Denemarken deel 3: zagers, gamba’s en Langeland

03 maart 2018 | Albert Corporaal

In deel 2 van zijn drieluik over de Deense Kleine Belt, merkte Albert Corporaal op dat hij en zijn vismaten maar zelden kabeljauw over de 60 cm vangen in het gebied en de tijd van het jaar dat zij er vissen. Ook is de meeste wijting dan klein te noemen; en ook de schar wordt kleiner, maakt hij uit zijn jarenlange vangstgegevens op… Vandaag deel 3: ‘Zagers, gamba’s en Langeland’.

In de Top 3 van de Kleine Belt: de wijting...

 

Invloeden

De verschijnselen die we zien, roepen veel vragen op zonder dat we duidelijke antwoorden kunnen vinden. En zouden we bij machte zijn om überhaupt daarop invloed te hebben? Voor ons zijn genoemde drie vissoorten de belangrijkste bulk en nog eens een stuk of 18 soorten worden meer bij toeval gevangen. Hoe dan ook, in dit water zo nabij Nederland, is altijd wel mooi vis te vangen, zeker als je het water en de betere stekken weet te vinden.

 

Allemaal serieuze zaken, waar je al vissend en hengeltop-turend aan denkt. Met af een toe eens wat vissen in ander zeewater, weten we toch vrijwel elk jaar de Kleine Belt weer te bereiken om er samen te ontspannen en samen weer gezond thuis te komen met een diepvries vol schoongemaakte vis: prachtig om te doen en bovenal in menig opzicht hartstikke gezond!

 

Al hengeltop-turend...

 

Het aas

We namen de eerste jaren zelf aas uit Nederland mee: een dag tevoren haalde ik dan zee-aas (pieren en verse zagers) op uit Zurich (Friesland) en die waren in Denemarken nog goed te gebruiken. We spitten daar zelf ook zagers, wat een heel gedoe was: waadpak aan, speciale schop – een soort stevige kolenschop – en dan de zee in tot je al bukkend net geen water met je waadpak schepte. Daarna weer meters lopen om de opgeschepte onderwater-grond aan het strand te onderzoeken op zagers. Na  een uurtje  spitten en sjouwen hadden we dan een blik vol zagers. Meest waren we dan tot het bot verkleumd, want het zeewater was tot de eeuwwisseling eind september voor ons gevoel al bitter koud, zo koud zelfs dat je als mannetje begon te spitten tot je aan het eind ongeveer genderloos het water uit kwam.

 

De Top 3 vanaf 1995...

 

Blikje zagers

Vissen was qua inspanning om aan aas te komen een behoorlijk sportieve zaak. Zelf spitten en een dik half uur druk doende zijn om daarna lekker in de boot en achter de hengel te kunnen ontspannen. We doen dat tegenwoordig anders en ik denk dat mij – na bijna 25 jaar – het waadpak ook niet meer zal passen…

 

Uit de oude doos: zelf zagers spitten in het water...

 

Het blikje zagers verdeelden we daarna, wat toch genoeg was voor een dag prima vissen. In al die jaren is daar allerhande ander aas bijgekomen: soms kregen we wulken van een lokale beroepsvisser die grote schol aan het fileren was, of kokkels en mossels, die we aan de oeverlijn vonden. Later namen we van tevoren bestelde zagers in plastic zakken met zeewater en koolstofkorrels mee uit ons eigen land, maar dat ging ook wel eens mis. Tegenwoordig halen we de bestelde zagers al in Kolding op om ze daarna in een provisorisch aquarium-met-pompje een week lang vers te houden: dat gaat prima. We benutten ook ter plekke gekochte garnalen, maar ook gamba’s doen het goed of reepjes verse vis, mits ze heel licht van kleur zijn. En afgelopen jaar experimenteerden we met gezouten-gedroogde zeepieren en zagers: de ervaringen waren uitstekend en de resultaten deden niet onder voor vissen met vers aas of welk ander probeersel dan ook - mits natuurlijk de vissen bijtlustig bleken te zijn. We hebben ons voorgenomen om met dergelijk gedroogd aas dit seizoen veel meer te gaan vissen.

 

Vissen vanaf het strand in Langeland lijkt ons een leuke uitdaging in 2018...

 

Langeland

We hadden aan het einde van onze visvakantie in 2017 voor het eerst een behoorlijke discussie over wat we in 2018 zouden gaan doen qua zeevissen. De standpunten varieerden van een heel ander gebied naar een heel ander jaargetijde. We bereikten de overeenstemming pas definitief toen we elkaar noordelijk van Hamburg in een wegrestaurant troffen. We besloten om toch Langeland, meer oostelijk in Denemarken, als visbestemming te gaan kiezen, met Spodsbjerg als plaats van bivak.

 

Grote pietermannen

Vissen aan het strand deden we ook wel eens: bij een prachtige blauwe lucht maar een veel te stevige bries die ons aan een ‘oosterstorm’ deed denken. We vingen op die dag niet veel, maar juist wél veel grote pietermannen, een baarsachtige vissoort die je niet zonder speciale handschoenen moet beetpakken.

We horen en lezen over Langeland uitstekende berichten: mooie aantallen, goed aan de grootte en ook veel variatie aan soorten. Het schijnt dat er aan de beroepsvisserij in die regio vergaande beperkingen opgelegd zijn, die haar vruchten voor de sportvisserij inmiddels al afwerpt. Door de vorm van het gebied, langgerekt en volledig noord-zuid liggend, is men wel kwetsbaar voor sterke westen- en oostenwinden. Maar, op zuivere noordelijke of zuidelijke winden na, vind je gewoonlijk wel een plek vanwaar je wel kunt vissen. Of dat nu op zee of vanaf de wal of het strand is, is dan minder relevant: in beide situaties is vangst van mooie vis gegarandeerd.

 

Of de wind nu van links of van rechts komt...

 

Als yoga

We zullen het zien en we gaan er voor om deze prachtige sport te gaan beleven alsof het yoga is, vooral ter ontspanning en een langdurige culinaire napret!

 

Met een gezond maaltje vis weer terug naar Nederland...

 

 

 


Reactie plaatsen

 

Uw reactie is meer dan welkom en zal bij goedkeuring door de redactie geplaatst worden.

 

Reacties (0)

Er zijn nog geen reacties geplaatst.