Een dagje vissen met de eigen boot | blog John Willems

10 november 2017 | John Willems

John Willems

Onze ‘Panvisser’ John Willems verzorgt de vaste visreceptenrubriek in Zeehengelsport magazine.

De weersvoorspelling voor komende dagen ziet er niet al te best uit. Regen en daarnaast ook veel wind. Alleen voor morgen geeft Windfinder Pro nog een redelijke dag. Wat een geluk dat ik juist dán vrij kan nemen. Het plan is om ’s morgens voor de Zuidpier te gaan vissen. Dat moet lukken tot een uur of twaalf, daarna trekt de wind aan tot Zuid 5 Bft, met uitschieters naar 6. Met een dergelijke harde zuidenwind kun je dan weer prima vissen in de luwte van de Noordpier en vervolgens weer veilig thuis komen ook. Ik voorzie dus geen problemen…

 

Mooie zilveren baarzen als toegift van een heerlijke visdag.

 

Vandaag heb ik Reier Groot van Visservice int. Mee als gast. Reier en ik kennen elkaar al een paar jaartjes. De meeste visuren samen hebben we gemaakt in Noorwegen. Daar was ik zijn gast. Reier staat garant voor een gezellige dag, maar ook voor een bak viservaring. 

 

Als eerste stek kiezen we voor een talud op 18 meter diepte voor de Zuidpier. De wind is, op dat moment, nog zuid 3 Bft en dus prima te doen. Al snel zakken in totaal 12 zeepieren naar de zeebodem. Het stroomt als een malle, waardoor ankerlood in combinatie met uptide werpen beslist noodzakelijk is. Daarbij gebruik ik ook nog verzwaarde stalen afhouders om het aas goed tegen de bodem te kunnen presenteren. Bijna direct hebben we beet. De korte trillende rammels verraden de aanbeet van wijting.  Op de dieptemeter is een wolk van deze gretige visjes te zien. Helaas blijken ze bijna allemaal onder de maat. We vangen ook niets anders dan wijting, omdat andere vissen eenvoudigweg niet de kans krijgen. Met stripjes verse wijtingfilet als aas, vangen we ook een enkele mooie wijting. Opvallend is dat de verzwaarde onderlijnen veruit de meeste vis vangen. 

 

Een dagje vissen met eigen boot 02

Genieten, kort onder de Zuidpier.

 

Wat later doen zowel het aantrekken van de wind, als het snel opraken van mijn zeepieren, ons besluiten in de luwte van de Noordpier te gaan vissen. Vlakbij de Noordpier ligt een plaatje op 7,5 meter diepte. Afgelopen jaren heb ik op dit plaatje veel schar, maar ook mooie botten gevangen. Het is daar wel zaak om zorgvuldig te ankeren en zo precies op de juiste plek te kunnen bevissen. Qua stroming kun je zo vlak bij een pier nog wel eens een inschatting fout maken. Zo gaar het ook vanmorgen en we eindigen niet in de vereiste positie. Gelukkig stroomt het op deze plek niet al te hard, zodat het anker met niet al teveel spierkracht toch weer snel boven is. Opnieuw aanvaren en ankeren levert wel het gewenst resultaat op. Precies op het plaatje deze keer. 

 

Reier vist met zelf geknoopte lijntjes en twee afhouders met een rode Amnesia  haaklijn (trekkracht 6,8 kg) en haakjes nr. 6. Als aas gebruikt hij stukjes Franse tap, die hij heeft gekocht bij Engelhart Hengelsport IJmuiden. Ik vis weer met dezelfde drie verzwaarde afhouders voorzien van 38/00 fluorocarbon haaklijnen en haakjes Gamakatsu F31 nr. 4, waarvan ik stiekem de haakpunt iets naar opzij heb gebogen. Als aas gebruik ik oude zeepieren, die ik heb overgehouden van een strandsessie en gekoeld bewaard in kokobiet. (Tip van Hank Perree, Wiesje Sportvisserij en medeblogger). Deze zeepieren heb ik vijf dagen geleden ingeslagen, bij Hengelsport Rik in Beverwijk en ze zijn nog steeds prima van kwaliteit. 

 

Al snel zijn er flinke tikken te zien op de hengeltop van Reier. De oude rot wacht even tot hij weer een aanbeet ziet, met als gevolg dat hij even later twee scharren kan arresteren. Uiteraard gaan deze maatse platvissen de koelbox in, want er is niets lekkerder dan gebakken scharretjes. Nu blijkt het grote voordeel van Franse tappen. Ze hebben een aantrekkelijke geur onder water, maar zijn ook lekker taai. Volgens mij heeft hij wel tien scharren weten te vangen met hetzelfde stukje aas. Even terugschuiven op de haak en er kan weer gevist worden. Als ik me niet vergis heeft hij maar één pakje Franse tappen opgemaakt. Ondertussen gaat het bij mij ook los. Ik mag de nodige doubletten en tripletten binnen draaien en daar zitten ook leuke botten bij. Wat zijn die platterikken sterk als je ze rustig binnen draait en ruimte geeft om te knokken.

 

Een dagje vissen met de eigen boot 03

Een dagje vissen met eigen boot 04

Een dagje vissen met eigen boot 05

Een dagje vissen met eigen boot 06

Er komt een gestage stroom scharren en wijtingen aan boord. En Reier maakte de foto’s, dat moge duidelijk zijn!

 

Ondertussen is de stroming er bijna uitgeraakt. Meestal vang je dan minder vis. Een mooi moment om een licht pilkertje in te zetten. De dreg hebben we eraf gehaald en het metalen kunstaasje hebben we daarna voorzien van een haaklijntje en een haakje erboven. Door het pilkertje op de bodem te laten tikken, lijkt het een etend visje en vaak het startsein voor schar en bot om snel het aas afhandig te maken. Dit zorgt in combinatie met een 15 grams hengel en 8/00 gevlochten lijn voor een ontzettend leuke manier van vissen. De aanbeten recht onder de top zijn soms bloedstollend, zeker als het dikke botten betreft. Als bonus gaat zo’n dikke bot regelmatig door de slip. Op het moment dat de stroming er weer inkomt, lukt het echter niet meer om zo te vissen. De vloed neemt een flinke school wijting mee. Zo raakt de koelbox al snel vol met scharren en enkele mooie wijtingen. 

 

Inmiddels zijn we al een uurtje of acht op zee en ik verwacht eigenlijk dat Reier wel naar huis wil. Zelf heb ik echter nog zin om achter de zeebaars aan te gaan. “Zeg Reier: Moet jij op tijd thuis zijn?” Verbaast kijkt hij me aan. “Als ik ga vissen, heb ik geen tijd mee, John.” Dat is niet tegen dovemans oren gezegd.  Een kwartier later gebruiken we onze 15 grams hengeltjes om met shads op zeebaars te vissen. Met een wit shadje en 8 grams kopje tast ik de stenige bodem af. Een enkel tikje verraadt zeebaars, maar echt bijten doen ze niet. Twee vissers in een voorbij driftende boot doen het een stuk beter. Zij vissen met kleine pilkertjes. Snel binnen spinnend, pakken ze best wat leuke baarzen. Niet al te groot, maar toch. De conclusie die ik trek is simpel: de zeebaars aast kennelijk in de hogere waterlagen. 

 

Een dagje vissen met eigen boot 07

Een dagje vissen met eigen boot 08

De truc zat ‘m erin om de shad hoog in het water te laten zwemmen!

 

De volgende worp laat ik het shadje meteen zwemmen door het, bijna aan de oppervlakte, langzaam binnen te vissen en af en toe wat te versnellen. Vrijwel meteen haak ik een zeebaars. Deze 52 cm lange stekelridder zorgt ervoor dat de slip van mijn molen flink aan de bak moet. De volgende worp levert meteen weer vis op. Bij Reier wil het nog niet zo goed, maar daar komt verandering in als hij verandert van shad. Nu hij vist met een Black Minnow van Fiiish op een kopje van 10 gram vangt hij ook een mooi aantal vissen. Schitterend om te zien dat de zilveren baarzen van onderaf komt om onze shads te pakken. Kromme hengels en hoge hartslag zijn het gevolg. Grijnzend kijken we elkaar aan. Dit is echt de slagroom op het toetje.

 

De volgende dag beuken wind en slagregens op de ramen. Dat maakt me helemaal niets uit en in een opperbest humeur schrijf ik deze blog. Dat pakken ze ons mooi niet meer af, Reier!


Tot de volgende keer.
www.visling.nl


Reactie plaatsen

 

Uw reactie is meer dan welkom en zal bij goedkeuring door de redactie geplaatst worden.

 

Reacties (0)

Er zijn nog geen reacties geplaatst.