Op naar het Hoge Noorden – deel 3 | blog Sjors Waterschoot

10 augustus 2018 | Sjors Waterschoot

Sjors Waterschoot

Gepassioneerd sportvisser op zowel zoet als zout en als soortenjager altijd op zoek naar een nieuwe vissoort op zijn voortdurend groeiende lijst.

In de eerste twee delen van het vierluik dat ik met jullie wil delen over een werkelijk onvergetelijke soortenjacht naar Frafjord en Rogaland, op ongeveer anderhalf uur rijden vanaf Stavanger in Zuidwest-Noorwegen, nam ik jullie mee op enkele kantvissessies, maar nu is het tijd om met de door ons gehuurde visbootjes het fjord op te gaan…

Zoals bijna iedere ochtend tot nu toe, maakt Jamie mij wakker. Hij is écht een vroege vogel en heeft alles al klaar staan om te vertrekken! Ik maak vlug koffie, tuig mijn hengel op en dan zijn we los. We hebben allebei nog nooit eerder met een motorbootje gevaren en daarom stuntelen we samen het haventje uit. Eenmaal met alle ruimte om ons heen om het bootje te leren ‘aanvoelen’, gaat het varen al snel een stuk soepeler. Een kind kan de was doen!

 

We varen eerst naar de stek waar we Pascal en Chris gisteren zagen driften. Jamie en ik gebruiken allebei een verenpaternoster beaasd met makreel, met daaronder een flinke pilker van 200 gram om op de juiste diepte te komen. Na het afzinken, voelen we allebei al snel dat er vis aan onze montages hangt! Jamie heeft zijn lijn als eerst weer opgedraaid en heeft maar liefst vier zwarte doornhaaien (Etmopterus spinax) tegelijk aan zijn ‘baited feathers’ hangen. En wij dachten dat we gisteren geluk hadden!

 

Ruud Pannekeet maakte deze foto van Jamie en mij tijdens ons allereerste bootritje! In de haven was het even spannend manouevreren, maar we kregen de smaak snel te pakken.

 

Dan komt mijn pilker bij de boot… Een triplet van twee zwarte doornhaaien en een Spaanse hondshaai (Galeus melastomus)! Yes! Weer een nieuwe soort erbij! Wat een feest is het hier in de fjorden! Zo maken we nog een paar driften over dezelfde plek, maar we vangen steeds veel zwarte doornhaaien en af en toe een spaanse hondshaai… uiteindelijk besluiten we dus maar om te verkassen, naar de overkant van het fjord…

 

03

Eigenlijk is die zwarte doornhaai vrij irritant. Ze komen plaatselijk vrij massaal voor en pakken elke haakmaat! Zo zijn er Noren die ze al op haakmaat 10/0 gevangen hebben, op een stuk koolvis dat bedoeld wa voor grote leng!

04

Ook ik mocht ook mijn Spaanse hondshaai (Galeus melastomus) laten fotograferen!

 

De wind is behoorlijk toegenomen en het is wat moeilijker geworden om je lood bij de bodem te krijgen en houden… Maar dan opeens krijgt een Jamie een erg harde aanbeet! “Wow! Grote vis! Sterke vis! Wat is dit?!” roept hij… Na een paar minuten touwtje trekken komt er een vrij grote doornhaai (Squalus acanthias) boven! “YESSSSS!”- galmt het weer door het fjord. Jamie legt zijn haai op de meetlat… 90 cm - dat is een flinke! Wanneer hij de vis terugzet, komen we er achter dat we nog maar een paar meter van de ondiepe kant achter de huisjes zijn! Daarom varen we vlug terug voor één laatste drift… Deze keer krijgen we weer één hardere aanbeet, gelukkig op mijn hengel! Ik voel tijdens de dril gebonk, waardoor ik het vermoeden krijg dat ook dit een doornhaai is… En jawel, na een paar minuten takelen komt er ook voor mij zo’n prachtig haaitje boven! Helaas met 63 cm wel een stukje kleiner…

 

05

Geen grote doornhaai (Squalus acanthias), maar wel weer een nieuwe soort erbij!

 

Na deze vis besluiten we om terug te varen, zodat we thuis kunnen lunchen. Na het eten gaan Jamie en ik allebei eventjes op de steiger naast de huisjes staan, om wat verse makreel te vangen voor vanavond… We zijn namelijk van plan om dan naar Stavanger te rijden om daar weer het één en ander uit te proberen. Na een uurtje werpen met een klein pilkertje hebben we allebei een stelletje makrelen en een paar leuke pollakjes gevangen. We nemen zes makrelen mee als aas, de rest van de vangst gaat terug om te groeien…

 

Wat later in de middag laden we met vier man de bus in en vertrekken we naar de zeilbotenvereniging van Stavanger. Als we daar aankomen, zien we een paar van onze minst favoriete borden staan ‘Verboden te vissen’… We besluiten om ons van de domme te houden en toch een kijkje te gaan nemen.

 

06

On the road again! Een uurtje rijden is hier echt geen straf.

 

Van Raphael Pederson (Kan det spises) kregen we de tip om hier langs het kantje op kleintjes te vissen. Met pilkertjes zou je daar koolvis (Pollachius virens) moeten kunnen vangen en met een loodje op afstand zeewolf (Anarchichas lupus). Bovendien kregen we van Daniel Andersen de tip om ‘tussen de kettingen van de steiger’ te vissen… Wat daar dan de beoogde soorten zouden moeten zijn, weet ik niet zeker… Maar dat gaan we hopelijk mee maken!

 

Pascal, Chris en ik gaan meteen op jacht naar de mini soortjes die hier zouden moeten zitten... Zij zoeken langs het kantje en ik kies meteen voor een plekje bij die kettingen… Jamie is gek geworden op de kleine pilkers en gaat daarom maar meteen voor de koolvis. Tussen de kettingen vang ik de ene na de andere kliplipvis, rotslipvis, gestreepte lipvis en gul(letje). Jamie staat maar een meter of 15 van me af en heeft de tijd van zijn leven. Er komen flinke gullen achter zijn pilkertje aan en die komen zelfs zó dichtbij dat hij op het zicht aan kan slaan! Daarnaast vangt hij ook regelmatig pollakjes… Maar dan hoor ik hem roepen: Ja! Koolvis! Daarom loop ik eventjes naar hem toe, ik zie dat hij een doublet van koolvis en pollak (Pollachius pollachius) op de kant heeft liggen. “Wow, cool!” zeg ik. “Zal ik een foto maken zodat ze allebei naast elkaar liggen? Dat is leuk om het verschil goed te kunnen zien!”

 

07

Boven pollak en onder koolvis. Jamie wist ze allebei tegelijk te vangen.

 

Als Jamie zijn visjes weer terug heeft gezet, leen ik zijn hengel eventjes, zodat ik ook een koolvisje kan scoren. Gelukkig duurt dat niet lang en na de tweede worp krijg ik al een aanbeet! En… het is meteen ook die gewilde koolvis! Hoppa, weer een nieuwe soort!

 

Nadat ook mijn koolvisje netjes op de foto is gezet, pakt ieder zijn eigen hengel weer... Ik besluit om door te lopen naar de kop van dit steigertje, zodat ik wat verder kan werpen, om eventueel nog kans te maken op die zeewolf. Als ik pas een half uurtje bezig ben, komt Pascal naar me toe. “Helaas man; een gast zei ons dat we hier niet mogen komen en al helemaal niet vissen. Wij willen de boete liever niet riskeren, zullen we gaan?” Ai! Nou ja, dan maar inpakken, wegwezen en een andere stek opzoeken...

 

08

Opnieuw bedankt, Jamie! Weer een nieuwe soort met jouw hengel!

 

Terug bij het busje besluiten we om door naar Randaberg te rijden, nog verder richting zee. We kregen van Daniel Andersen de tip om het hier te proberen op vorskwab (Raniceps raninus) en gevlekte griet (Zeugopterus punctatus). Bij aankomst op de stek komen we er al snel achter dat de beoogde blokken niet te bevissen zijn. De golven slaan bijna over de pier heen, waardoor we alleen aan de binnenkant kunnen vissen. Natuurlijk laten we ons niet direct uit het veld slaan... Jamie en ik gaan alvast verkennen; Pascal en Chris besluiten om eerst alle hengels op te tuigen.

 

Wanneer ik samen met Jamie over de blokken klauter, zien we opeens een joekel van een vorskwab lucht happen aan het oppervlak! Wow! Hoe kan dat nu weer? Ik dacht dat ze een afkeer van licht hadden! Tijdens het klauteren over de blokken proberen we mooie spleten te vinden, maar helaas: die blijken hier aan de binnenkant niet erg dik gezaaid... In een van de gaten die we vinden weten we nog wel enkele groene zeedonderpadden (Taurulis bubalis) en een flinke Noordzeekrab (Cancer pangarus) voor de pan te vangen. Wanneer Chirs en Pascal ook gearriveerd zijn, besluiten we nog geen uur later dat het hier niks gaat worden... Daarom vertrekken we maar naar ons huisje, morgen weer een kans!

 

09

Als toegift een dikke Noordzeekrab voor de pan.

 

Eenmaal thuis, blijkt ook hier de wind flink aangetrokken. Daarom besluiten we om een paar biertjes te drinken onder het genot van gebakken gulfilet, roodbaarsfilet en die noordzeekrab! Na veel te veel te eten, zitten we nog wat na te borrelen. Het is al half twee ’s nachts, wanneer Jamie en Pascal onder de wol gaan... Chris en ik blijven nog eventjes zitten, omdat het veel te gezellig is... Rond 3.00 uur, wanneer Chris naar buiten kijkt, roept hij opeens enthousiast: “Kekt nou jong, dat fjord is spiegelglad! Kom we gaan NU vissen!”

 

We blijken uit hetzelfde hout gesneden en dus: zo gezegd zo gedaan. Eventjes later zitten we met onze boothengels, wat pilkers, verenpaternosters en een paar makrelen als aas in het bootje. Eenmaal voorzichtig de haven uit gevaren, besluiten we eerst om de diepe plekken af te zoeken. Er zijn nog erg veel soorten uit dieper water die nog op mijn lijst ontbreken en Chris mist beide doornhaaisoorten nog... Zo driften we het halve fjord af, maar het enige wat we gevangen krijgen, is meer makreel en af en toe een paar dwergbolkjes... Als het al 6.00 uur is geweest, besluiten we om nog één plekje op het ondiepe uit te proberen en daarna terug te gaan...

 

Op deze laatste stek duurt het alweer niet lang voordat mijn hengeltop lafjes begint te trillen... “Dat is weer een dwergbolk, ik laat hem wel even liggen...” Maar dan, BAM! Een beuk van jewelste op de boothengel, zo hard dat de boot er van begint te schommelen. Gelukkig heb ik een geweldige hengel geleend van Chris, waarmee ik deze joekel toch vrij makkelijk de baas kan. “Wat is dit? Wat kan dit zijn?”, roep ik nog. Maar dan komt er een dikke pollak bovendrijven. Chris wipt hem zo met de hand de boot in, niet helemaal soepel, want één van mijn haken komt in zijn vinger terecht... De pollak spartelt door de boot heen en tuft een levende dwergbolk uit! Hah! Dat hadden we eerder moeten weten... Die pollak gaat mee voor de pan (ook een beetje omdat ik mijn meetlint niet bij me heb).

 

10

Pollak van 81 cm. Wat een beloning, na al die mini’s waarop we ons vooral hadden gericht!

 

Helaas zijn onze lijnen in de knoop geraakt tijdens de dril en zijn wij zo slim geweest om geen reservemateriaal mee te nemen... Chris trekt eerst de 1/0 makreelhaak uit zijn vinger en dan varen we maar weer terug naar de haven, waar Jamie en Pascal verbaasd staan te kijken... “Waar komen jullie vandaan?” Ik stap met een glimlach van oor tot oor uit het bootje; de pollak gaat op de meetlat en die blijkt maar liefst 81cm lang te zijn.

 

Chris en ik zetten koffie, terwijl Pascal en Jamie de nodige voorbereidingen treffen om nu ook zélf met het bootje te gaan vissen. Dan stel ik Pascal en Chris voor om eerst ‘eventjes’ de kleurige grondel (Pomatochistus pictus) te gaan scoren in het hoekje van de haven. Dat zien ze beiden wel zitten en derhalve tuig ik voor Chris een hengeltje op met een tanagohaakje en leen ik Pascal mijn waadpak uit. Wanneer we in het hoekje staan, duurt het niet lang voordat we een groepje kleurige grondels gevonden hebben. Pascal pikt er eerst eentje uit, Chris volgt zijn goede voorbeeld vrijwel meteen. Weer een makkelijk puntje erbij!

 

11

Na een tijdje wil je vanuit de boot toch liever andere soorten vangen dan alleen die bodembewonende kleine haaitjes. De doornhaai is eigenlijk nog de leukste haaiensoort, omdat hij een stuk een groter kan worden dan de Spaanse hondshaai en de zwarte doornhaai.

 

Daarna is het weer tijd om van het bootje te vissen! Omdat Chris en ik niet geslapen hebben, zijn we echter niet zo serieus meer... Chris gaat even liggen en Pascal vist alleen van het bootje. Jamie en ik vormen nu weer een team en dus varen we uit om eerst eventjes met kunstaas te vissen. Al snel begint de gemiste nachtrust zijn tol te eisen en vraag/commandeer ik Jamie dat hij beter kan varen. Ik voel me maar slapjes en een beetje chagarijnig. Excuses nog, Jamie - dit was echt mijn eigen schuld…

 

12

Makreel nodig als aas? Geen probleem, zo geregeld.

 

We weten wat pollakjes, makreel en lipvis te vangen en dan wil ik het toch liever op dieper water proberen. Jamie en ik varen daarom richting Pieter en Ruud, om eens te vragen hoe het bij hen gaat. Pieter heeft zojuist een heuse kever (Trisopterus esmarkii) gevangen! Om die reden besluiten Jamie en ik om ook een tijdje met kleinere sabiki rigs te vissen, zonder aas… Jamie en ik vangen helaas alleen maar haaien, die we uiterst voorzichtig moeten drillen, omdat de sabiki rigs hier duidelijk niet op gemaakt zijn! Na een tijdje vissen vang ik nog wel een flinke doornhaai van 85 cm… Maar verder zijn de vangsten niet verrassend. Rond half één stoppen we dus maar met vissen om te gaan lunchen...

 

De slotaflevering van dit vierluik over de soortenjacht van Sjors en zijn maten in Zuid-Noorwegen, gaat op dinsdag 14 augustus as. online op deze site.


Reactie plaatsen

 

Uw reactie is meer dan welkom en zal bij goedkeuring door de redactie geplaatst worden.

 

Reacties (0)

Er zijn nog geen reacties geplaatst.