Ontboezemingen van een Blije Visser…

12 september 2018 | Nathalie van den Berg

“Dat zie je ook niet vaak!” “Ben je hier helemaal alleen?” Vragen die voortdurend door passanten op me worden afgevuurd als ik heerlijk in m’n uppie sta te vissen. Maar geloof me: als ik solo ga vissen op het strand ben ik alles behalve alleen!

 

Ik ben met m’n zeetje, mijn spullen en ik ben met mijn plan. Daarnaast beginnen er van de 10 mede-strandgangers een stuk of acht altijd wel even een praatje met me.  Oprechte interesse. Waauw - een vissende vrouw! Ze zien het blijkbaar niet vaak. Ze zijn ook altijd in een goede bui. Blij door de ruimte die ze hier om zich heen voelen, de zilte lucht in hun longen. Ze zijn ontspannen en stellen me de leukste vragen. Want ze willen hun nieuwsgierigheid bevredigen.

 

Vrouw + hengels + alleen  + strand = ?

Supervermakelijk zijn de dames die gezellig aan de wandel zijn, pomtiedom. Ze lopen me in eerste instantie straal voorbij en hopla, daar zijn ze. “Ik moet jou toch eens van dichtbij bekijken.”  Soms komen ze zelfs terug met een wijntje of een bakkie koffie, schuddebuiken van het lachen. Juist omdat ik nou eenmaal geen kerel ben met nog twee vismaten naast zich, gaan de dames werkelijk helemaal los:

 

“Waar vis je op? Niet…! Oooh echt, zwemt dat hiehier, zo dichtbij!? Wat doe je nou aan je haakjes? Maar dat leeft toch! Haal je de vis zelf van het haakje? Wat een leuke laarzen heb je aan! Eet je de vis op? Heb jij het eigenlijk niet koud meis? We zitten wat verderop  in een strandhuisje, sta  je hier morgen ook weer?“

 

Met respect en enthousiasme gaan ze weer weg en een kwartiertje later zie ik een vriendschapsverzoek op social media. Geef toe: geweldige wezens toch.

 

Ontboezemingen van een Blije Visser… 2

“Ga jij echt alleen?”

 

Ook de mannen-met-hond, of net-klaar-met-hardlopen (respect…) komen even bij me kijken. Ze pakken het wél wat voorzichtiger aan. Komen rustig dichterbij en maken eerst, heel verstandig, even oogcontact om te zien of ik überhaupt wel benaderbaar ben. Boven hun hoofd knipperen grote neonletters: “Ik kom in vrede”.

 

Ze bekijken m’n Cinnetic uitrusting iets te lang en gluren ongegeneerd in m’n viskoffer. Juist meneer, je ziet bindelastiek en daarnaast lipgloss. Vlakbij de pleisters en de bifi-worstjes. Volkomen logisch.

 

 


 

Ik zie ze denken: “Is this girl for real?”

 


 

 

Ik blijf dit alles toch zó vreemd vinden! Hoe kunnen mensen het nou nog steeds vreemd vinden dat ik daar sta te vissen? Het is 2018! Hoe kunnen mensen mij nou vreemd vinden! Het is 2018!

 

Ontboezemingen van een Blije Visser… 3

De mannen gaan vooral voor de ‘hardware’, zoals mijn Cayman Black Evolution DS7000 ALU.

 

Kapstokjes

De mannen hebben trouwens vragen van een ander kaliber: Ze zijn veel  meer gericht op het glimmende materiaal waarmee ik vis en grijpen  naar ‘kapstokjes’ over hun vaders en/of vrienden die gaan vissen. Ook al zijn ze dus zelf absoluut geen vissers, dan nóg geven ze me handige visinfo die ze via-via ooit te horen hebben gekregen. Top mannen. Dank! Nee echt; het komt uit goede hartjes. Lief hoor!

 

Oké, dus de dames zijn supergezellig en de mannen, op hun eigen mannenmanier, ook. Wat me opvalt is echter dat de stelletjes onder de 40 jaar (je kent ze wel, hand-in-hand, typisch gevalletje zon-onder-zien-gaan) altijd stug doorlopen. Geen idee waarom, maar het valt op en ik dacht: ik benoem het hier toch even…

 

Ontboezemingen van een Blije Visser… 4

“Ga jij maar vragen of ze al wat gevangen heeft!”

 

Als er bij zo’n stelletje wat jonge kindjes dartelen, is het wél weer oké en komen die ukkies altijd vis zoeken bij me.  Ze worden zelfs op me afgestuurd : “Kijk, die mevrouw staat nou te vissen! Ga jij maar eens goed kijken! Ja, ga jij maar vragen of ze al wat gevangen heeft.”

 

Die kids balen dan gigantisch als er in mijn emmertje alleen wat zout water én een roze doekje zit voor m’n handjes.  Grote teleurstellende pffffffff. Snel haal ik die “pffffffff”” uit hun koppie door ze mijn gruwelijk, grote en vooral gevaarlijke zagers te laten zien. BAM: strandvissen rockt!  Ik ben een blije vrouw. Dit is toch mooi?

 

Moraal van dit verhaal?

Vissen gaat niet alleen om de gevangen vis. In ieder geval absoluut niet bij mij. Als ik tegenwoordig iets vissigs in mijn enthousiasme post op social media, omdat ik simpelweg dólblij ben dat ik eindelijk weer (of jaja nóg beter: álweer)  met vismaatjes aan de waterkant sta, mét een hengel, omdat er een energie door m’n lichaam gaat die ik met iedereen wil delen óf omdat ik het gewoon echt een magisch toeval vind dat mijn shadje dezelfde kleur heeft als mijn nagellak, dan merk ik dat er een “foto-met-vis” (FMV) van me verwacht wordt!

Daar wordt serieus dan naar gevraagd.

In de comments: “Nu nog een foto met vis”. Bloedserieus!

 

Ontboezemingen van een Blije Visser… 5

Vissen is méér!

 

Alsof het niet echt vissen is en dus ook geen complete post als ik niet ook nog met iets in een kieuwgreep sta te shinen op een foto. Ik snap het allemaal wel, maar toch ook eigenlijk helemaal niet! Ik zit daar dus gewoon echt wat anders in, lieverds. Want waar is dan de balans? Is het misschien een verschil tussen mannen en vrouwen?  Ik weet het niet en het maakt ook niet uit.

 

Vissen is in ieder geval écht veel meer. Voor mij althans. Het is de gehele beleving. De tijd die je mag én kan besteden aan het uitoefenen van je passie. Deze onwijs kostbare tijd voor 300%  weten op te zuigen met alles en iedereen die deze vissessie compleet, en wederom uniek,  maakt.  De voorpret al, de botten (of het apenhaar) die je uit het zeetje weet te trekken, de lol met je vismaten, de regen die niet voorspeld was, pierennaald nummer 12 die je bent kwijtgeraakt, het geluid van de branding of het geluid van de trekker die de hele avond al strandhuisjes heen en weer aan het rijden is. Genieten.

 

Ontboezemingen van een Blije Visser… 6

Genieten!

 

De vriendelijke passanten op het strand, in dit geval de vissanten, horen wat mij betreft zeker ook bij die beleving. Ook zij voegen heel wat toe en ik wil ze via deze weg bedanken voor alle glitters die ze bij me achterlaten!

 

En ja, een FMV blijven we ook  heus wel posten maar het moet geen ‘moetje’ worden! Toch!  
Laten we vooral beleven en gewoon lekker vissen!

 

Nathalie


Reactie plaatsen

 

Uw reactie is meer dan welkom en zal bij goedkeuring door de redactie geplaatst worden.

 

Reacties (0)

Er zijn nog geen reacties geplaatst.