Wanneer waanzin werkelijkheid wordt... | blog Sjors Waterschoot

30 november 2018 | Sjors Waterschoot

Sjors Waterschoot

Gepassioneerd sportvisser op zowel zoet als zout en als soortenjager altijd op zoek naar een nieuwe vissoort op zijn voortdurend groeiende lijst.

Ieder jaar wanneer het na de zomer kouder wordt, slaat het weer in mijn kop... Het vangen van die zeldzame wintervissen, waar maar enkele meldingen van zijn... Begin dit jaar ving ik er eentje van, de vorskwab (Raniceps raninus). Dat is natuurlijk geweldig, maar daar wordt het lijstje met overgebleven nog te scoren soorten niet makkelijker op. Want wat te denken van snotolf (Cyclopterus lumpus), slakdolf (Liparis liparis), harnasmannetje (Agonus cataohractus) en op zoet water de kwabaal (Lota lota). 

 
Nu wil ik niet zeggen dat dit de enige vier wintersoorten zijn die ik nog in Nederland kan vangen, maar deze vier zijn in mijn ogen -ondanks hun zeldzaamheid- het meest realistisch om met de nodige moeite toch te kunnen opsporen. En dat dan omdat er wel heel af en toe hengelvangsten gemeld zijn/worden! 
 
Tijdens het nodige vooronderzoek om stekken en methoden te vinden voor de komende winterperiode, kwam ik al snel terecht bij de Noorse soortenjagers community. Veel van onze zeldzame soorten, komen daar namelijk vrij algemeen voor. Daarnaast is de groep soortenjagers er groter en daardoor is er vanzelfsprekend ook meer informatie te vinden over hoe je bepaalde soorten kunt vangen! Er wordt daar op diverse speciale soorten veel ‘s nachts gevist met lampen... 's Nachts vissen met behulp van een lamp heb ik zelf ook wel gedaan, maar daarnaast viel mijn oog op één tak van sport, die ik zelf nog niet beoefend heb, namelijk 'window fishing'.
 
Bij deze manier van vissen wordt er gebruik gemaakt van een grote drijvende bak, met een plexiglazen bodem. Deze bak wordt in het water geplaatst, waardoor de rimpeling op het water weg is en het zicht beter wordt. Voor helemaal ideaal zicht wordt er dus vooral 's nachts gevist en met een sterke hoofdlamp als lichtbron. Of een bouwlamp die op het raam is gemonteerd. Het raam wordt vaak ingezet tijdens het waden of vanaf een klein bootje op ondiep water. In Noorwegen wordt het vooral gebruikt om in de herfst platvissen zoals tarbot en schol te vangen op ondiep water. Over dat nachtvissen op ondiep water schreef Pieter Beelen een leuke bijdrage in de recent verschenen editie no. 362 van Zeehengelsport magazine. Daarnaast wordt het raam ook ingezet door soortenjagers die kleinere soortjes zoeken waarvoor op het zicht gevist dient te worden, zoals zeenaalden en harnasmannetjes.
 
02
Voor editie no. 362 van Zeehengelsport magazine schreef Pieter Beelen een interessante bijdrage over het nachtvissen op zicht in ondiep water.
 
Van harnasmannetjes zijn er maar bar weinig meldingen van hengelvangsten in Nederland, maar de Noren vangen ze vooral in de nacht, met een tactiek die wij nooit toepassen. Zouden ze hier ook onder het kantje komen? Er is maar één manier om daar achter te komen! 
 
Daarom heb ik besloten om eens wat tijd te investeren in die zogenaamde 'neushangertjes'. Een veelbelovende stek voor het harnasmannetje heb ik nog niet weten te vinden, maar om maar alvast voorbereid te zijn op deze specifieke manier van vissen, besloot ik om de bodem uit een plastic opbergbak te slopen en daarin een plexiglazen plaat te lijmen. Dat leek me een snelle oplossing om dit raamvissen in ieder geval al een keer uit te proberen...
 
Daartoe spreek ik af met Dirk Temmink, om het gezamenlijk eens in IJmuiden te gaan proberen. Dan wel bij het gouden oude stekje, want mocht het raamvissen niet lukken, dan hebben we altijd een goed alternatief om toch nog wat visjes te vangen!
 
Wanneer ik op zaterdagochtend uit bed rol, pak ik mijn spullen bij elkaar. Het valt me op, dat ik er vandaag helemaal niet als een visser uit zie… Ik heb alleen een rugzak, een plastic tas met daarin mijn waadpak en de plastic bak bij me! Ik heb met Dirk afgesproken in Houten en vanaf daar gaan we met zijn auto verder richting de zee... Dirk heeft voor mij een strandhengel meegenomen, zodat ik die niet hoef mee te slepen in het OV.
 
03
Waden ik kniediep water, maar oeps, wat is dat water troebel!
 
Nadat we eerst wat zagertjes hebben gescoord, zoeken we de beoogde ondiepe stek op. Vlug plaats ik de bak in het water en banjer meteen door tot ongeveer kniediep water. Het valt me meteen op dat er luchtbellen onder het raam blijven staan; dat is alvast waardeloos! Door de bak voorzichtig te kantelen krijg ik ze er gelukkig wel uit... Maar wat is het zicht hier slecht zeg! Bah! Onderwater woedt een ware zandstorm en hoewel ik de bodem nipt kan zien, zie ik geen enkel teken van leven. Zelfs geen grondeltje! 
 
04
Krabben zijn er overal en altijd…
 
Tijdens het waden valt het me opeens op dat er een beetje water in de bak is komen te staan... Dit wordt langzaam alleen maar erger, totdat de plexiglazen plaat opeens helemaal los laat! Shit, de lijm heeft het begeven door het water en de druk die er op komt te staan. Dat betekent dat ik thuis een beter ontwerp zal moeten realiseren...
 
05
Groene zeedonderpad (Taurulis bubalis).
 
Omdat ik op deze manier niet verder kan vissen, ga ik naast Dirk op de stenen zitten. Samen peuteren we de gaten af, waar verrassend weinig vis te vangen is. We vangen allebei één groene zeedonderpad (Taurulis bubalis)... Totdat we besluiten om de strandpoken tevoorschijn te halen en eens te kijken wat er op afstand te vangen valt.
 
06
Volop scholenbaarsjes.
 
Bij mijn eerste inworp vang ik meteen een scholenbaarsje van zo'n 20 cm. De tweede worp is het opnieuw raak! Omdat de zeebaarsjes niet eens zo ver weg zitten, werp ik mijn Ultra Light hengel ook zo ver mogelijk uit... Ook daarop vang ik vrijwel meteen weer een scholenbaarsje! Dat worden geen nieuwe soorten vandaag, maar dit is toch fantastisch? 
 
Ondertussen is Dirk naast me komen zitten en het duurt niet lang voordat ook hij beet krijgt. Even later komt er een PR wijting boven voor Dirk! Dat is een mooie vis, maar wat hangt er uit zijn bek? Een dode grote zeenaald (Syngnathus acus)! Dat is voor ons allebei de eerste keer dat we een levensechte zeenaald van dichtbij kunnen bekijken. Jammer dat hij dood is... 
 

07

08

Uit de bek van een gevangen wijting hing een grote zeenaald (Syngnathus acus).

 
Op deze manier gaan we nog een paar uurtjes verder met vissen. We vangen vooral wijting, maar ook af en toe een mini-gulletje (torretje) en één enkele steenbolk. Het is opvallend dat diverse wijtingen zeenaaldjes in hun bek hebben... Zitten er dan zoveel binnen werpafstand? Nou, ja, zeker zullen we het nooit weten...
 

09

Dirk en ik vingen in ieder geval elk een leuke portie wijting…

 
Dirk: bedankt weer voor de gezellige sessie, allebei een PR wijting is toch zeker niet mis? Dat raamvissen komt binnenkort nog wel!

Reactie plaatsen

 

Uw reactie is meer dan welkom en zal bij goedkeuring door de redactie geplaatst worden.

 

Reacties (0)

Er zijn nog geen reacties geplaatst.