Op naar het Hoge Noorden – deel 1 | blog Sjors Waterschoot

03 augustus 2018 | Sjors Waterschoot

Sjors Waterschoot

Gepassioneerd sportvisser op zowel zoet als zout en als soortenjager altijd op zoek naar een nieuwe vissoort op zijn voortdurend groeiende lijst.

Vorig jaar augustus vroeg Pascal Rommelaere mij of ik in juni 2018 tijd had om mee te gaan op een soortenjacht aan de Noorse kust, meer specifiek naar Frafjord en Rogaland, op ongeveer anderhalf uur rijden vanaf Stavanger. Voor mij is zover vooruit plannen een uitzondering, daarom wist ik al meteen dat het qua tijd wel moest lukken... Chris Doornaert, de zwager van Pascal  ging in ieder geval al mee en we zochten nu nog één persoon om zich bij ons aan te sluiten. Niet alleen voor de gezelligheid, maar ook om zo de kosten een beetje te drukken. Uiteindelijk werd Jamie Steer onze vierde musketier en zaten wij ruim tien maanden van te voren al te dromen over de prachtige trip die gepland stond.

Het ongelooflijk mooie kustlandschap van Noorwegen, het land waar ik tien maanden naar heb moet snakken! Niet alleen om de omgeving en de visserij, maar ook aangezien we dit ‘beloofde soortenjagersland’ met een grote groep fanatiekelingen zouden gaan bezoeken.

 

Pieter Beelen en Ruud Pannenkeet hadden eerder al zo'n zelfde huisje geboekt als wij op het oog hadden en uiteindelijk kwam het er op neer dat we daar met een groepje van zes soortenjagers en nog één fanatieke visser zouden verblijven.  Verdeeld over twee huisjes en met de beschikking vier tweepersoons motorbootjes.

 

Tijdens het lange wachten op onze gezamenlijke vistrip ging ik natuurlijk op onderzoek uit... Zo kreeg ik van twee Noorse kennissen en soortenjagers al een heleboel informatie. Er was simpelweg zoveel specifieke informatie, dat ik uiteindelijk die informatie moest gaan indelen met behulp van een Excel-bestand en een kaart met prikkers. Er komen in die regio veel te veel vissoorten voor om in één week allemaal te vangen en ik besloot om alvast te inventariseren welke targetvissen iedereen belangrijk vindt. Zo konden we op voorhand al een klein beetje proberen te verzinnen waar en met welke methoden we zeker moesten gaan vissen en het mee te nemen materiaal daarop aan te passen.

 

Uiteindelijk besloot ik dat ik zou gaan voor drie moeilijke targets, namelijk snotolf (Cyclopterus lumpus), gevlekte griet (Zeugopterus punctatus) en zeestekelbaars (Spinachia spinachia). Als ik één van deze drie soorten mocht vangen, zou dat al fantastisch zijn. De overige groepsleden wilden daarnaast ook nog graag vissen op vorskwab (Raniceps raninus) en volgens de ingewonnen informatie is er een stekje waar werkelijk voor ieder wat wils zit... Botervis (Pholis gunnellus), pitvis (Callionymus lyra), tongschar (Microstomus kitt), zeewolf (Anarchichas lupus) en noem maar op. Daar moesten we dus zeker langsgaan! En naast al die gerichte plannen, wilde ik natuurlijk ook gewoon lekker vissen op de wat algemenere soorten…

 

Het is 8 juni en vriendin Juul en ik worden om 6.00 wakker. We drinken samen koffie, nemen afscheid voor een weekje en dan pak ik mijn fiets. Om Pascal en Chris een hele hoop stoplichten te besparen, heb ik afgesproken om naar Jamie toe te komen... Gisteren heb ik mijn foedraal, koffer en plastic tassen met visspullen al bij Jamie gedropt en nu hoeft ik alleen nog 12 km te fietsen en daarna zijn we écht onderweg… Onderweg voelt echter mijn achterband steeds slapper aan, waardoor ik als een malle moet trappen om op tijd te zijn... Wanneer ik bij Jamie aankom, moet hij er hartelijk om lachen; ik kan me meteen alweer omkleden, want ik ben zeiknat van het zweet!

 

Een paar minuten later horen we getoeter en komt er een flinke bus aangereden met twee Belgische vlaggetjes er op. De inzittenden dragen Vikinghelmen en zonnebrillen in de kleuren van de Belgische vlag. Wat een gasten zijn het ook! Deze perikelen waren eigenlijk bedoeld om ons te plagen met het missen van het WK door Oranje, maar Jamie en ik geven allebei nog net iets minder dan niks om voetbal! Het ijs is echter meteen gebroken en na een bakje koffie beginnen we aan de lange rit naar Hirtshals.

 

02

Die lekke band was gelukkig zo weer gefixt!

 

Na een paar files, pauzes en een slappe band, komen we rond 10 uur 's avonds bij ons hotel aan. Die slappe band is een probleem - we hebben geen gereedschap om de reserveband er op te zetten. Gelukkig konden we steeds de band oppompen en weer ongeveer 200 km rijden, om hem vervolgens weer op te pompen bij een tankstation... Chris besluit dat hij de bus op een tankstation naast de luchtpomp zet en dat hij in de bus zal slapen. Mocht de band morgenvroeg helemaal slap staan, dan kan hij hem oppompen, ons oppikken en daarna naar een garage rijden voor een snelle reparatie... We moeten morgen ten slotte om 12.00 uur klaar staan bij de veerboot!

 

's Ochtends genieten we van een ontbijtje en gelukkig vinden we na wat rondvragen een garage die op zaterdag geopend is. De werknemer daar is gelukkig wel wat gewend en heeft de auto binnen no-time weer in orde... Op naar de boot!

 

Dat blijk gelukkig nog slechts een klein stukje rijden en als we op de kade in de rij klaar staan, komen we Ruud, Frans en Pieter tegen. Iedereen is laaiend enthousiast, ook al zijn de meeste al vaker in Noorwegen geweest - Pieter zelfs al meer dan 20 keer! Op de boot brengt Pascal iedereen nog meer in de stemming door biertjes te bestellen en we blijven met z’n allen kletsen over onze plannen, de mogelijkheden om onze targets te vangen, vistechnieken en natuurlijk onze eerder vangsten. Heerlijk om dat zo met elkaar te kunnen delen; iedereen geniet van het gezelschap en we staan met z’n allen te springen om daadwerkelijk te gaan vissen!

 

03

We zijn aangekomen in Christiansand.

 

De overtocht lijkt een eeuwigheid te duren, maar uiteindelijk bereikt de veerboot de haven van Christiansand en vanaf daar is het nog een uurtje of drie rijden naar onze bestemming. Voor Jamie en mij is dit de eerste keer in Noorwegen en vanaf de haven tot aan het huisje kijken we beiden onze ogen uit. Want wat is het móóóóói hier zeg! Na iedere bocht die je om gaat, zie je weer nieuwe rivieren, bergen, dalen en fjorden. We hebben nog niet eens gevist en zijn al meteen verliefd geworden op het landschap...

 

Wanneer we bij het vakantiehuisje aankomen, staan de eigenaren ons al op te wachten. Ze heten ons van harte welkom en leggen ons even uit wat wel en niet gewenst is in het huisje. Ook krijgen we even een korte uitleg over de bootjes en daarna gaat het duo er weer vandoor. Er zijn drie slaapkamers, één voor twee personen en de andere twee zijn eenpersoons... Jamie en ik slapen samen op de grote kamer en Chris en Pascal apart. Daarna gaan wij met zijn vieren al rennend de spullen uit de bus laden... Want hoe eerder dat gedaan is, des te eerder staan we te vissen! We hebben zelfs al zalmen zien springen!

 

04

Gezellig samen een hele week vissen!

 

Eerst dienen we werkelijk een ton aan gerief naar binnen te sjouwen, maar zodra het ook maar even kan, tuig ik vlug mijn 2-12 grams Ultra Light hengeltje op. Jamie en ik zijn tegelijk klaar en lopen vast een rondje in de haven. We hebben zagers van thuis meegenomen en die gaan we als eerste eens uitproberen. In het haventje vangen we al snel zwarte grondels (Gobius niger) en kliplipvissen (Ctenolabrus rupestris)... Na een half uurtje pielen zeg ik tegen Jamie: “Kom, we lopen door naar de steiger, we zijn hier niet om sooten te vangen die we al op onze lijst hebben staan!”

 

05

Zwarte grondel (Gobius niger).

06

Kliplipvis (Ctenolabrus rupestris)

 

Wanneer we om het haventje heen gewandeld zijn, is het nog ongeveer 50 meter tot de steiger. En volgens iedereen die hier gevist heeft (o.a. Ronnie van Beem; bedankt voor je info!) zou dit een veelbelovende plek moeten zijn. Jamie is als eerste klaar om in te gooien en vangt meteen een gestreepte lipvis (Labrus mixtus). Huppa! De eerste nieuwe soort voor hem is binnen! 

 

07

Gestreepte lipvis (Labrus mixtus).

 

Wanneer ik mijn aas laat zakken, krijg ook ik meteen beet... Een zwartooglipvis (Symphodus melops)! Deze had ik eerder ooit al in Spanje gevangen, maar dit is het mooiste exemplaar dat ik tot nu toe ving en die foto telt! Jamie heeft ondertussen een gevlekte lipvis (Labrus bergylta) te pakken - weer een nieuwe voor hem. Wat zit er hier veel vis, zeg! Ik laat mijn aasje zakken en krijg weer meteen beet! Een dwergbolk (Trisopterus minutus), yes! Dat is voor mij ook de eerste nieuwe! Kort daarna vang ik een paling (Anguilla anguilla) en Jamie arresteert zijn eerste zwartooglipvis.

 

08

09

Twee maal zwartooglipvis (Symphodus melops)…

 

10

11

… en twee maal dwergbolk (Trisopterus minutus).

 

Pascal en Chris zijn ondertussen ook klaar met het opruimen van hun materialen en voegen zich bij ons. We kregen van Ronnie van Beem de tip dat hier ook rotslipvis (Centrolabrus exoletus) zou zitten... Zo staan we met vier man de ene na de andere lipvis er uit te takelen... Tot Pascal opeens roept: “yes!! Ik heb hem!” Ik ren vlug naar hem toe om te komen kijken en te assisteren met foto's maken. Wat een cool beest zeg! Wanneer Pascal zijn vis terug zet, werp ik ongeveer in op dezelfde plek als waar hij hem ving en… ja hoor! Twee minuten later mag ook ik de 'rock cook' aan mijn lijstje toevoegen!

 

Zo vissen we met vier man nog een paar uurtjes door, maar helaas weten Jamie en Chris geen rotslipvis op de kant te krijgen. Jamie vangt nog wel een flinke pollak van 60 cm, die mee gaat voor in de pan. Daarna is het tijd om in het huisje een pilsje te drinken en te gaan slapen. Want morgen is het vroeg dag; we zijn namelijk van plan om naar de Lysefjord te rijden - waar volgens onze bronnen heel erg veel aparte vissoortjes zitten!

 

12

De rotslipvis (Centrolabrus exoletus) is een kleinere lipvis soort, die je eigenlijk alleen kunt vangen met haakjes no. 12 en kleiner. In Noorwegen is deze soort een stuk minder zeldzaam dan je nu misschien denkt!

 

Wanneer ik 's ochtends wakker wordt, zie ik dat Jamie al weg is. Ik wandel naar beneden en zie dat er niemand thuis is! Wat? Ik zet koffie en dan komt Chris aan lopen. “Ik heb dieje rotslipvis nu ook!” Kijk dat is pas mooi! Pascal staat een eind verderop met zijn spinhengel te proberen een zalm te scoren. Terwijl Jamie op de steiger bezig is... En ook hij heeft al een nieuwe soort: makreel (Scomber scombrus). Ben ik nu opeens de minst fanatieke van het hele stel?! 

 

Na de koffie stappen we met zijn vieren in de bus. Op naar de volgende nieuwe soorten! Na ongeveer anderhalf uur rijden zijn we op onze beoogde plek.... Hey, er staan daar al vissers. Pascal en ik lopen naar hen toe en één van de twee vissers blijkt ook een soortenjager, die hier komt met hetzelfde doel als wij! Oeps, dat was eigenlijk niet de bedoeling, maar… hoe meer zielen hoe meer vreugd en dus wordt er gevist met een grotere groep en nog meer hengels.

 

13

Lysefjord bleek een uiterst productieve stek, die we dankzij onze Noorse vrienden wisten te vinden.

 

De stek blijkt een drijvende steiger, waar vandaan je recht naar beneden al op meer dan 20 meter diepte zit te vissen! Dat maakt het makkelijk om licht te vissen... en super interessant! Want op deze dieptes zit er vrijwel geen lipvis meer. Desondanks merken we al snel dat het vangen hier niet vanzelf gaat. We krijgen vrij weinig aanbeten, maar dan vang ik een botervis (Pholis gunnelus)! Shit! Ik ben de enige die dat beest al heeft van ons gezelschap! Waarom bijt hij dan toch niet in iemand anders zijn aasje? Wanneer het botervisje weer zwemt, begint de beet er opeens in te komen! Iedereen vangt opeens pitvissen (Callionymus lyra). Voor deze soort geldt hetzelfde als voor de botervis... Iedereen blij, maar ik had hem als enige al in Nederland... Ondertussen vangt de niet-soortenjagende visser een 'moustache sculpin' (Triglops murrayi)... Als enige! Degene die niet specifiek op zo'n soortje vist... Vangt hem... Vissen kan soms raar lopen.

 

14

Pak iemand anders’ aas, rot botervis!

15

We vingen ieder diverse grote pitvissen en dat zijn echt prachtige vissen om te zien. 

 

Wanneer ik na een poosje wachten mijn aas wil controleren, voel ik opeens weerstand. Dit is iets groters dan een pitvis! Na een korte dril komt er een platvis boven... Yes! Tongschar (Microstomus kitt)! Dat is in ieder geval wél een nieuwe soort voor op mijn lijstje! Na mijn tongschar volgen er meer en hebben ook Pascal en Chris niet veel later deze soort kunnen bijschrijven! Alleen Jamie krijgt hem vreemdgenoeg maar niet te pakken...

 

16

Ook de door ons allen zo gewenste tongschar (Microstomus kitt)! werd uiteindelijk door ons alle vier gevangen.

 

Wanneer we al een paar uur bezig zijn, hoor ik flink gespetter en zegt Jamie tegen mij: “'Volgens mij heeft die gast iets te pakken, waar jij jaloers van wordt!” Ik loop naar de Noorse soortenjager (Are Andersen) toe en zie een knijter van een snotolf in zijn schepnet zitten! Mij ultieme target voor deze trip! Ook Pascal en Chris zijn komen kijken en wij staan met drie man 'Ooooh' en 'Woooow' te roepen. Wat een maf beest is dit zeg, sowieso de eerste volwassene snotolf die ik in levenden lijve zie... En hij blijkt ook nog eens maar liefst 1,7 kg zwaar te zijn!

 

Wanneer de snotolf weer zwemt, besluiten de Noren om in te pakken en te vertrekken. Wij vissen vier man sterk verder. Helaas wordt er vervolgens echter maar weinig meer gevangen... Ik heb ondertussen mijn strandpook ook klaargemaakt, zodat ik deze verder uit kan gooien, hopend op zeewolf (Anarhichas lupus). Na een paar worpen, krijg ik opeens beet bij het afzinken... Makreel! Die telt voor mij als nieuwe soort, omdat ik hem nooit eerder op de foto heb gezet! Dat is voor mij alweer de vijfde nieuwe van de trip! Jamie wordt een beetje moe van niets vangen met de minihaakjes en gaat daarom met een pilkertje wat dichter tegen de kant vissen. Af en toe hoor ik hem roepen dat er zeeforel volgt, maar hij krijgt ze niet te pakken... Ik besluit om me er maar niet op te concentreren, omdat die zeeforel erg veel tijd kan kosten en er hier nog zoveel potentiele nieuwe soorten te vangen zijn...

 

17

Mijn eerste foto van een zelf gevangen makreel! Ongeloofelijk eigenlijk...

 

Na een paar uur met weinig vis en (dus) ook geen nieuwe soorten besluiten we dat het langzamerhand tijd is geworden om te vertrekken... Bij het binnendraaien vangt Pascal alsnog de enige zeewolf! Weer een soort voor degene die hem niet nodig heeft; het lijkt wel alsof de vissen onze profielen op www.soortenjagers.nl hebben zitten bekijken en nu de draak met ons steken!

 

18

Pascal en Jamie vingen allebei ook nog een koningskrab! Leuk om te zien, maar het is geen vis!

 

's Avonds maken we zelf ons eten klaar en genieten met z’n vieren aan de picknicktafel achter het huisje van een pilsje. Maar geloof het of niet: vanuit onze tuin kunnen we met de strandhengels vissen en zo gezegd zo gedaan. Een vloek en een zucht later staan er twee strandsteunen met ieders twee hengels er op. We krijgen af en toe aanbeten, maar weten in eerste instantie niets te vangen. Na een tijdje weet Pascal echter toch een vis te haken en komt er zowaar een Spaanse hondshaai (Galeus melastomus) boven! 'Kakka! Daar zat ik dus niet op te hopen hè...' Weer een vis voor Pascal die Jamie en ik maar wat graag zouden vangen... Daarna wordt er een hele poos niks meer gevangen en gaan we uiteindelijk maar slapen. Voor morgen staat er weer een andere toplocatie op de planning…


19

Spaanse hondshaai (Galeus melastomus).

 

Het vervolg van dit eerste deel van een vierluik over de soortenjacht van Sjors en zijn maten in Zuid-Noorwegen, gaat op dinsdag 7 augustus as. online op deze site.


Reactie plaatsen

 

Uw reactie is meer dan welkom en zal bij goedkeuring door de redactie geplaatst worden.

 

Reacties (0)

Er zijn nog geen reacties geplaatst.