Nieuwe records en recordverbeteringen B.C.S.A. over 2017

22 april 2018 | Tom Sintobin

Met dank aan Paul Phlips, die deze lijsten al sedert 1987 bijhoudt namens de Belgian Confederation of Sea Anglers - Boat Angling, kunnen we onze Belgische lezers ook dit jaar de bijzondere vangsten presenteren die werkelijk over de gehele aardkloot door landgenoten werden gemaakt.

 

Wie een vergunning koopt in de Franse Ardennen, krijgt daarbij een boekje met onder meer het volgende citaat van de voorzitter van die federatie, ene Michel Adam: 
“Kleine vis zal groot worden/als God hem laat leven/maar als ik hem teruggooi om daarop te wachten/vind ik pure waanzin/want het lijkt me nog niet te zeker dat ik hem zal terug vangen.”

 

Dit citaat wordt toegeschreven aan de 17de eeuwse fabeldichter Jean De la Fontaine. Kort samengevat: alles de kop in slaan, hoe klein ook, want anders ben je het misschien kwijt! Als iedereen dezelfde mening zou zijn toegedaan, is het gevolg overduidelijk: er valt dan uiteindelijk met moeite nog een visje te vangen, laat staan een maatse – en van een recordvis kan al helemaal geen sprake meer zijn. Om te groeien, moeten vissen namelijk de kans krijgen lang genoeg te leven… 

 

En juist dát is volgens mij één van de redenen waarom er de laatste jaren nog slechts weinig nieuwe recordvangsten ‘langsheen de Belgische kust’ worden gemeld: domweg omdat er in onze wateren zo intensief wordt gevist door de beroepsvisserij, dat die nieuwe records er niet meer zwemmen. In 2017 kwam er zelfs geen enkele melding… Niet zo gek, als je weet dat het record voor zeebaars sedert 2008 op 84 cm staat  en dat een zeebaars van 75 cm al bijna 20 jaar oud is. Dan zou je er dus eentje moeten vangen die al minimaal een kwarteeuw in slaagt om aan allerhande vistuig te ontsnappen en dat in misschien wel een van de drukst beviste zeeën ter wereld…

 

Nieuwe records en recordverbeteringen B.C.S.A. over 2017 02

 

Reizende Belgen

Geen wonder dus dat veel Belgische vissers naar het buitenland reizen om daar te proberen de vis van hun dromen te haken. En gelukkig kwamen er uit het verre en niet zo verre buitenland inderdaad wél enige meldingen, zodat Paul Phlips, die deze lijsten al sedert 1987 bijhoudt, ook dit jaar weer verder kon bouwen aan zijn titanenwerk. 


Zoals elk jaar kreeg één nieuw record de eretitel van ‘Record van het jaar’ mee. De keuze was deze keer niet makkelijk, maar viel uiteindelijk op de goudbrasem (Sparus aurata; ook wel Dorade Royal genoemd) van 4,2 kilogram die Pierre Benoey – een bijzonder trouwe leverancier van records, want hij heeft er inmiddels 36 op zijn naam! – op 25 oktober 2017 wist te vangen in het Spaanse La Pineda. Hij ving deze 56 cm lange krachtpatser vanaf het strand aan een stukje inktvis. De locals stonden stomverbaasd, want zij geraken doorgaans niet verder dan anderhalve kilogram. Het all tackle wereldrecord, een Franse vis, was meer dan 7 kilogram zwaar, maar zo’n vis is echt een enorme uitzondering. Interessant detail: aan de andere kant van de Atlantische Oceaan zijn ze deze in essentie mediterrane vis liever kwijt dan rijk. In Mexico dook hij bijvoorbeeld voor het eerst op in 2007 en wordt door wetenschappers als een gevaarlijke exoot beschouwd. 

 

Een bestemming die dit jaar voor diverse recordvissen zorgde, betreft de Kaapverdische eilanden. Deze eilandengroep van vulkanische oorsprong ligt in de Atlantische Oceaan, ter hoogte van de kust van Mauretanië. De laatste jaren wordt steeds duidelijker hoe fantastisch de visstand daar nog altijd is! Robert Kanora kan erover meepraten. In april bracht hij een vakantie door op het eiland Sal, en een dagje bootvissen met schipper Nilot Cesar Delgado Lopes leverde hem maar liefst twee records op: een ‘pigsnout grunt’ (grombaars; Pomadasys rogerii) van 2,96 kg en een zwijnlipvis (Bodianus speciosus) van 1,82 kg. Die laatste soort kenden we al van vorig jaar, toen Pierre Benoey hem als record op zijn naam wist te zetten.

 

Twee maanden eerder was de bekende wedstrijdvisser Joël Luyts al naar Sal getrokken, om er te gaan jiggen op alles wat beweegt. Op een spectaculaire aanbeet op een speedjig van 200 gram die hij op 70 meter diepte aanbood volgde een al even spectaculaire dril van bijna een uur, die uiteindelijk in Joëls voordeel werd beslecht toen een Almaco jack (kleine barnsteenmakreel; Seriola rivoliana) van 140 cm lang en met een gewicht van meer dan 30 kg aan boord kwam. Joël viste met een naar verhouding zeer lichte uitrusting, want de gemiddelde jigger daar vist met poken van jighengels (makkelijk 50 lb plus!) terwijl Joël met een 12 lb hengeltje bezig was. Best stoer, want zelfs aan dat zware materiaal worden de meeste grotere amberjackachtigen systematisch verspeeld omdat het onmogelijk blijkt ze te stoppen bij hun eerste run regelrecht naar de rotsen beneden.  Ze kunnen 160 cm lang en tegen de 60 kg zwaar worden, Joël – neem volgende keer dus maar het ware geschut mee!

 

Wil jij het complete artikel uit deze Zeehengelsport 358 graag als eerste lezen?
Neem dan nu meteen even een voordelig abonnement en klik hier.

Reactie plaatsen

 

Uw reactie is meer dan welkom en zal bij goedkeuring door de redactie geplaatst worden.

 

Reacties (0)

Er zijn nog geen reacties geplaatst.