Au revoir 2018 | Blog Michel van Spankeren

31 december 2018 | Michel van Spankeren

Michel van Spankeren

Student MSc Aquaculture and Marine Resource Management en MSc Animal Sciences aan de Wageningen Universiteit en gepassioneerd zee- en roofvisser.

‘Hoe was jouw visjaar!?’ Wellicht niet de eerste vraag die je elkaar stelt terwijl je je tegoed doet aan de volgende gang tijdens een chique kerstmaal of die veel te volle schaal oliebollen. Want of het nu de desinteresse van jouw schoonmoeder in jouw visavonturen is, of het gebrek aan uren op een dag om het visjaar door te lopen, er zijn vast tig andere zaken die de voorkeur krijgen aan tafel. Maar tussen al dat eten en gezellig doen door is het wellicht even fijn om terug te denken aan de vissige verrassingen en avonturen die 2018 voor je klaar had staan.

Een jaar vol onvergetelijke visavonturen…

 

Terwijl ik naast een ronkende kachel lig uit te buiken onder zo’n warm wollig kleedje op de bank denk ik met mijn laptop op schoot terug aan hoe mijn visjaar 2018 eruit zag. Wie mijn Instagram pagina  volgt herinnerd zich misschien dat mijn 2018 ver van huis begon. Dus voor ik terugblik op een knotsgek en spectaculair Zeeuws visjaar, want dames en heren dat was het écht, neem ik jullie héél kort mee terug naar waar mijn visjaar begon, naar de jungle van tropisch Noord Queensland…

 

Omgeven door lianen, mangroven en palmbomen smeet ik rond de jaarwisseling 2017-2018 extreem groot kunstaas uren aaneen richting het de gezichtseinder om kans te maken op een knokpartijtje met het grote wild. Ik had mijzelf in 2017 het doel gesteld om voor het einde van mijn reis een giant trevally van formaat in handen te hebben gehad. Het afspeuren van het rif naar de beruchte vechtersbaas was voor mij haast een obsessie geworden. Uren, dagen, weken gingen voorbij waarin ontelbaar veel worpen werden gemaakt vanaf rotspartijen die ver waren verwijderd van de bewoonde wereld. Tijdens het aftellen van 2017 naast een groot vreugdevuur op het strand had ik mij daarom niet kunnen voorstellen dat het nu juist die vis zou zijn waarmee ik een aantal dagen later mijn visjaar 2018 zou starten! 

 

02

Wat een heerlijke start van 2018!

 

Een paar maanden later en vele onvergetelijke visavonturen rijker rondde ik mijn reis Down Under af en kwam ik weer terug naar Nederland. Zo rond mijn terugkeer eind februari waren de kusten vergeven van de schar en hoewel het even schakelen was tussen Australië en Nederland had ik het door de goede vangsten aan het Zeeuwse zilte al snel weer naar mijn zin in ons koude kikkerlandje. De schar bleek maand na maand niet weg te krijgen uit ons kustwater en de strandvisserij bleef daarom buitengewoon lonend. 

 

03

Wat een prettig zicht, het landen van zo’n tripletje!

 

Normaliter trekken die smakelijke scharretjes zo rond het inzetten van de lente langzaamaan weer uit het werpbereik van de kustvissers weg en verlegt daarmee de visserij zich van strand naar dijk met het binnendruppelen van de eerste gepen. Synchroon met het gestaag opwarmen van het water deden grote scholen paairijpe gepen de Zeeuwse kust weer aan. Hoewel ik in principe altijd met relatief zwaar materiaal zeer succesvol was geweest tijdens het vissen op geep had ik dit jaar mijzelf het doel gesteld meer sport in mijn visserij te introduceren door met lichter materiaal aan de gang te gaan. Het vissen met lichter materiaal bleek boven verwachting effectief bij het belagen van die groengraten. Het schokkendste neveneffect van het gebruik van het lichtere materiaal was het verfijnde gevoel dat ik tijdens het vissen kreeg, ik voelde namelijk voor het eerst hoe vaak ik eigenlijk beet kreeg tijdens het belagen van geep. 

 

04

 

Naast het vissen met lichter materiaal had ik nog een experiment in gedachten, een experiment in de keuken wel te verstaan . Normaliter bakte ik de vis in de pan, wat overigens hartstikke lekker is, maar door de grote hoeveelheid geep in de vriezer had ik de luxe eens iets anders met de vis te proberen. We probeerden een aantal verschillende bereidingswijzen, sommige wat gewaagder dan anderen, neem bijvoorbeeld het oud-Engelse recept voor ‘Jellied Eel’ waar wij de paling vervingen door geep… Hoewel vrijwel alle recepten goed tot beter lukten was er maar één bereidingswijze die dusdanig verassend lekker uitviel dat dit wellicht de enige bereidingswijze wordt die ik in de toekomst nog op geep toe zal passen. Wat dat was? Roken! Qua smaakbeleving valt geep tussen gerookte makreel en gerookte paling in en doordat de vis iets minder vet is ligt hij veel minder zwaar op de maag, zelfs dusdanig dat ik stiekem liever gerookte geep dan gerookte makreel eet als ik de keuze heb. 

 

05

Dat was ongelooflijk smullen! Probeer het komend jaar zélf eens.

 

Zo sedert het begin van de zomer ontpopte zich echter een ware rage aan de Zeeuwse kust waarvoor ook ik mijn geepmateriaal weer in de kast zette. Het troebele Westerscheldewater aan de Walcherse stranden bleek namelijk een walhalla voor het vangen van krab verslindende haaitjes. Onder het genot van buitengewoon goed visweer stonden tientallen vissers dagelijks zij aan zij om kans te maken op het vangen van één zo’n gevlekte gladde. Ik sloot mij gedreven door mijn nieuwsgierigheid aan bij de massa en stelde mijzelf het doel dat seizoen ook een ‘meterplusvis’ te vangen aan een Zeeuws strand. Het bleek een oefening van de lange adem maar na talloze uren aan de eblijn sloeg ook mijn hengel dubbel op de sprint van een deftige Zeeuwse dame en had ook ik mijn eerste Nederlandse meterplusvis én Noordzeekanjerbadge binnen!

 

06

 

Ik zou mijzelf niet zijn geweest als ik geen experimentje inzette. Iedereen was namelijk verknocht aan het gebruik van strandkrabben, maar wisten jullie ook dat die langzaam maar zeker worden verdreven door Aziatische exoten? Aan de dijk bij Hansweert zijn vrijwel geen strandkrabben meer te vinden en ik vroeg mij daartoe af of het niet mogelijk was de krabben die hun plaats in hadden genomen te gebruiken. De haaienvisserij was er jammer genoeg geen van aantallen en of het één nu beter werkt dan het ander kan ik na die paar haaitjes die ik heb gevangen niet zeggen, maar ik heb wel aangetoond dat de blaasjeskrabben en penseelkrabben (zoals die exoten dan heten) wel degelijk door de haaitjes worden verorberd. Tijdens één sessie wist mijn vismaat Jesse er zelfs een hele fraaie vis van 122 hele centimeters op te vangen, dus dat de haaitjes ze lusten is een feit. Laten we komend seizoen daarom met zijn allen die Aziaten aan het haakje rijgen in plaats van onze eigen strandkrab die flink aan leefgebied heeft moeten inleveren.

 

07

We kunnen ze misschien nooit meer weg krijgen, maar we kunnen ze het zeker moeilijker maken. Aan de haak met die exoot!

 

Normaliter ging ik er zo rond de zomer ook vaak op uit om tong te vangen. Dus ter afwisseling van de haaienvisserij trok ik er ‘s avonds regelmatig op uit om te peilen hoe het er met onze scheefsmoeltjes voor stond. Helaas bleek de tongvisserij in 2018 wederom wat minder maar de vroege terugkeer van de schar en wijting dit najaar maakte dat meer dan goed. De vroege terugkeer van de wijting en schar, de uittocht van de weldoorvoede najaarsbaarzen en de talrijk aanwezig gevlekte gladde haaitjes zorgde voor grappige momenten aan de waterkant en maakten het hengelen dit najaar een spectaculaire bezigheid. De emmers werden rijkelijk gevuld met smakelijke schar en maatse wijting en de grote zeebaarzen en krachtige haaitjes zorgden voor de nodige spanning. 

 

08

Ze waren goed doorvoed!

 

Het mocht je niet ontgaan zijn dat de laatste maanden van dit jaar werden gedomineerd door nog meer wijting en schar. De vangsten werden richting het einde van het jaar alsmaar beter en zorgen voor een prettige climax richting de jaarwisseling. Het bleek de afgelopen maanden totaal geen moeite te kosten om een heerlijk vers zeebanket bij elkaar te sprokkelen want zelfs uit de branding wist ik tripletten maatse wijting en schar te verschalken en de branding zou qua werpafstand voor een ieder bereikbaar moeten zijn. Daarnaast was de bijvangst van minder algemene soorten zoals schol of meun geen uitzondering wat een verfrissende afwisseling leverde op het vullen van de emmer met schar en wijting. 

 

09

Dat zie je niet zo vaak, zo’n mooie schol van het strand!

 

Hoewel ik lang niet alles heb kunnen doen of uitproberen dat ik mijzelf had voorgenomen mag ik tot slot zonder schroom spreken over een geweldig visjaar qua visserij én vangsten in binnen en buitenland. Het gaat zoals ieder jaar weer lastig zijn een dergelijk jaar te overtreffen, maar als er iets is dat ik heb geleerd dit jaar is het dat wanneer je open staat voor avontuur je er vroeger of later pardoes in wakker wordt. Op naar een visrijk 2019!


Reactie plaatsen

 

Uw reactie is meer dan welkom en zal bij goedkeuring door de redactie geplaatst worden.

 

Reacties (0)

Er zijn nog geen reacties geplaatst.