Augustus, augustus - ik heb je lief! | blog John Willems

07 september 2018 | John Willems

John Willems

Onze ‘Panvisser’ John Willems verzorgt de vaste visreceptenrubriek in Zeehengelsport magazine.

Hoe ik het op papier moet zetten, weet ik nog niet, maar mijn enthousiasme voor de maand augustus is zo ontzettend groot. Hopeloos probeer ik mijn gedachten te ordenen en een verhaallijn te bedenken. Steeds weer denk ik aan de prachtige visavonturen van de laatste weken. En natuurlijk aan het mooie weer. Het is me duidelijk: ik ben nog in vakantiestemming en dat gevoel houd ik graag zo lang mogelijk vast…

Deze opzwemmer bleek een dikke zeebaars!
 
De laatste werkdag, voordat ik vijf weken vakantie heb, kruipt voorbij. De laatste teambespreking. Nog wat zaken afhandelen en schoon is mijn bureau. Vakantie… vijf weken lang geen wekker, veel vissen en drie weken op vakantie met mijn lief. Nederland verkennen vanaf het water met onze tweede boot ms. Brak.  
 
Uitgelaten spring ik in de auto richting huis. Mijn visspullen staan al klaar. Vrouwlief krijgt een dikke kus en weg ben ik. Vismaat Peter Damen heeft net zijn eerste hengel ingegooid, als ik arriveer aan het Noordzeekanaal. Dat wordt weer een leuke avond met Peter. Altijd gezellig met hem. Hopelijk vangen we wat mooie tongen. Rustig mijn hengels optuigen, kan ik niet. Acute visdrang maakt me haastig. Al snel wijzen beide Grauvells met hun top naar het noorden richting de vaargeul. (Voor de insiders: Aan welke kant van het NZK staan we?) Eentje met het aas op pakweg 60 meter uit de kant en de andere ver in de vaargeul. 
 
Al snel krijg ik een bewijsje. Kleine tikjes op de top verraden vis. Ik wacht een paar minuten, om nog meer vis kans te geven. Dan draai ik een mini steenbolkje naar binnen. Niet helemaal waarvoor ik gekomen ben, maar beter dan niets. De andere haken zijn volledig kaal en de krabben zijn dus ook actief. Ik verwissel mijn onderlijn voor een lijn met dikkere haaklijnen, want die krabben knippen makkelijk door mijn dunne aaslijntjes. De haken beaasd met kweekzagers werp ik ver richting vaargeul. De andere hengel heb ik beaasd met zeepieren.  
 
02
Twee steenbolkjes en een bot. 
Foto: Hans Hendriks
 
Gezellig - Hans Hendriks komt even langs nu we in zijn achtertuin vissen. Komt mooi uit, want dan kan hij zo aan het kanaal meteen even helpen mijn werptechniek bij te schaven. Blijkt dat ik toch weer ben terug gevallen in mijn oude gedrag, want ik werp weer vooral op kracht en niet op techniek. Hans laat me zien wat ik beter kan doen en dat levert inderdaad heel wat meters extra op. “Zal ik nu eens ingooien met jouw hengel?” Pffft Ik heb nog een lange weg te gaan voordat ik zijn afstand haal, maar ik leer elke keer bij. Bedankt Hans, voor je gratis werplessen.
 
De hengel, die het verst ligt en beaasd is met zagers levert het meeste op. Deze keer zelfs een triplet. Twee steenbolkjes en een botje. Dan vangt Peter zijn eerste tongetje ooit. Hij is er zichtbaar blij mee. We hopen dat de aanbeten van tong aantrekken naarmate dat de avond vordert, maar dat valt erg tegen. Peter vangt een tweede tongetje en een steenbolkje. Als we besluiten te stoppen, is het hartstikke donker. Mijn vangst bestaat uit één tongetje, diverse botjes en ontelbaar veel steenbolkjes. Een niet al te imposant tableau, maar wat maakt het uit. We hebben enkele uurtjes heerlijk gevist!
 
03
Ook overdag vang  je in het Noordzeekanaal dergelijke kleine tongetjes.
 
Op de terugweg zie ik een appje van Michel Gouda. “Morgen strandvissen?” Hij is er eind van de middag.  Michel helpt me sinds kort bij de workshops van Visling. Heerlijke vent. Kan goed fileren, is heel enthousiast en heeft veel kennis van zaken. Een prettige prater, die de deelnemers weet te entertainen Persoonlijke begeleiding van de deelnemers vinden we heel belangrijk en Michel is daar heel sterk in. Je begrijpt het al een goede aanvulling van ons team. 
 
De volgende dag krijg ik om twee uur al opnieuw een appje van Michel. “Ik sta al hoor!” Hoezo enthousiast? Nou had ik mijn spullen ‘heel toevallig’ al in de auto gelegd en dus hoefde ik alleen nog maar een broodje te smeren. Er volgt een tweede appje: “Peter gaat ook mee.” Dat wordt weer een prima avond. Ik ben er na mijn werk en dus verwacht ik Peter aan het begin van de avond. Glimlachend komt Peter twee uur eerder dan verwacht het strand oplopen. Korte werkdag gehad, Peter? Beide vismaten zijn nog niet zo heel lang aan het strandvissen, maar zijn bijzonder enthousiast en erg leergierig. Dat maakt zo’n vissessie nog leuker voor mij. Uiteraard geef ik graag uitleg over de stek en de te gebruiken onderlijnen. 
 

04

05

Heerlijk toch, zo in de vroege avond op het strand!
 
Vandaag hoop ik op zeebaars. Het liefst vis ik vanaf het strand op zeebaars met steekzagers. Helaas kon ik vandaag niet aan die steekzagers komen en dus ga ik het proberen met het schelpvlees van mesheften. Dat presenteer ik opgebonden op een Pennelrig/ jojo. Het opbinden heb ik gezien op een prima instructiefilmpje, dat Didier Laroy van Ultracast de week voordien op facebook heeft gepost en dat breng ik dus meteen maar in praktijk. 
 
Deze aasaanbieding moet nu zijn werk gaan doen in de breker net over de tweede bank. Ik vis dan graag geankerd, zodat de baars zich haakt op de tegendruk van het geankerde lood. De karpervissers kennen dat als bolt rig. Dicht onder de kant vis ik met verzwaarde onderlijnen en kweekzagers op een haakje Sakuma nr. 6. Te koop bij The Weekend Warriors. Deze haken zijn loeischerp en ook sterk genoeg om ook een mooie zeebaars te landen. 
 
06
In de branding over de tweede bank moet er toch zeebaars te verleiden zijn?
 
Al vrij snel nadat ik heb ingeworpen, merk ik dat het ankerlood is los geslagen en met een behoorlijke snelheid richting Den Helder drift. Vaak presenteert een mooi zeebaars zich zo. Vandaag helaas niet. Mijn hele lijn zit vol apenhaar. Niet normaal zoveel. Dan maar ruim over de tweede bank in het zwin werpen. Wat ben ik nu blij met de werplessen van Hans, want het ankerlood valt ruim 160 meter verder in het zwin. Hopelijk vis ik nu over het vuil heen.  Niet dus, want het duurt precies een minuut en mijn lijn is weer op drift. Uiteindelijk staan we alle drie kort op de kant te vissen. Hopelijk drijft daar minder vuil. 
 
Mijn advies is om nu met afhouders te gaan vissen. Dan blijft dat nare apenhaar misschien hangen op de afhouder en blijft je haakaas wat langer zichtbaar. Jammer voor de jongens, maar deze avond levert ze geen vis op. Ik heb meer geluk en de teller blijft staan op zes scholenbaarsjes, een bot en zo’n driehonderd kilo apenhaar…
 
07
Scholenbaarsje.
 
Begin juni schreef ik al in één van mijn blogs over Marco Haarmans. Een uitnodiging van deze zeebaarscrack sla ik nooit af en de volgende dag zijn we samen aan het vissen aan de buitenkant van de Zuidpier. De elektromotor met Spot Lock houd ons op werpafstand van een prachtige stroomnaad. Vandaag leer ik van Marco een nieuwe techniek: we gaan downtide vissen met zwaardere shads en hopen zo grote zeebaarzen te vangen. 
 
08
Ik vis met lichte shads graag uptide, zodat dit kunstaas lekker lang ‘zweeft’, maar ik had me niet gerealiseerd dat downtide vissen ook voor lange zweefmomenten zorgt. Sterker nog: lichte shads halen zo veelal de bodem niet eens. 
 
09
Marco heeft het naar z’n zin!
 
Marco is gestart met een geelwitte shad en een 25 grams loodkopje en ik kies voor hetzelfde gewicht, maar dan met een witte shad. Beiden hebben we gekozen voor shads van Fiiish, die eerder hun vangkracht absoluut reeds hebben bewezen.
 
10
Het geelzwarte shadje bleek verleidelijk…
 
Marco vangt de eerste zeebaars. Een mooie vijftiger en al snel volgt een tweede. Zelf heb ik nog geen aanbeet gehad. Zou het aan de kleur liggen, of snap ik het downtide vissen niet goed? Deze keer werp ik wat meer richting de blokken van de Zuidpier en voel dat mijn shad de bodem aantikt. Met de top van mijn hengel hoog geef ik drie snelle slagen met mijn molen. De shad komt van de bodem en zweeft het talud af. Tik, de bodem is weer bereikt en ik haal weer drie snelle slagen op. Tijdens het zweven naar de bodem voel ik een forse tik. De Daiwa Fream 2500 doet zijn werk . Wat heeft deze molen toch een goede slip. Het net eronder en jaaaaaah: ook ik heb mijn eerste vijftig plus zeebaars van vandaag is binnen. Dat geeft zelfvertrouwen.
 
11
Goed voorbeeld doet goed volgen!
 
Ondertussen neemt het tij af, maar de deining toe. We besluiten bij de kop van de Noordpier te gaan liggen. Daar is het iets rustiger. Dat blijkt een prima besluit, want tijdens de eerste inworp krijg ik al een tikje. Zal wel een scholenbaarsje zijn, denk ik nog, maar na het aanslaan voelt het massief. Bij de eerste run neemt de sterke vis zo’n 40 meter lijn. Dan draait hij om en komt met een noodgang op me af. Nadat ik zo’n 20 meter lijn snel heb ingedraaid, hef ik mijn hengel. Hopelijk zorgt de weerstand ervoor dat de vis weer een andere kant op wil. Deze zeebaars wil ik echt nog niet dichtbij de boot aan een kort lijntje. Daarvoor is ie nog veel te sterk! 
 
Gelukkig keert de stekel weer om en neemt weer meters lijn, maar gaandeweg win ik terrein. Marco assisteert met scheppen. Ik ben als een kind zo blij. Volgens mij kan je dat wel zien op de foto, die Marco maakt van mij en die dikke stekelridder.
 
12
Bruut geweld uit het stroomnaadje…
 
Als het donker wordt, vinden we het veiliger om in het havengebied te gaan vissen met veel lichtere Fiiish shads. Ikzelf kies nu ook voor witgele nr. 2 op een tien grams kopje. Waarom ik voor witgeel kies? Mijn idee is dat een tweekleuren shad door het kleurcontrast beter zichtbaar is in het donker. 
 
13
Twee kromme hengels resulteerden in twee mooie vijftigers.
 
Marco’s stekkenkennis blijkt opnieuw fenomenaal, waardoor we ook daar binnen nog de nodige zeebaarzen kunnen verleiden. Soms staan we zelfs beiden op hetzelfde moment met een kromme hengel. Dan kijk je elkaar aan, zie je elkaars enthousiasme en weet je dat je nu moet genieten. Dat doen we dan ook met volle teugen. 
 
14
De beloning na vijf uur hard werken. Ik ben er blij mee!
 
Het is laat geworden, zeg maar gerust dat het nachtwerk was. Eenmaal thuis kan ik de slaap niet vatten. Elke keer (zelfs nu ik aan het schrijven ben) voel ik de aanbeten nog en zie ik de kromme hengels. “Volgende week weer, John?”, verschijnt er een appje op m’n telefoon. “Jaaa nou en of, graaaaag!”
 
15
De omstandigheden blijken vandaag toch wat anders…
Foto: Hans Hendriks
 
Dat is jammer, door het ruige weer kunnen we met de boot niet op de beste stek vissen. De golven zijn te hoog en zelfs tussen de pieren is het water ruw. Hans Hendriks en Paul Blanken staan op de kop van de Zuidpier op zeebaars te vissen. Ze hebben nog niets gevangen, blijkt uit telefonisch contact. Met ons avontuur van vorige week in ons achterhoofd denken we daar snel verandering in te brengen. Wij gaan vanuit de boot aan de binnenkant kop Zuidpier kijken of er daar zeebaars zwemt. Geconcentreerd vissen we en worp na worp volgt zonder aanbeet. 
 
16
Vismaten Hans Hendriks en Paul Blanken op hun favoriete stek op de Zuidpier.
 
Dan wijst Hans achter ons. We zien een enorm cruiseschip. Normaal varen die langzaam tussen de pieren door richting zee, maar deze had kennelijk haast. We kiezen voor veiligheid. De buitenboordmotor wordt gestart en met de afstandsbediening haalt Marco de elektromotor omhoog. Blij dat we dit niet met de hand hoeven te doen op het voordekje. Dit is een stuk veiliger. 
 
17
Oppassen geblazen als dergelijke giganten langs komen...
Foto: Hans Hendriks
 
Dan varen we met een rustig gangetje richting een wel heel stevige hekgolf. Gas eraf en kop van de boot er in. Later krijgen we van Hans een filmpje, dat inmiddels heel wat keren is bekeken op facebook. Wat ben je dan klein ten opzichte van zo’n enorm cruiseschip.
 
Beelden vanaf de Zuidpier geschoten door Hans Hendriks.
 
In het donker vissen we op dezelfde stekken als vorige week. Een enkele aanbeet van een scholenbaarsje daargelaten vangen we lange tijd helemaal niets. Zou het te maken hebben met de wind? Deze draaide van west naar noordwest en toen naar oost-noordoost. Ik ben in ieder geval geen fan van dat gedraai. Na vijf uur vissen ben ik bekaf, maar blijf het proberen. Uiteindelijk ben ik de gelukkige. Een mooie vijftiger vergrijpt zich met echt een spijkerharde knal aan mijn geelwitte shad. Blij en vol adrenaline sta ik in de boot en poseer voor een foto met deze mooie zeebaars. Volhouden loont dus echt. Als de boot schoon is resteert een intens tevreden gevoel en een nieuwe afspraak. Het vakantiegevoel blijft…
 
18
Geconcentreerd danst het shadje onder water over de stenen.
 
Tot de volgende keer.

Reactie plaatsen

 

Uw reactie is meer dan welkom en zal bij goedkeuring door de redactie geplaatst worden.

 

Reacties (0)

Er zijn nog geen reacties geplaatst.