Weerprofeten en andere betweters – Blog Hank Perrée

01 december 2017 | Hank Perrée

Hank Perrée

Hank Perrée is schipper op een eigen charterboot en schrijft maandelijks een blog over zijn avonturen aan boord.

Eigenlijk wilde ik dit blog niet schrijven. De woorden ‘arrogant’ en ‘eigenwijs stuk vreten’ razen waarschijnlijk al vooruit nadat de eerste letters gelezen zijn. Toen ik vanochtend weer zo’n eigenwijze flapfleuter aan de telefoon kreeg die blijkbaar een theoretische L.O.I.-cursus ‘Meteorologie voor beginners’ had gevolgd, maakten er wat neuronen in mijn verder volledig lege hersenpan kortsluiting en was het kwaad geschied. Ik schrijf het gewoon op… (Maar écht: ik wilde het eerst niet doen…)

In alle vroegte is het in de beschutting van de haven vaak even afwachten hoe de situatie ‘buiten’ is, maar op de Westerschelde is in de regel wel een oppertje te vinden waar het prima vissen is.

 

Het is herfst in onze Lage Landen. Jullie weten wel: dat jaargetijde wanneer er veel vis te vangen valt, maar dat ook wordt gekenmerkt door ronduit instabiele  weersomstandigheden. Het ene lagedrukgebied wordt opgevolgd door het andere. Hogedrukgebieden uit de Azoren en Scandinavië proberen die lagedruk te verjagen met wisselend succes.

 

Het is fijn dat er veel vis zit. Iedereen wil graag komen vissen en het is druk. Om in de schamele financiële situatie van onze nooddruftige onderneming wat licht aan de einder te brengen, is dit op allerlei fronten het topseizoen. 
Toch wordt dit seizoen ook gekenmerkt door lichte stress. En dat zit zo.

 

Soms voel ik me wel een beetje voetbaltrainer van het Nederlands Elftal in barre tijden. Je probeert er het beste van te maken, maar de 17 miljoen voetbalcoaches die Nederland rijk is, staan op scherp om je met de precisie van een droneaanval volledig de grond in te boren. Om de parallel te trekken naar het bestaan wat charterbootmuneer heet, kan ik eenieder verzekeren dat Nederland in voorkomende situaties een min of meer vergelijkbaar aantal Jan Pelleboeren (God hebbe zijn ziel.), Erwin Krollen en Piet Paulusma’s lijkt te hebben.

 

Vlissingen is een fijne haven om te liggen. Dat is waarschijnlijk ook de reden dat er ondertussen een stuk of acht licht geretardeerde hun negotie met een gemotoriseerd vaartuig uitoefenen. Je kunt er namelijk bijna altijd weg om een lekker dagje te vissen. In casu het weer zijn er drie soorten beslissingen te nemen en daarbij sta ik graag eens nader stil.

 

Weerprofeten-en-andere-betweters-02

Het ene lagedrukgebied wordt opgevolgd door het andere. In deze tijd van het jaar hoort dat er nu eenmaal bij…

 

Het is perfect weer. Geeft nooit problemen. Iedereen staat joelend van enthousiasme op de kade te stuiteren om Neptunus op brute wijze van zijn goddelijke zeebanket af te helpen. Ik bel mijn gasten altijd de avond tevoren op. Of het nou wel of niet doorgaat. Dat is een tik, maar geeft wel bijna 100% zekerheid over het aantal opvarenden. Als ik met superweer bel over het daadwerkelijk doorgaan van het beoogde visfeest is mijn loon vaak een iets of wat vrolijk geschater met de woorden: “Ja, dat wisten wij ook wel….!”

 

Daarnaast is er bij een stevige herfststorm ook volstrekte duidelijkheid. Code Oranje en west 8 met pieken naar 10 en er is meestal weinig overtuigingskracht nodig om de opvarenden bij moeders thuis te laten. Enig probleempje is weleens een groep die ruim voorbij Emmeloord wonend nog wat protesteert met: “Maar het waait hier helemaal niet!” Na een extra verwijzing naar het Marifoonweerbericht wordt dit meestal enkele minuten later gevolgd door een telefoongesprek met iets in de trant van ; “Ja, we denken dat het misschien ook maar beter is om thuis te blijven…”
Opnieuw geen vuiltje aan de lucht dus.

 

De lastigste beslissing is de ‘nét wel - nét niet situatie’. Deze kenmerkt zich vooral de middag tevoren door een wild app-verkeer onder de Vlissingse én Bressiaanse kudde chartermuneren. “Wat doe jij morgen?” “Denk jij dat het kan.” “Tja, als het een tikkeltje meer Noord wordt moet het wel lukken.” En meer van dit soort min of meer onzekere bespiegelingen. 

 

West 5 tot 6 en springtij met afgaand water? Blijf maar lekker thuis. West-noordwest 5 tot 6 met overwegend opkomend water en dood tij? Prima te doen, kom maar af. Zuidoost tot zuid 6 tot 7? Zalig vissen; je haar gaat door de war, maar er staat geen golfje onder de kant bij Zeeuws Vlaanderen. Noord 6? Vissen op de Spijkerplaat. Niks aan de hand. Je kunt nog wel honderd voorbeelden noemen. Maar helaas: het is geen exacte wetenschap.

 

Voorbeeld van de altijd lastige ‘nét wel - nét niet situatie’. Letterlijk doorgewinterde vissers kunnen dan nog wel een visje vangen, maar de doorsnee opstapper adviseer ik dan toch om maar liever geen risico te lopen en thuis te blijven…

 

Erg belangrijk in deze ‘Struggle for life’ is de mate waarin er een visje gevangen kan worden. Ik kan ze er ook niet aankijken, maar ben er volstrekt van op de hoogte dat heel de dag naar een hengel koekeloeren en gin donder vangen absoluut geen leuke vrijetijdsbesteding is. Ik ben ervan overtuigd dat heel de dag in de zijkende regen zitten niet leuk is. Dat wordt altijd meegenomen. En dan komt het toch aan op het oordeel van de chartermuneer en vooral een stukje vertrouwen. Of aan de opvarenden zelf! Die mogen/kunnen in sommige gevallen zelf beslissen of ze wel of niet komen. 

 

En dan komt uw minkukel eigenlijk bij de kern van de zaak. Vaste gasten die van het begin af aan komen, weten dat als ik zeg dat het kan, dat het dan ook kan!  Die morren nooit. Staan gewoon ’s ochtends op de kade en vissen gewoon lekker. Hebben zoiets van : “Hij zegt dat het kan, dus dat zal dan ook wel.” Dat zijn dan wél van die dagen dat je regelmatig iets hoort murmelen in de trant van: “Het valt écht mee met die golven, hij had inderdaad gelijk.” 

 

Weerprofeten-en-andere-betweters-03

“Het valt écht mee met die golven, hij had inderdaad gelijk.” 

 

Om de criticasters bij voorbaat al tegemoet te komen: geloof me, we zijn allemaal mensen en het gaat dus ook twee-drie keer per jaar fout. Ik heb ook wel eens in een zeer grijs verleden, toen ik net begonnen was, het vissen afgelast met zuidwest 5 en opkomend water omdat ik dacht dat dat niet kon. Stond ik daar om 2 uur ’s middags vanaf de kade naar een werkelijk spiegelgladde Spijkerplaat te kijken. Dát zou ik nu nooit meer doen. Ik heb ook wel eens samen met een collega in overleg met de gasten die er al waren besloten dat het toch niet wijs was om weg te gaan. Ik ben ook wel eens om 11.00 uur teruggevaren naar de haven omdat het echt niet meer te doen was. Dat zijn zure beslissingen, maar moet je de vissers daar dan financieel voor op laten draaien? Denk het niet. Ons Detteke zegt altijd : “Och menneke, als het echt niet gaat kom je gewoon terug naar huis en bewaar je de pieren voor morgen. Maar dan niks af laten rekenen, hè!”

 

Weerprofeten-en-andere-betweters-04

“Hij zegt dat het kan, dus dat zal dan ook wel!”

 

Omdat ik deze insteek nou eenmaal heb is het soms erg vervelend als je geconfronteerd wordt met smoezen die zijn weerga niet kennen. “Mijn schoonmoeder moet morgen plots opgegraven worden.” “De aap is ontsnapt uit zijn kooi.” “Ik denk dat ik morgenochtend een lekke band heb.” “Ik wil wel maar mijn maat kan ineens toch geen vrij krijgen en ik heb geen auto.” Er is te veel om op te noemen. Alles is in de loop der tijd de revue al gepasseerd.

 

Voor de goede orde: het zijn maar gekkigheidjes om de situatie te illustreren, maar opvallend is wel dat zich zulk soort dingen alleen maar voordoen bij die net wel, net niet situaties. Bij windkracht 1 uit variabele richtingen komen zulke zaken niet voor. Als je nou niet wilt varen (omdat je mijn oordeel niet vertrouwt), zeg het dan gewoon. Respectvoller kan het niet.

 

De mooiste wil ik jullie zeker niet onthouden. Onlangs was er een groep die persé drie (3!) dagen tevoren al wilde weten of het vissen doorging in verband met het zelf te regelen aas. Het weer zag er op dat moment niet best uit. We hebben geprobeerd aan te bieden om toch in ieder geval te wachten tot de avond tevoren, omdat er zelfs op dat laatste moment altijd nog aas geregeld kan worden bij pierenleveranciers waarmee we een goede relatie onderhouden. Maar nee, deze groep annuleerde vanwege het verwachte mindere weer. De dag nadien verbeterden die weersomstandigheden zienderogen en met loshangende vellen op mijn vingers van het appen en sms-en hebben we op de beoogde visdag zalig met windkracht 2 liggen vissen met opstappers die blij waren dat ze op een zaterdag toch lekker weg konden. De avond tevoren beslissen dus, is het heilige motto.

 

Weerprofeten-en-andere-betweters-05

En na regen en storm volgt altijd weer zonneschijn!

 

Klaagzang? Ben je gek. Zielig? Niet de bedoeling.  Genoeg voer om vlak boven mijn enkels afgehakt te worden? Denk het wel. Ga jullie gang. Maak me maar af - er is hieronder plaats voor reacties. Wees boos op me, veeg me het kot uit.

 

Zegt Odette: “Moet je dit nou schrijven. lieveke? Het gaat altijd goed; 95 procent of misschien wel meer zijn gewoon hele lieve mensen. Je bent alleen maar boos omdat er een paar rotte appels in de mand zitten.”

 

En eigenlijk heeft ze groot gelijk. Toch moest het eruit, want het houd me al twee weken tegen om een vrolijk, vriendelijk blog te schrijven. En zo’n blog is uiteindelijk veel leuker, want dan kun je tenminste die 95 procent aardige lieve mensen in het zonnetje zetten in plaats van mijn én jullie tijd te verdoen met bovenstaande onzin.

 

Ik ga maar vissen.
“Oant moarn!”

 

www.wiesje.net

 


Reactie plaatsen

 

Uw reactie is meer dan welkom en zal bij goedkeuring door de redactie geplaatst worden.

 

Reacties (14)

 

Jan van Heugten

Hank het was weer top....

Hugo

Prachtig verhaal Hank en respect!

Piet Nuiten

Hank, jouw Odetje en jijzelf hebben wel degelijk gelijk. Maar gelukkig hebben je fijne ploegen uit Prinsenbeek, die jou op zo'n visdag wat "opbeuren". Wij vinden het in ieder geval geweldig om met jou te mogen en kunnen vissen en zullen dit blijven doen zolang onze gezondheid dit toelaat.
Prinsenbeek (in carnavalstijd "Boemeldonck") heeft voor het jaar 2018 de leuze: WE ZIEN UT ZITTE.
Hank deze leuze delen wij ook met jou.

Hans

Beste Hank,
De welgemeende handdruk met de goede morgen erbij als je opstapt is het begin van de visdag als ik bij je opstapt. Dat je de avond te voren groen licht gegeven hebt geeft rust geen twijfel. Niets kom je tekort op z'n dag aas, een hapje en een drankje alles is voorzien. Gezellig met vrienden een dagje vissen met Wiesje is voor mij ontspanning. Doe je goed pik. Ga vooral zo door. Gr.hans Marijnissen

herman duchene

Hank maak je niet druk ,het is het niet waard iets aan je hart te krijgen.Er zijn nu een maal mensen waar je nooit goed voor doet .Voor mij ben je ne toffe pee groetjes van tandeloze Herman xxx

Remy

Pfff...ouwe mopperpot!

Stephan

Hank,

Jij boft toch maar met zo’n vrouw!

Gelukkig zijn er ook rotte appels anders zou je ook niet kunnen weten wat goede appels zijn!

Paul

Inderdaad, je hebt honderd procent gelijk. De beste stuurlui staan aan wal, maar het is verdomd moeilijk deze mopperheren te overtuigen dat het kan. Ja het weerbericht veranderd iedere dag en jij beslist of alles veilig kan verlopen.
Doe zo verder !!!

toon maas

Hank, denk eens wat meer aan jezelf en probeer het niet iedereen naar hun zin te maken. geloof mij maar, gaat je toch niet lukken, verspilde energie. koester de mensen die weten dat je het wel goed met hen voorhebt, en die zijn er heel veel, misschien nog wel meer dan die 95% waar jij over praat. ik hoop jou in ieder geval 6 december weer te mogen begroeten. groetjes toon maas ps, zou die goedheilig man dan toch nog die grote geleend laarzen vullen?

Leon

Ik heb in mijn werk loopbaan geleerd Hank, rotte appels moet je direct verwijderen want zijn steken snel de gezonde aan.
Kleine rotte plekken uitsnijden help niet.
Het is een fantastisch verhaal dat je schrijft .
Leon