Noorse soortenjacht deel 1: vorskwab, topknot & gefrituurde zeenaald

30 januari 2019 | Sjors Waterschoot

Sjors Waterschoot

Gepassioneerd sportvisser op zowel zoet als zout en als soortenjager altijd op zoek naar een nieuwe vissoort op zijn voortdurend groeiende lijst.

Nadat ik na de eerste trip naar Noorwegen weer terug in de lage landen ben, begin ik meteen na te denken. Op mijn lijst ontbreekt de zeewolf nog; de gevlekte griet hebben we niet eens geprobeerd en ik zou ook maar wat graag een snotolf aan mijn lijstje toevoegen...

 

Dat belooft wat...

 

Roman Schaeken en ik hebben al het plan gesmeed om ergens in augustus een paar dagen weg te gaan. Ons oog was op Wales gevallen, maar nu ik de Noor Raphael Pedersen zo goed heb leren kennen (digitaal dan; ik had hem nog niet in het echt ontmoet!) en omdat er na de prachtige eerste Noorse ervaringen nog de nodige targets over waren, besluiten Roman en ik om toch voor Stavanger te kiezen.

 

Garnalen

Op 14 augustus sta ik rond acht uur op, mijn hengels en koffer staan al klaar. Ik ontmoet Roman in de trein richting Schiphol. Na een uurtje rijden voegen we onze visspullen samen in één hengelkoker en één koffer om de kosten te drukken. Wanneer we ’s middags na onze vlucht, rond half 3 in onze huurauto stappen, zitten we allebei te popelen om te vissen. Daarom rijden we eerst naar de supermarkt voor garnalen en gaan daarna meteen vissen!

 

 

De eerste makrelen zijn binnen...

 

Pilkertje

De supermarkt ligt toevallig aan het water en wanneer we besluiten om een kijkje te nemen, zien we meteen een school makrelen bij de oppervlakte. We knopen allebei een pilkertje aan ons lichtste hengeltje en proberen deze net over de school heen te werpen. Op de een of andere manier laten ze zich niet makkelijk vangen, maar na een half uurtje proberen hebben we er toch vier gehaakt.  Voor Roman is dit de eerste nieuwe soort van de trip.

 

 

Zwartooglipvis...

 

 

En een prachtige gestreepte lipvis...

 

Kliplipvis

Hierna karren we vlug door naar een ander haventje, waar Roman al snel weer vier nieuwe soorten te pakken heeft met gevlekte lipvis (Labrus bergylta), zwartooglipvis (Symphodus melops), gestreepte lipvis (Labrus mixtus) en kliplipvis (Ctenolabrus rupestris). Ook vangen we hier nog wat gulletjes en enkele zwarte grondels (Gobius niger). Na een paar uurtjes leuk vissen is het tijd om onze contacten op te zoeken…

 

 

Ook de kliplipvis is present...

 

We gaan van schemer naar donker...

Vorskwabfilet

Raphael Pedersen heb ik via Instagram leren kennen. Hij is soortenjager én kok, en daarbij probeert hij het beste van beide te combineren. Om dat te doen probeert hij iedere soort die hij vangt uit! Zo maakte hij bijvoorbeeld al gefrituurde zeenaald, vorskwabfilet en grote pieterman sashimi! Kijk maar eens op zijn blog RPfiske.

 

Luipaardgrondel

Tijdens onze vorige trip gaf Raphael me al de nodige tips op afstand, maar deze keer gaan we samen vissen. Het hoofddoel van vannacht wordt gevlekte griet (Zeugopterus punctatus). Voor dat doel heeft Raphael zijn neef Sebastien Rinaldo Pedersen geregeld, want hij is de expert bij uitstek.

Roman en ik halen een pizza en gaan langs de supermarkt om wat biertjes te scoren voor vanavond. We pikken eerst Raphael op en rijden dan richting Sebastien. Daar ontspannen we tot het donker en bespreken we de plannen nog eens. Omdat Seb de gevlekte griet het allerbest weet te vinden, gaat hij  eerst met mij mee. Ondertussen vormen Roman en Raphael een duo. Zij proberen eerst wat andere soorten te vangen en daarna zal Seb nog een vis voor Roman proberen te spotten… Daarnaast zit er ook nog de luipaardgrondel (Thorogobius epphipiatus) en deze zou ook nieuw zijn voor ons beiden.

 

 

Roman kan deze reis de luipaardgrondel wegstrepen...

 

 

Blonde grondels als aasje voor de topknot...

 

Stavanger

Wanneer het 23 uur is rijden we naar een haven in Stavanger, waar we eerst de hengels en de hoofdlampen klaar maken. Wanneer we al turend langs de kant af lopen, zien we al snel grondeltjes liggen. Seb vertelt me dat het niet de goede grondels zijn en dus lopen we door… Een paar meter verderop ligt weer een grondel “That is one,” zegt hij. Waarop ik mijn haakje 18 beaasd met een stukje garnaal, laat zakken. Het duurt ongeveer 3 seconden voordat het visje toehapt en ja, hangen! Die is vast binnen…

 

 

En het lukt! 

 

Topknot!

Op hetzelfde moment heeft Roman een dwergbolk te pakken, en dat is alweer een nieuwe soort voor hem. Wanneer onze beide vissen weer zwemmen, duurt het niet lang meer voordat Roman ook zijn luipaardgrondel te pakken heeft… Roman en ik knopen beiden een haak maat 4 aan en Seb wandelt met het net een drijvende steiger op, waar hij een paar keer onderdoor schept. Zo verzamelen we blonde grondels, die als aas zullen fungeren. Wanneer Roman en ik er allebei vijf hebben, splitsen we op. Ik loop samen met Seb langs de kant. We staren allebei naar de rotsen, maar het is echt lastig om iets te zien… Na een aantal meter speuren stopt Seb opeens met lopen. “That is a topknot.” Ik zie hem op het eerste gezicht niet eens liggen, maar bij het vooruitzicht van een gevlekte griet sta ik op scherp. Dan valt het me op dat er een lichtere plek tegen de rotsen te zien is. Ik laat mijn grondeltje voor zijn neus zakken, ik wacht eventjes en dan opeens begint de vlek te bewegen! Ik sla aan, en trek hem vlug omhoog, zodat hij niet tussen de stenen kan verdwijnen. Waarop Sebastien hem al meteen schept. Yes! ‘Thank you, thanks so much! This trip is a big success already!’ We zijn nog geen half uur hier en het is nu al een geslaagd feest voor ons.

 

 

Blij met een nachtelijke gevlekte griet...

 

 

En ook Roman mag hem bijschrijven...

 

 

En bovendien pakt hij nog een kanjer van een tongschar...

 

Fel licht

We knippen een paar foto’s, waarna de gevlekte griet weer mag zwemmen. Wat een gaaf beest! We besluiten om eens bij Roman en Raphael te gaan kijken. Op het moment dat we aan komen lopen, schept Raphael net een grote tongschar (Microstomus kitt) voor Roman! Wat een mooie vis en ook alwéér een nieuwe soort! Nu mijn gevlekte griet binnen is, proberen we met zijn allen om vis te spotten voor Roman. We lopen langzaam langs de kadewand. Sebastien spot veruit de meeste vis van iedereen. Maar steeds als Roman zijn aasje laat zakken, weigert de griet hem te pakken! Het is wel duidelijk dat ze niet van fel licht gediend zijn…

 

Tadpole

Na ongeveer anderhalf uur proberen en tien geschrokken grieten later, weet Roman er op het nippertje toch een te haken! Missie geslaagd! Omdat wij wel eens wat van Raphael’s  kookkunsten willen zien, gaat deze mee voor de pan. Dat klinkt misschien wat decadent voor Nederlanders, maar in het visrijke Noorwegen zijn de voor ons zeldzame soorten dat absoluut niet!

Onderweg in de auto, besluiten we om nog één stek aan te doen om voor Roman eventueel een vorskwab te scoren. Daarom karren we naar een pier, die bekend staat om zijn mooie diepe rotsspleten. Hier aangekomen begint Sebastien meteen weer met klauteren en schijnen, en na een paar minuten roept hij: “There is a tadpole over here, I just saw it’s tail”.

 

 

Een flinke vorskwab tot besluit...

 

Bier met vorskwab

Omdat ik de vorskwab al in Nederland heb gevangen, gun ik Roman het beste plekje. Ik kies een andere rotsspleet niet al te ver van hem af. Raphael komt ook bij ons zitten, terwijl Seb doorgaat met het spotten van vis. Hij heeft hier ooit een mediterrane meun (Gaidropsarus mediterraneus) gezien, die hij maar wat graag zou vangen…

 

Raphael, Roman en ik zitten onder het genot van een biertje wat te grappen, wanneer mijn hengeltje opeens hoepeltje krom gaat! Al handlijnend trek ik de vis tussen de stenen uit; en het blijkt een dikke vorskwab blijkt te zijn! Deze is een stukje groter dan het exemplaar dat ik in IJmuiden ving. Wel jammer dat hij in mijn aasje bijt en niet bij Roman, want hij heeft de soort nog steeds niet en als het even later begint te regenen, stoppen we de expeditie. Het is ondertussen al 6.30 uur in de ochtend, een mooi moment ‘to call it a day’… We zetten Sebastien en Raphael thuis af, karren naar onze B&B en vrijwel meteen op één oor…

 

Binnenkort deel 2 van deze soortenjacht in Noorwegen!

 

 

De kookkunsten van Raphael...Hier zijn gevlekte griet filet: "The yusu mizo sauce and  spring onions and thin slized onion just rostet in butter and risevinegar ..." ‚Äč

 

 

Foto links: "It is easy to filet..."

Foto rechts: "I had the skin on but needed to scrape of the scales."

 

 

 

 

"Panfried with skin down in oil with salt and pepper..."

 

 

Et voilá! Gevlekte griet á la Raphael..."Easy meal but lots of flavours from the onions, yusu mizo sauce and the topknot who tasted and had the consistence much like a turbot..."

 


Reactie plaatsen

 

Uw reactie is meer dan welkom en zal bij goedkeuring door de redactie geplaatst worden.

 

Reacties (0)

Er zijn nog geen reacties geplaatst.