Die winter valt tot nu toe nog wel mee… - blog Cor Juffermans

26 januari 2018 | Cor Juffermans

Cor Juffermans

Cor Juffermans is als specialist op het gebied van onderlijnsystemen vast auteur van Zeehengelsport magazine.

Wie mij een beetje volgt, weet dat ik een onwijze koukleum ben. Voor wat betreft het vissen, kijk ik dan ook helemaal niet uit naar de winter. Wat mij betreft, mogen ze de maanden januari, februari en maart zo in de prullenbak gooien. Heb ik niks mee. Kijk ik naar mijn auto, dan mag er van mij best een pakkie sneeuw vallen. Ik heb een 4x4 en dan heb je met een flinke laag sneeuw een hoop pret. Maar goed dat is meer iets voor Autoweek, hier beperk ik mij tot het vissen en bespreken we vissige zaken.

Eerlijk gezegd hoeven dergelijke omstandigheden voor mij niet zo, maar… ik sta er wel!

 

Eind november stond er een clubwedstrijd van onze plaatselijke vereniging De Salamander op het programma. En dat was meteen de eerste strandwedstrijd waarin ik mijzelf terug zag in mijn dikke, lekker opvallend knalgele warmtepak van Cormoran. Voor de insiders onder jullie, het is ook nog een Flotation Suit. Heerlijk warm, waterdicht en lekker stug. Het geeft je een beetje het gevoel alsof je in een luchtledige ruimte loopt in het pak van André Kuipers. Lekker ongecontroleerd dus. Begrijp mij niet verkeerd, ik vind het echt een heerlijk pak. En oh ja, het is niet te koop. Heb ik niet bedacht, maar ik heb wel een alternatief. Daiwa heeft ook zo'n pak. Dat is rood. Voor in de winter zijn dergelijke pakken een absolute aanrader.

 

De dagen voorafgaande aan de wedstrijd waren wat het weer betreft lekker relaxed en er werd zo her en der bovendien goed gevangen. Op de wedstrijddag kregen we echter te maken met een Beaufortje of 5, met stoten 6. Tenminste: zo werd het omschreven door Buienradar. De werkelijkheid was een continue blow van minimaal 6 Bft. Pittig windje dus. De rustige zee van de vorige dagen was veranderd in een grote kolkende massa en het was verdraaid lastig om je montage op zijn plek te houden. 

 

Die-winter-valt-tot-nu-toe-nog-wel-mee-02

Die-winter-valt-tot-nu-toe-nog-wel-mee-03

Dankzij m’n heerlijk warme Cormoran warmtepak stond ik er comfortabel bij!

 

We visten naar eb toe, maar je mag het gerust een opkomende eb noemen. Ik ben in drie uur tijd, zo lang duurt bij ons een wedstrijd, misschien maar 10 meter naar voren opgeschoven. Meer zat er gewoon niet in. Mijn vangst? Drie botten! Niet normaal. Daar moet ik dan wel bij vermelden dat mijn drie vissen geen graadmeter voor de wedstrijd waren. Bij lange na niet! Anderen om mij heen deden het gewoon veel beter en ik denk dat ik nu eens een niet zo'n goeie stek had uitgekozen. Maar goed: drie vissen in drie uur tijd vind ik voor november knap waardeloos.

 

Pak ik er direct ook maar de volgende clubwedstrijd bij, die van 17 december. Later in het seizoen dus en bij een lagere watertemperatuur, maar wel onder redelijk prettige omstandigheden. Ik schrijf bewust ‘redelijk’, want er stond een stevige stroming. Een hele stevige stroming! Iets met de stand van de maan en de zon of andersom. Bijna vanaf de start vangt iedereen zich een bult aan vis. Ik ook, maar bij mij was het meer een bultje dan een bult. Wel opvallend mooie dikke botten. 

 

Tijdens deze wedstrijd ben ik ook nog een beetje aan het experimenteren geweest met, wederom, een loodvrij werpgewicht. Deze kwamen bij loodvrijvissen.nl vandaan. Ze zijn gemaakt van composiet en dat heeft dus een lager soortelijk gewicht dan lood, maar ook dan ijzer. Een werpgewicht van 150 gram heeft dan ook een redelijk volume en mogelijk was dat de reden dat het niet goed ankerde in die heftige stroming. Ik ben toen overgestapt naar een loodvrij werpgewicht van Jan van Koeveringe waarover ik eerder heb bericht in de Zeehengelsport. Eerlijk is eerlijk: dat was zwaarder dan 150 gram, maar wel een stuk kleiner dan dat loodvrije werpgewicht van composiet. En dit werpgewicht bleef wel liggen. Later tijdens een andere vissessie heb ik onder rustige omstandigheden nogmaals die werpgewichten van loodvrijvissen.nl ingezet. Kan er kort over zijn: die doen precies wat een werpgewicht moet doen. Werpt goed in, brengt je op afstand en ankert als het moet ankeren. Behalve dan wellicht als er extreem veel stroming staat. Voor wie de overstap naar loodvrij wil maken zeker een aanrader en ze hebben alle varianten aan werpgewichten in hun assortiment. Misschien ook wat voor jullie? 

 

Die-winter-valt-tot-nu-toe-nog-wel-mee-04

Loodvrij werpgewicht met ankers van loodvrijvissen.nl

 

Nóg zo’n bijzonder product. Ik heb al een tijdje motorhandschoenen van Gerbing in huis. In iedere handschoen zit een 7 volt oplaadbaar accuutje. Ik heb kleine handen, maar ik heb bewust voor de maat XXL gekozen. Makkelijk er in en makkelijk er uit. Ze hebben nog één maat groter en een hele zooi aan kleinere maten. Deze handschoenen zijn bepaald niet goedkoop, maar je krijgt wel waar voor je geld. Die accuutjes hebben namelijk vier standen. Standje 1 geeft je een weldadige 25 graden Celsius en dat kunnen ze wel zeven uur vol houden. Standje 4 daarentegen is goed voor 55 graden Celsius en dat wel twee uur lang. Hierboven heb ik vermeld dat bij ons een wedstrijd drie uur duurt. Wat denk je? Standje 3 kunnen ze drie uur lang vol houden en dan heb ik dus mijn handjes in een oven van 45 graden Celsius. Heerlijk! Echt een aanrader, enne: ook voor motorrijders!

 

 

Cor gaat vissen en de warmtehandschoenen liggen dus aan de oplader...

 

Op 22 december sta ik vervolgens weer op het strand. Net voor de Kerst en dit keer met mijn broers. Quality Time! Dit is een dag die wij zelf hebben gekozen en niet een vooraf geprikte wedstrijddatum. Waarom zeg ik dit? Om de reden dat als wij zélf een vissessie inplannen, wij als uitgangspunt hebben dat de omstandigheden ideaal moeten zijn. Redelijk rustig weer, een Beaufort 4 mag, maar zeker niet meer wind. Vissen naar laag toe en het water mag van ons best een kleurtje hebben. Glashelder water heeft niet mijn voorkeur. Deze decemberdag viel alles goed. 

 

Voor wat betreft het gebruik van gelijmde onderlijnen -binnenkort de complete uitleg in Zeehengelsport magazine- heb ik namelijk het lek boven en sindsdien vang ik waanzinnig goed aan deze lijnen. Daarnaast ben ik over gestapt op ‘gezette’ haken en ook daarvan kan ik zeggen dat die mijn vangsten alleen maar ten goede komen. Geert Luinge, mede-auteur van ons lijfblad, adviseerde mij haakmodel LS-5283F van Gamakatsu. Ik heb veel meer types ietwat naar binnen gedraaide haken uitgeprobeerd, maar die LS-5283F van Gamakatsu springt er echt uit. Een absolute aanrader. 

 

Die-winter-valt-tot-nu-toe-nog-wel-mee-06

Zo’n vijfdradig meuntje is op ons strand een leuke verrassing!

 

Die dag op het strand met mijn broers leverde mij in ieder geval bizar veel vis op, met als toetje een onvervalst vijfdradig meuntje. Lees nog even de datum... Die dag was zo aangenaam dat ik zelfs mijn warmtejas en pet heb afgedaan omdat ik het warm kreeg. Kan ook zijn gekomen door het vele werk dat ik moest verrichten vanwege die uitzonderlijk goeie vangsten.

 

Die-winter-valt-tot-nu-toe-nog-wel-mee-07

Jas uit – pet af. En dat vlak voor de jaarwisseling!

 

Ga ik verder en met de Kerstdagen achter de rug is het 29 december. In eerste instantie had ik nergens erg in en stond ik heerlijk te vissen en ook nog eens te vangen. Tot mijn zwager kwam, hij zou wat later komen, met de mededeling dat zijn handen compleet gevoelloos waren van de kou. Hij was in eerste instantie niet eens in staat om zijn hengel op te tuigen. En dan moet je even in je achterhoofd meenemen dat hij hovenier is, een echt buitenmens dus, en dat hij ook nog eens handschoenen aan had. Toen hij dus over zijn bevroren handen begon, kreeg ik in de gaten dat ook ik best wel koude handen had. Vervelend koude handen waarmee je soms gewoon even niets kan en maken dat je er dan werkelijk tegen op ziet om een vis te vangen. Die moet er immers ook weer af…

 

Mijn broer dook op zijn telefoon en die kwam direct met ‘opbeurend’ nieuws. Het was dan weliswaar maar een paar graden onder nul, maar de gevoelstemperatuur schommelde zo rond de -10 graden Celsius. Oh ja, en waar denken jullie dat mijn opwarmbare handschoenen lagen. Precies, op mijn zoldertje thuis!

 

Die-winter-valt-tot-nu-toe-nog-wel-mee-08

Die bot moet er immers ook weer af…

 

In het begin vingen we eigenlijk best wel leuk vis, maar naarmate het gevoelsmatig kouder werd, liepen de vangsten ook stevig terug. Nadat we om vijf voor twaalf afspraken om tot half een te blijven vissen, hadden we allemaal onze hengels om 12.00 uur al ingepakt en stonden we klaar om te vertrekken. Veel te koud. Waardeloos. Thuis vond ik op internet dat de watertemperatuur 7 graden Celsius was. Tussen mijn oren zit nog altijd dat de vis bij een dergelijke watertemperatuur dieper water opzoekt. Hij gaat zogezegd achter de garnalen aan die het diepere minder koude water opzoeken. Toch vingen wij die dag verbazingwekkend goed vis. Best wel een verrassing.

 

Ten slotte gooi ik er ook mijn ‘vrije’ vissessie van 5 januari jl. nog even in. De dagen voordien waren best wel stormachtig en de dag zelf beloofde voor wat betreft de weersvoorspellers ook niet zo heel veel goeds. Toch gegaan, want 8 januari moest ik weer aan het werk en ik had enorm veel zin om toch nog even lekker wat te vissen. De watertemperatuur was nog steeds 7 graden Celsius en hierboven heb je gelezen dat de ervaring mij heeft geleerd dat de vis dan het diepere, onbereikbare, water opzoekt. Op het strand was alles anders. De wind was veel minder hard dan voorspeld, de regen ging over IJmuiden en Den Helder heen, bij ons bleef het droog en de zee was van wild naar gewone proporties gezakt.

 

Die-winter-valt-tot-nu-toe-nog-wel-mee-09

Een snelle reactie na het terugzetten van een platvisje en deze oplettende meeuw scoorde een makkelijke hap!

 

We zouden alleen een ‘tussenvloedje’ hebben dat ongeveer een uur zou duren. Wat is een tussenvloedje? Rene Sehr reageerde op mijn Facebookpagina met de mededeling dat de officiële benaming voor zo’n tussenvloedje ‘agger’ is. Wat merk je ervan? Als je naar laag water toe vist, zakt het water normaliter. Bij een tussenvloedje stopt dat zakken van het water even en kan het zelfs weer een beetje opkomen. Na zo'n tussenvloedje zakt het water weer gewoon verder. Wie wel eens op http://getij.rws.nl kijkt, herkent zo'n tussenvloedje als een stijgende curve in de zakkende lijn naar laag water toe.


Dan het vissen. Wederom stonden wij best wel redelijk te vangen. Bot, botjes en ook nog een scholenbaarsje. Ik blijf mij verbazen over het feit dat we zo leuk blijven vangen tijdens die lage watertemperatuur. Mocht je nou denken dat dit plaatselijk is, dan kan ik je mededelen dat ‘gewoon’ overal redelijk wordt gevangen. Willem Louman bijvoorbeeld, plaatst vrij regelmatig visverslagen van zijn visavonturen op Facebook en ook hij meldt mooie visvangsten.

 

Ik heb er zelfs de visverslagen van januari 2017 nog eens op nagekeken en ook toen verbaasde ik mij al over het vangen van vis bij die lage watertemperatuur. Het lijkt dus niet echt een uitzondering, maar meer een trend te worden. Wel leuk! Vroeger zegde ik de wedstrijden af als de watertemperatuur de 7 graden Celsius had bereikt. Je ving immers toch niks en ik had heel vaak gelijk. Tegenwoordig zit ik er gewoon heel vaak naast. Maar daar lig ik niet wakker van. Jij?

 

Die-winter-valt-tot-nu-toe-nog-wel-mee-10

In fraaie kleurtjes gecoate werpgewichten van The Weekend Warriors. Ik kom er op terug!

 

Deze sessie heb ik overigens ook nog geëxperimenteerd met gecoat lood van hengelsportverdeler The Weekend Warriors. ‘Ingepakt’ lood dus. Dat schijnt minder kwaad te kunnen, omdat het ingepakt is. Daar geloof ik dus geen barst van, maar het bijzondere is wel dat de kleur van het lood vis lijkt aan te trekken… Daarover gaan jullie beslist meer lezen; eerst effe verder testen.


Reactie plaatsen

 

Uw reactie is meer dan welkom en zal bij goedkeuring door de redactie geplaatst worden.

 

Reacties (0)

Er zijn nog geen reacties geplaatst.