Dat er nog maar veel mogen volgen

25 januari 2019 | John Willems

John Willems

Onze ‘Panvisser’ John Willems verzorgt de vaste visreceptenrubriek in Zeehengelsport magazine.

Waar slaat die titel nou weer op, John Willems? Nou eeh, niet alleen op nog meer vis vangen, of nog meer leuke ontmoetingen aan of op het Zilte Nat. Niet noodzakelijk alleen op het drinken van een lekker biertje met vrienden, maar zeker ook op het aantal blogs dat ik wil gaan schrijven. Op allerlei manieren komen namelijk jullie enthousiaste reacties binnen. 

 

Top laag en rustig indraaien. In de schemering bij een mooi maantje... (Foto Eran Oppenheimer)

 

Dát, en absoluut ook omdat vissen een levensstijl van mij is, geeft me de inspiratie om steeds weer te schrijven. Om die reden wil ik jullie enorm bedanken en daarom komen er nog héél veel blogs van mijn (sportvisser)hand.

 

Echt hé, ik voel mezelf zo’n geluksvogel. Rond kerst had ik maar liefst drie weken vakantie en ook januari was mij goed gezind met vrije dagen. Dus ik heb heul veul gevist. Zelfs zoveel dat ik nu met een ietsiepietsie overbelaste schouder en een shad-arm rondloop. Shad-arm hoor ik je denken: wat is dat nou weer? Simpel: tennissen doe ik niet, dus het is geen tennis-arm. Maar vissen met shads daarentegen…

 

 

Schitterende vissen in het donker...

 

Zomaar ‘random’ wat visavonturen: het is donker als ik op mijn gemakje het strand op kuier. Ik kan net de goven zien breken op de tweede bank en ik zie waar het breedste deel van het zwin ligt. Nu het water opkomt sta ik graag op deze stek en hoop dat er een wijting, of misschien zelfs een gulletje mee komt. Straks als het water weer eb wordt schuif ik wat richting de mui, maar nu nog niet. Onderlijnen hou ik simpel vandaag. Lange wappers van 45 cm en zo’n 60 cm uit elkaar. Haakjes nr. 4 Manta van Sakuma en als aas dikke pieren met gebonden mesheft als stopper. Al snel kan ik het hele spul richting tweede bank sturen. Daar staat een stevige stroming, dus vis ik geankerd.

 

 

Veel vis, heel veel vis...

 

Toplichtjes gebruik ik niet op het strand. Mijn voorhoofdslamp brandt een uur of tien en geeft zoveel licht dat ik de fluorescerende toppen goed kan zien. En toch mis ik de aanbeten van een triplet faliekant, doordat ik een tweede hengel sta op te tuigen. Dat begint lekker: een bot en twee scharren. Hopla, tweede hengel ook richting de bank, maar nu een meter of tien verder. Hengel in de steun en genieten van het bijzondere sfeertje op het donkere strand. Dat momentje ken jij toch ook: alles geïnstalleerd en dan even niets. Nou, daar denkt de vis vanmorgen heel anders over, want beide hengeltoppen registreren enthousiaste aanbeten. Kijk eens aan: twee wijtingen en een schar. Dat is al een lekker pannetje vis bij elkaar. Oud aas laat ik zitten en ik schuif een nieuw piertje erbij. Dat geloof je toch niet: als ik na het inwerpen mijn hengel in de steun wil plaatsen voel ik al vis. Heerlijk, heerlijk, maar ik wacht toch nog even af, of het er drie worden. En ja hoor, weer drie stuks.

 

 

Een gulletje van 39 cm...

 

 

En deze forse bot van 41 cm...

 

In het oosten zie ik een streepje licht. Het begint langzaam te dagen. Zo’n fantastisch moment. Even laat ik de hengels voor wat ze zijn. Als een spons zuig ik me vol met frisse lucht en laaf me aan al het moois wat er te zien valt. Een wel heel stevige aanbeet brengt me weer terug op aarde. Dit keer slechts één vis, maar dan wel een bot van 41 cm. Net voordat ik wil inpakken vang ik nog een gulletje van 39 cm. Deze ‘belofte voor de toekomst’ is mooi voorin gehaakt en zwemt even later op een waardige manier terug het zwin in. ‘Volgend jaar sta ik hier weer, makker. Same place same time?’

 

 

Twee scharren voor Jaap Koning...

 

In de Marina van IJmuiden ligt mijn boot, met de naam Visling, al een tijdje te zuchten... Dan toch: een dag met zuidoost 3 Beaufort, dus vandaag ga ik lekker schar vissen. Het valt nog om de dooie dood niet mee een vismaat te vinden, want vrijwel iedereen moet werken, maar gelukkig kan Jaap Koning wel. Ik weet dat ik deze ‘krasse knar’ van 76 heel veel plezier doe met een uitnodiging om ‘scharren te gaan meppen’. Ook hij is een echte ‘panvisser’ en beiden waarderen we gebakken schar op ons bordje.

 

 

En ook twee voor mezelf...

 

De eerste stek vlakbij de Noordpier is niet ver varen en is vaak rijk bedeeld met van die lekkere ‘platters’. Vandaag echter niet, want na een half uur vissen staat de teller op één stuks. Na kort overleg besluiten we te gaan ankeren op een talud bij  ‘het gat van Jaap’. Na weer een half uur vissen staat daar te teller op twee stuks. Daar doen we het niet voor, dus wil ik liever naar een plek waar mesheften in de zeebodem leven. Als het daar lekker stroomt spoelen de mesheften bloot (denk ik) en is er grote kans dat vriend schar er op gaat azen. Hoe dan ook: hier krijgen we volop aanbeten. De onderlijnen van Midnight Moon met verzwaarde stalen afhouders doen hun werk goed. In rap tempo vullen we de koelbox met mooie dikke scharren. Later bij het schoonmaken zien we dat de scharren inderdaad volop mesheften hebben gegeten. Tip: vervang de aaslijnen en haken. Ik gebruik Amnesia red 6,8 kg en Sakuma Manta nr. 6.

 

 

Bot en wijting...

 

 

Doublet wijting voor Jan Willem...

 

Wind uit het noordwesten is niet mijn favoriete wind. Op het strand wordt het water dan erg helder en voor de boot staat snel teveel golfslag. Ik heb weinig last van zeeziekte, maar bij wind uit het noordwesten begin ik de avond ervoor al reispilletjes te slikken. Ook een reden om de boot lekker aan de steiger te laten liggen. Gelukkig is er een hele mooie stek aan het Noordzeekanaal waar je dan een ‘leuk visje’ kunt vangen. Je staat er nog genoeglijk uit de wind ook. Op die stek heb ik een afspraak met Jan Willem Wijnstroom. Ik verwacht er best wat van, want het water is opkomend. Wat een onzin, John Willems. Er is daar toch weinig stroming, omdat het is afgesloten door sluizen? Precies. Dat bedoel ik: zodra de sluis open gaat kolkt er zout water het Noorzeekanaal in, waardoor er enige stroming ontstaat en dan bijten de vissen beter. We vangen mooie wijtingen tot 37 cm, enkele botten en een paar scharren. Na een paar uur vissen neemt Jan Willem een lekker zakje wijting mee. Hij gaat deze ‘vlinderen’. Een fileertechniek die hij heeft geleerd, tijdens een workshop bij www.visling.nl. Daarna even bakken en genieten van een ouderwetse overheerlijke lekkerbek.

 

 

Precies 27 cm...

 

O ja, als laatste een aankondiging: in mijn lijfblad Zeehengelsport, die je inmiddels in huis hebt of binnenkort ontvangt, staat een reportage over twee ontzettend leuke vrouwen. De ‘visseressen’ gaan saampjes gezellig vissen, lekker babbelen, even lunchen en ik had de eer om mee te mogen. Ik ben zo ontzettend enthousiast naar huis gegaan na deze leuke dag. Daar moest ik wel over gaan schrijven. Ik zeg, geniet ervan.

Dat er nog maar veel mogen volgen!

 

 

Zo lunchen 'visseressen'...

 

www.visling.nl

www.visfileermessen.nl


Reactie plaatsen

 

Uw reactie is meer dan welkom en zal bij goedkeuring door de redactie geplaatst worden.

 

Reacties (0)

Er zijn nog geen reacties geplaatst.