Over aas en veel meer! | blog John Willems

09 november 2018 | John Willems

John Willems

Onze ‘Panvisser’ John Willems verzorgt de vaste visreceptenrubriek in Zeehengelsport magazine.

Een bijdrage over het indrogen van aas en ‘mijn koelkast’, gretige herfstbotten en kogelronde zeebaarzen. Schenk jezelf een lekker bokbiertje in, want het is herfst. Wat mij betreft de mooiste visperiode van het jaar!

In november zijn ze hongerig! 

 

Nu de temperatuur van het water eindelijk zakt, gebeurt er iets moois. De vissen schieten in de ‘gretige’ stand. Er moet gegeten worden en liefst veel en met flinke happen. “Straks is het winter en dan moeten we vet zijn”, weet de vis. In de winter is er immers veel minder te eten en desondanks moeten ze zich straks voortplanten en dat kost bakken energie. Voor die tijd is het dus eten, eten en nog eens eten. 

 

In deze maanden vis ik dan ook veel, heel veel en vaak ook nog even na mijn werk. Hoe ik dat doe? Ik heb, best wel prominent in onze kapschuur, ‘mijn’ koelkast staan. Die koelkast bevat geen etenswaren, maar is gevuld met zeepieren en zagers, waaronder ingedroogde. En wat flesjes gerstenat! In de vrieslades staan nog vijf bakjes mesheften en enkele pakjes Franse tappen. Eén nadeel is er wel… De flesjes bokbier en pilsjes gaan zeer sterk naar aas ruiken. Overigens heb ik alleen klachten daarover gehad van niet vissende vrienden en dat zijn er niet zoveel…

 

02

03

Zo staat er altijd aas klaar in ‘mijn’ koelkast…

 

Een avondje strandvissen in november levert al snel tientallen botten op en in de schemer vaak mooie zeebaarzen. Eenmaal donker is er veel meer kans op schar, maar vaak zwemt er zoveel wijting, dat geen enkele andere vis kans krijgt om jouw aas te grijpen. Met die kleine, maar o zo scherpe tandjes zijn je haken snel leeg en raakt de bodem van je aasbakje bovendien angstig snel in zicht. 

 

04

05

Diepgevroren mesheften en tappen.

 

Op zo’n moment is het handig om te vissen met taaie Franse tappen. Of je kunt jouw verse zeepieren en zagers wat taaier te maken. Hoe? Dat heb ik ontdekt bij de laatste wedstrijd van de IJmuider Zuidpier Zeevis Vereniging IJZZV. Vrijwel alle goed scorende wedstrijdvissers doen het en het is echt simpel. Leg je ‘verse’ aas open en bloot op een krant in je koelkast. Na een dag of drie geuren ze ‘heerlijk’(…)  en zijn veel taaier geworden door het indrogen. Wel elke dag even de krant verschonen. Bijkomend voordeel is dat de kans om vis te haken, vooral bij gebruik van kleine haakjes, veel groter is geworden. Met dat taaiere en kleinere aas blijft je haakbocht immers beter vrij. 

 

06

Paul Blanken met een triplet tijdens de IJZZV-wedstrijd op de Zuidpier.

07

Doublet zeebaars en een wijting

 

Vissend vanuit mijn boot gebruik ik in de herfstmaanden graag stinkende zoute pieren en zagers. Schar en wijting is er dol op. Het geurtje lokt de vis en omdat ze het aas moeilijk van de haak af krijgen, is de kans dat je ze vangt groter. Niet zelden blijft het aas zelfs zó goed op de haak, dat de driehaaks paternoster meteen na het onthaken van de vis weer terug kan in het zilte nat. Eigenlijk gooi ik nooit aas weg. Thuis leg ik overgebleven aas op een droge krant en bestrooi het rijkelijk met het goedkoopste zout dat er is. Na een uurtje of twee verschoon ik de krant en het zout en zet de boel in ‘mijn’ koelkast. Dergelijk stinkaas blijft makkelijk zes weken goed en eenmaal ingevroren nog veel langer.

 

08

Verse zeepieren.

09

Ingedroogde kleine zwarte piertjes.

10

Ingedroogde zagers.

 

Voor mij is het moeilijk om aan verse Franse tappen te komen. Gelukkig kan ik in de inmiddels drie (!) goed gesorteerde hengelsportzaken in IJmuiden die taaie stinkerds wel diepgevroren kopen. Een dagje van tevoren uit de vriezer halen en in de koelkast leggen om te ontdooien, is dan handig. Zodra schar en wijting overdag vanaf het strand binnen werpafstand komen, gebruik ik die tappen graag. Ik zet ze dan als stoppertje voor een zeepiertje. 

 

11

Ingevroren piertjes en tappen.

 

Het geurtje helpt enorm om de vis lokken, maar zo’n stoppertje heeft nog een voordeel. Hoe vaak gebeurt het niet dat je aas niet meer op je haak zit, maar omhoog is geschoven op je lijn? Al plukkend heeft de wijting je aas richting wartel, of afhouder getrokken en de kans op haken van je vis is zo bijzonder klein. Voordat ik de Franse tap als stoppertje ontdekte, gebruikte ik sequens met een rubber stoppertjes.  Op die manier hield ik het aas op zijn plaats, namelijk op de haak. Daar kun je dus ook een wat meer ‘natuurlijk’ stukje tap voor gebruiken. Schuif het stukje tap via je haak op de haaklijn en fixeer het met bindelastiek. Voilà: daar is je geurende stoppertje.

 

11

Mooie scharren op kokobiet zeepieren.

 

Hank Perée, medeblogger en schipper van charterboot ms. Wiesje, verzorgt zijn aas op zijn eigen wijze: zeepieren en zagers die over zijn na een dag vissen, gaan in de kokobiet (te koop in balen bij tuincentra). Hierdoor wordt het aas ook droger en taaier. Uit ervaring weet ik dat je meer vangt met dit ‘oude’ aas uit kokobiet, dan met de verse pieren en zagers. 

 

13

Zeeziek, maar toch een stralende lach…

 

In de herfstvakantie heb ik overigens weer een genoeglijk dagje met deze bijzondere schipper mogen beleven. Ik heb genoten van de manier waarop hij zijn gasten (en mij) vis laat vangen, zijn humor en zijn gastvrijheid. Zelfs bij zeezieke vrouwen laat hij een stralende lach verschijnen…

 

14

Twee botten op een pennelrig.

 

Dan een laatste ontdekking: aan het schelpvlees van mesheften vang je meer zeebaarzen, dan aan steekzagers. In mijn blog over augustus zie je een mooie foto van zo’n mesheft, keurig vastgezet met bindelastiek op een langstelige haak nr. 1 en een circle hook nr. 2 als assist hook. Deze montage leverde vismaat Peter Hollenberg al heel wat zeebaarzen op. Met dezelfde pennelrig heb ik naast hem gestaan, alleen dan beaasd met peperdure steekzagers. Peter ving heel wat meer zeebaarzen, maar ook veel meer grote botten. Regelmatig zelfs twee dikke platten, doordat de tweede de assist hook in zijn bek had. 

 

15

16

We gaan weer naar Texel en hopelijk is de vis er hongerig, bolrond en beresterk!

 

Zal dat ook door het geurtje komen? Mesheften ruiken best sterk. Dat ga ik ontdekken, want half november zijn we met 14 Zilte Vrienden op Texel. Vier dagen lang alleen maar vissen op zeebaars, met als bijvangst grote botten. Wellicht valt er zelfs een gulletje te vangen. Uiteraard ga je het lezen in mijn volgende blog. 

 

Tot de volgende keer.

www.visling.nl

www.visfileermessen.nl


Reactie plaatsen

 

Uw reactie is meer dan welkom en zal bij goedkeuring door de redactie geplaatst worden.

 

Reacties (1)

 

Erik-jan Rodijk

Geweldig leesvoer dit!
Ik lees de visverhalen graag en gooi ook regelmatig zelf een hengel uit.
Zeebaars is een machtige vis.
Bedankt en geluk op Texel.