naar deze visdag was al bijzonder; op de Whatsapp ging het over lekkere hapjes en drankjes, iedereen nam wat mee. De weersvoorspelling vertelde ons dat het echt wel serieus koud zou worden. Ergens was ik bang voor afhakers - want wie wil er nou in 1 graad boven nul op een boot zitten? Mijn zorgen waren onterecht want het ging op de Whatsapp nu vooral over wie nog extra kleding nodig had. De een had nog skikleding en de ander nog wel een extra paar handschoenen. Verbroedering en verzustering alom!

 

KOUD!

En toen werd het dus 19 januari 2019. Om 07.50 uur moesten we verzamelen op het Stationsplein te Vlissingen en dat deden we. En iedereen was er. EN WAT WAS HET KOUD. Maar mooi om te zien: iedereen met 30 lagen kleding aan, compleet ingepakt en dan die grote glimlachen op de gezichten!

 

 

Moeder Jet van den Berg was helemaal in haar nopjes...

 

Sfeertje

De ms. Wiesje kwam al aangevaren. We lieten ons via een trap in de armen van Hank & John zakken en waren klaar voor het grote avontuur op zee. Nog voordat de sluizen open gingen had iedereen al kennis gemaakt met elkaar en was het sfeertje super. Op de eerste stek, voor de Zwarte Polder bij Cadzand, stond een sterke stroming, het was dus een lastige visserij maar vis zou er zeker zitten. Na een korte en heldere uitleg van onze schipper - hoe we moesten ingooien, lijn meegeven, etcetera - gingen de dames aan de slag. Onderlijnen met smakelijke pieren en bewapend met 175 of 200 gram ankerlood (met vaste ankers) gingen te water.

 

Geen competitie

Binnen 10 minuten kwamen de eerste vissen al in de boot. Wijting en schar, whoop! Iedereen blij, en iedereen ving ook vis. Misschien geen joekels, maar weet je wat nou wat het leuke is van de mindset van deze dames? Het gaat dus niet om de meeste vis, of de grootste vis. Er was geen competitie. Het ging immers om de gezelligheid. We waren met elkaar, we vingen vis, onze mooi gelakte nageltjes vroren er zowat vanaf, maar we hadden zoveel lol, we hielpen elkaar en we hadden ook absoluut geen haast.

 

 

De grootste lol samen...

 

 

Geen competitie...

 

Zalmwraps

Op deze eerste stek hebben we echt lekker vis gevangen. Gaandeweg kwamen we er ook achter dat Hank niet alleen een schipper maar ook een ‘feeder’ is. We hadden zelf tompouces, zalmwraps en pastasalade meegenomen maar Hank kwam ook nog langs met heerlijke broodjes warme worst en soep en warme chocolademelk (met rum en liefde). Joh, we hadden bijna geen tijd om te vissen met al dat lekkers!

 

Alles in één emmer

We gingen naar een tweede stek. Het begon goed maar op een gegeven moment viel het stil. Qua vangsten dan, want de dames vielen absoluut niet stil. Alhoewel, Sandra en mijn dochtertje Willemijn werden ineens wel wat rustiger. En ietsje bleker. Ai, zeeziek…

We zijn nog een uurtje blijven hangen op deze laatste stek en toen heerlijk in het zonnetje terug naar Vlissingen gevaren. John en Sophie Neitzel stortten zich op onze vangst en namen de scharren onder handen. Nog even over die mindset: er stonden op de boot emmers om je vis in te kunnen doen maar weet je wat we deden? Alle schar ging in dezelfde grote emmer. En aan het eind van de dag hebben we op de kade alle vis eerlijk verdeeld. Iedereen een portie schar-to-go.

 

 

Verbroedering en verzustering...

 

Als roosjes

Die avond en de dag erna kwamen er nog zoveel goede reacties binnen! Iedereen was bij thuiskomst zo ontspannen en gelukkig, er werd geslapen als roosjes! Geloof me, daar kan geen yoga-sessie tegenop. Renée en haar 11-jarige dochter Hailey hebben het visvirus helemaal te pakken, de spullen zijn inmiddels aangeschaft en de dames gaan absoluut veel vaker vissen.

 

 

Sophie en John zetten de scharen in de scharren...

 

 

Met zakjes schar-to-go als resultaat...

 

Verzustering

Voor Sophie Neitzel, Jasmijn (PiPfishing) en Willemijn Schonenberg was deze dag een ‘eindelijk samenzijn’, een ‘eindelijk een keer samen vissen’. Ze waren helemaal in hun element. Mijn moeder, een geroutineerde boot- en strandvisseres, vond het prachtig om eens met alleen maar dames te vissen op een boot. Hoe gaaf is dat, ze is 71 jaar en maakte dit nu voor de eerste keer mee. En dat was precies wat deze dag zo bijzonder maakte: verzustering!

 

Damesbal

Zonder de goede zorg, service en hulp van Hank Perrée en John Willems was deze dag never nooit zo onvergetelijk geworden, dus een hele grote dankjewel! Er worden al plannen gemaakt om van de zomer nogmaals op avontuur te gaan en ik denk bij mezelf: dit is mooi in beweging gezet en laat die damesbal maar flink gaan rollen. Dus hoezo maar één boot? Laten we er twee of drie doen!

 

 

Als roosjes...

 

 

 


Reactie plaatsen

 

Uw reactie is meer dan welkom en zal bij goedkeuring door de redactie geplaatst worden.

 

Reacties (0)

Er zijn nog geen reacties geplaatst.