Onverwacht veel vis in januari | blog John Willems

09 februari 2018 | John Willems

John Willems

Onze ‘Panvisser’ John Willems verzorgt de vaste visreceptenrubriek in Zeehengelsport magazine.

“Hoe laat sta je morgenochtend aan het strand?” “Dat wordt zes uur Eran.” Ik hoorde de fotograaf van dagblad de Telegraaf slikken. “Zo vroeg?” “Jazeker, want in het donker trekken vissoorten als schar, wijting en gul dichter naar de kant en met dit tij kan ik er dan goed bij.”

Catch & Release only – ook al vinden we dat volstrekt oneerlijk!

 

De volgende ochtend liep Eran het strand op, toen het nog net schemerde. Op dat moment had ik al heel wat vis in de emmer. “Dat vissen is wel heel makkelijk, zo te zien!” Deze conclusie trekt Eran, omdat hij steeds weer doubletten en tripletten bij me binnen ziet komen. Wat hij niet ziet, is het waden naar de bank, pakweg 50 meter en daarna zo’n 120 meter werpen om bij de vis te komen.

 

onverwacht veel vis 02

Fotograaf Eran Oppenheimer maakt in opdracht van De Telegraaf schitterende foto’s van een vroege sessie.

 

Al fotograferend vertelt Eran me, dat hij geen ochtendmens is. Dat vermoeden had ik al, maar het is niet aan zijn foto’s te zien. Werkelijk schitterend. Het vissen fantastisch, die ochtend. De wijting en gul helaas niet van formaat, maar wel hele mooie scharren. Wat zijn het toch lekkere panvisjes. Overigens gebruikte ik relatief dikke korte haaklijnen, omdat het flink stroomde.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

onverwacht veel vis 03

onverwacht veel vis 04

Onze duistere avonturen leidden tot een paginagrote foto in de zaterdagse rubriek Vrij Uit van De Telegraaf.
Foto: Eran Oppenheimer

 

Ander nieuwtje: een delegatie van ons kluppie ‘De Zilte Vrienden’ heeft zich als korps ingeschreven voor de Handy Fish wedstrijd op 15 april as. Om die reden zijn we nóg regelmatiger aan het vissen. Noem het maar trainen. Het leuke is dat ik de kennis, die ik opdoe tijdens gesprekken en vissessies met goede wedstrijdvissers, aan hen kan doorgeven. M’n vismaten hebben veel belangstelling voor mijn onderlijnen en aasaanbieding, want de laatste keer aan het strand stond ik overduidelijk meer te vangen dan de rest.

 

Volgens mij kwam dat doordat ik had gekozen voor lange en dunne haaklijnen met haakje F31 in maatje no. 8. Er stond namelijk nauwelijks enige stroming. De vis kwam van ver en beet erg flauwtjes. Toch wist ik met enige regelmaat weer tripletten en doubletten te scoren. Bijzonder daarbij was dat ze eenmaal aan de kant soms zomaar van de haak vielen. Door ankerloos lood te gebruiken, heel rustig in te draaien en de top laag te houden bleven de visjes toch hangen.

 

onverwacht veel vis 05

Volop schar en wijting aan het Noordzeekanaal.

 

Waarom die top laag moet? Dan glijdt je lood over de zeebodem, in plaats van steeds omhoog te wippen en op de bodem te bonken. Hierdoor blijft er veel meer vis hangen. Hierbij moet ik denken aan de opmerking van Peter Maurits:

 

 


 

“Bijna iedereen kan goed vissen, maar ze krijgen lang niet alle vis aan de kant...”

 


 

 

Aanslaan is volgens hem volledig fout; je slaat de haak vaker uit de bek, dan dat je de vis haakt. Ik kan Peter niet anders dan gelijk geven. Overigens ving ik ook nog twee knappe zeebaarzen, die avond. Die komen dus ook binnen op een haakje nr. 8.

 

Hoofdredacteur Peter Dohmen aan de telefoon: “John je wordt zo gebeld door Friso Bos van het Noord-Hollands Dagblad. Ik heb met hem al gesproken over de veranderde wetgeving rondom de zeebaars. Hij volgt jouw blogs en het is hem opgevallen dat je afgelopen jaar zoveel zeebaars hebt gevangen.”

 

Leuk! Na de Telegraaf toont dus opnieuw een krant aandacht voor het strandvissen! Het interview ontspon zich tot een geanimeerd gesprek over de beleving van het (strand)vissen en inhoudelijk over de zeebaars. “Vind je het erg dat je geen zeebaars meer mee mag nemen, John?” “Ja, dat vind ik erg. Ten eerste is het onze erfenis niet. Het is namelijk niet de schuld van sportvissers, dat het bestand onder druk staat.

 

Daarnaast staat zeebaars bij mij en mijn gezin in hoog culinair aanzien. Wat is er nu nog mooier, dan als kustbewoner je eigen visje te vangen en uiteraard te eten.” “Ga je desondanks toch zeebaars mee naar huis nemen, John?” “Nee, beslist niet. Het is goed dat wij sportvissers het juiste voorbeeld geven, door ons te houden aan de regelgeving. Hoe onrechtvaardig ook.”

 

onverwacht veel vis 06

Een paar dagen later zag ik me terug in het Noord-Hollands Dagblad. Met deze mooie foto van Ronald Goedheer en een inhoudelijk gespreksweergave van de hand van Friso Bos waarmee hij ons sportvissers recht doet.

 

Heel bijzonder was overigens in januari de afwezigheid van vis op de andere stranden. Wij hadden op ons thuisstrand dan niets te klagen, elders was het sprokkelen voor een visje. Om die reden had organisator Klaas Wijker de wedstrijdlocatie van een clubwedstrijd van HSV Alkmaar aangepast. Het parcours werd Noordzeekanaal-Zuid.

 

“We zoeken nog een koppelmaat, John. Doe je een keer mee?” Mijn introductie op de wedstrijdochtend, had Klaas goed voorbereid. Om verlegen van te worden:

“Jongens, ik heb ‘m weten te strikken, de Panvisser van Zeehengelsport. Verder geeft hij workshops zeevisfileren met zijn bedrijf Visling.nl en hij werkt voor SVO Vakopleiding Food.”

 

Tja, dan sta je er meteen gekleurd op en wordt er vervolgens ook wat van je verwacht… Een bijzonder positieve sfeer overigens, in deze Alkmaarse club. Echt hartverwarmend. Zo kon ik ook nog wat oude bekenden de hand drukken, waaronder Henk Steenhuis. Hem had ik al zo’n 20 jaar niet meer gezien en gesproken.

 

Bovendien was de wedstrijd uitstekend georganiseerd, met leuke prijzen na afloop.  Voor herhaling vatbaar. Het resultaat? Er werd weinig vis gevangen, maar in mijn vak scoorde ik erg goed met zes vissen. Voornamelijk platvis, maar ook een wijting van 35 cm. Voorwaar een prima lekkerbek. Uiteindelijk waren we als koppel goed voor de zesde plaats.

 

Helaas staat er een koude harde noordooster op de dag, dat Peter Damen en ik willen vissen. Niet te doen op het strand. Nou ken ik de Noorse uitspraak: “Slecht weer bestaat niet, maar wel slechte kleding”, maar toch prefereren we de luwte aan de Noordzijde van het Noordzeekanaal. Daar begin ik met twee soorten onderlijnen. Alleen bij het spuien van overtollig regenwater stroomt het hard op het Noordzeekanaal, maar dat blijkt vandaag gelukkig niet het geval. De ervaring op het strand met weinig stroming leerde mij dat ik nu moet gaan voor langere haaklijnen en kleine haakjes.

 

onverwacht veel vis 07

Heerlijk, van die zelf bereide lekkerbekjes!

 

Voor de zekerheid voorzie ik echter toch ook een tweede hengel van korte dikke haaklijnen: Amnesia wit en haken F31 nr. 4. En geloof het of niet: met deze aanbieding vang ik aanmerkelijk meer. Andere stek met andere regels moet je maar denken. Je begrijpt dat ik direct een dergelijke onderlijn monteer aan de tweede hengel. Nu echter met Amnesia red van dezelfde dikte. Aan het eind van de visdag hadden we ruim 40 stuks gevangen. Mooie scharren, grote en ook kleine botten, een zeebaarsje en veel wijting. Deze keer waren de grote wijtingen in de meerderheid. Reken maar dat er een aantal in de pan verdwijnt. Heerlijk, van die zelf bereide lekkerbekjes.

 

Tot de volgende keer.
www.visling.nl


Reactie plaatsen

 

Uw reactie is meer dan welkom en zal bij goedkeuring door de redactie geplaatst worden.

 

Reacties (0)

Er zijn nog geen reacties geplaatst.