Apenhaar en … veel meer! | blog Cor Juffermans

20 oktober 2017 | Cor Juffermans

Cor Juffermans

Cor Juffermans is als specialist op het gebied van onderlijnsystemen vast auteur van Zeehengelsport magazine.

Mijn vorige blog eindigde ik met de aankondiging dat ik mij ging voorbereiden op een weekendje zeevissen vanaf de stranden op Texel. Het doel? Zeebaars! De afgelopen jaren was Texel ons zeer goed gezind en wisten wij, mijn zwager, twee broers en ik, er vele zeebaarzen te vangen. En met veel bedoel ik echt veel. Aantallen zijn niet belangrijk, maar weet dat er op Texel in het naseizoen een mooi zooitje zeebaars te vangen valt. 

 

Dat voorbereiden betekende in dit geval het klaar zetten van je spullen, Windfinder, Windguru en Getij.nl goed in de gaten houden en nog even een telefoontje naar onze aasleverancier met de vraag of hij nog aan ons gedacht heeft. Dat had hij en wij hoefden ons over vers aas geen zorgen te maken. Het enige wat mij een beetje zorgen baarde, was de wind. Langzaam, heel langzaam draaide de wind van uitstekend naar zeer matig, lees: van zuid-zuid-west, zuid-west naar oost, noord-oost, oost. Met die laatste wind gaat de branding eruit en wordt het verdraaid lastig om nog een zeebaarsje te vangen. Want als een zeebaars ergens een voorkeur voor heeft, dan is het wel een mooie branding.


Nog tijdens de voorbereiding weet mijn broer zijn motor te parkeren tegen de zijkant van een auto. Het resultaat? Een gebroken bekken en voor hem geen Texel. Dat is een tegenvaller voor hem, maar ook voor ons. Hij drinkt geen alcohol en dus zijn we onze Bob kwijt. Daar komt nog bij dat zijn auto, zo'n mooie grote Dodge Ram, dan ook niet meegaat. Er past een hoop in mijn ML, maar het blijft proppen als je als zeevisser je hele hebben en houden mee wil nemen. Een skibox, maar nu vol met hengels en hengelstandaards hielp. En tot overmaat van ramp zijn we met hem ook nog eens onze ‘ontbijtjesmaker’ kwijt. Kortom: we zijn wel eens beter gestart. 

 

Op de dag van vertrek staat Windfinder vol met oost, oost en nog eens oost. Het beloofd dus een rustig weekend te worden. Dan heb ik het over het weer; voor onze visserij wordt het iets lastiger en zullen we dus meer ons best moeten doen om vanuit die vlakke zee nog een baars te halen. Dat is uiteindelijk gelukt, maar ik moet er bij vermelden dat het echt zoeken was. Hadden we in de avond gaan vissen, lees het laatste blog van John Willems, dan hadden wij er misschien meer gehad, maar onze avonden zitten vol met lekker uit eten en nagenieten met een lekkere Ierse of Spaanse koffie. Vooral dat laatste maakt rozig en het zien van een bed doet dan al slapen.

 

 Apenhaar en … veel meer! 02

Apenhaar en … veel meer! 03

We vingen op Texel de nodige baarzen, maar die waren veelal aan de kleine kant en het waren er ook minder dan waarop we hadden gehoopt!

 

Toch nog even een korte impressie van de vangsten. De vrijdag kende nog een mooie branding van de dag voordien en leverde ons veel en mooie zeebaars op. We stonden die dag op het strand bij de Krim, bij Paal 28. Ik denk dat we de man een stuk of 15 baarzen hadden en daarvan was er eentje maats. De zaterdag begon goed en mijn eerste inworp leverde direct al een baarsje op. Acht uur later had ik er twee! We vingen wel veel bot, maar daarvoor was ik eigenlijk niet naar Texel gekomen. 

 

Apenhaar en … veel meer! 04

We vingen bot, heel veel bot!

 

Mijn zwager Ronald en broer Frank deden het niet veel beter. We stonden deze tweede dag bij Paal 12, aan een strand met strekdammen. Of de oostenwind helemaal debet was aan onze vangsten weet ik niet. Later hoorde ik namelijk dat men, bij Paal 9 en dat is hemelsbreed niet zo heel ver bij Paal 12 vandaan, bezig was met zandsuppletie. Het kan zijn dat de zeebaars daar geen liefhebber van is en besloten had om meer noordelijker te zitten. Mijn mede-blogger John Willems en zijn vismaten stonden die dag bij Paal 15. Al gauw besloten zij om te stoppen en het 's avonds bij de Krim te gaan proberen. Dat bleek een gouden zet. De een na de andere mooie maatse zeebaars werd die avond gevangen en nu nog zijn zij laaiend enthousiast over die avond. 

 

 Apenhaar en … veel meer!  05

Ook baars onder een dobber!

 

De zondag stonden wij met zijn drietjes alweer vroeg op het strand van de Krim. Zo slecht als de zaterdag werd het gelukkig niet, maar het was best een moeizame visserij. Veel bot, weinig baars. De man een baars of 10 vind ik niet veel. Ik weet dat anderen er blij mee zijn -wij ook!- maar we hebben wel eens beter mee gemaakt. De afsluitende maandag ving ik in een kwartier tijd drie zeebaarzen en toen was het alweer over. Mijn zwager en broer hebben niet eens aanbeten gehad. We stonden naast elkaar. Dit jaar had zeker beter gekund, maar we zijn nu alweer bezig met het boeken van het huisje. En we weten ook al welk weekend we gaan. Voorpret!

 

Apenhaar en … veel meer! 06

We verheugen ons nu al op volgend jaar!

 

Op dinsdag zit ik alweer op mijn werk, maar kijk ik al wel met een scheef oog richting weekend. Na Texel veranderde er van alles op Windfinder en Windguru, zelfs Buienradar zat er nu eens niet naast. De vrijdag leek op voorhand een uitstekende visdag te worden. Gauw mijn zwager Peter gecontact en met hem afgesproken om het vrijdagochtend te gaan proberen. Hij zou het aas regelen. Doe maar 50 piertjes, zei ik nog…

 

Op vrijdagochtend zo rond een uur of 8 werp ik achteloos voor de eerste keer in, net achter de branding van de voor mij liggende bank. Tijd om mijn tweede hengel in orde te gaan maken. Nou vergeet het maar - nog binnen de minuut staat mijn net ingegooide hengel te stuiteren en kan ik de strijd aangaan met mijn eerste zeebaars. Toeval? Echt niet! Binnen een kwartier heb ik er al drie en als ik vier uur later -uit pure noodzaak, ons aas is op- de boel weer ga inpakken, heb ik 22 zeebaarzen, 20 botten en 1 schar op mijn viskist gehad. Wat een spektakel en ik heb gewoon spierpijn in mijn armen van het inwerpen. Heb ik ervoor over. Geweldig! 

 

Apenhaar en … veel meer! 07

Aan het thuisstrand van Castricum kón het werkelijk niet op!

 

Voor de statistici: er waaide de dagen voorafgaand aan deze vrijdag een zuid-zuid-westen wind en deze draaide naar noord-oost. Wij hadden dus nog een staartje van die zuid-zuid-westen wind en de overgang zorgde voor een heerlijke visserij met de wind schuin vanuit de rug. Makkelijk inwerpen. Overigens stond mijn zwager ze er net zo lekker uit te trekken...

 

Dit vraagt om meer. Ik had zondag tijd, maar mijn zwager niet. Geen nood: hij ging zaterdag en mijn broer wilde zondag wel met mij mee. Veel aas was het motto, want zonder komen te staan, was wel het laatste dat ik wilde. 

 

Die zaterdagavond krijg ik het bericht dat mijn zwager twee baarzen had weten te vangen en een hele zooi botten. Grote botten. Oh ja, er zat ook best wel veel apenhaar. Een beetje struinen op internet, lees Facebook, leerde mij dat dat apenhaar eigenlijk overal langs de kust de strand én boothengels last bezorgde.  Hele wedstrijden hadden er last van. Als je goed las, viel het bij ons eigenlijk nog wel mee, maar hoe zuidelijker je kwam, des te erger werd het. 

 

Op zondagochtend staan mijn broer en ik al vroeg op het strand. Aad en Paul, een paar goeie kennissen van ons, hadden via de tamtam doorgekregen dat ik vrijdag wel goed had staan vangen op het strand. Zij arriveerden een kwartiertje na ons. Al vanaf de eerste inworp ging het los. Mooie zeebaars, maar ook hele grote dikke botten. Veel botten. En zo af en toe wat apenhaar. In de loop van het tij leek het apenhaar toe te nemen. Peter, Gert-Jan, Sjaak en Arie, vier clubleden en ook op de hoogte via de tamtam, stonden ongeveer 500 meter bij ons vandaan. Ook bij hen veel vis, bot, heel veel bot en een enkele zeebaars, maar ook toenemende plukken apenhaar. Kort samengevat: we vingen allemaal heel veel bot, een paar van ons vingen zeebaars, mijn broer en ik behoorden tot die paar en allemaal hadden we last van apenhaar. Op Facebook stond veel geweeklaag over apenhaar.

 

Apenhaar en … veel meer! 08 09 10

Bot, zeebaars en apenhaar!

 

Tijdens de daaropvolgende werkweek zie ik op de gekende sites dat de zondag wel eens een mooie dag kan worden. Toch lees ik ook dat de mensen die een andere werkweek hebben dan ik -lees pensionado’s die graag veel en vaak vissen- leuk vangen, maar ook veel last hebben van apenhaar. Dat apenhaar begint zowaar een beetje vervelend te worden en heel veel visplezier te vergallen. Waar komt die zooi vandaan en waarom nu? Juist nu als de vis zo lekker aanwezig en enthousiast is. 

 

Zo rond een uur of acht staan Peter, mijn zwager, Floor, de zoon van mijn zwager, John, jullie Panvisser, en ik weer op het strand. De start is traag en de vis komt slechts mondjesmaat binnen. Wel een mooie branding, maar glas- en glashelder water. Heb daar geen goeie ervaringen mee. En apenhaar? Zekers, dat spul is er nog steeds en ik begin er een klein beetje een hekel aan te krijgen. Vier uur verder kan ik de bank op en ga ik voor ver. Weg is het apenhaar en de vis vliegt binnen. Binnen een half uur drie baarzen en drie botten. Ook bij mijn medevissers gaan de hengels weer rammelen. En… die apenzooi is weg! Heerlijk. Al met al dus toch een mooie visserij, als je maar afstand kon maken.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Apenhaar en … veel meer! 11

Apenhaar en … veel meer! 12

Een heerlijke visserij, als je maar afstand kon maken.

 

Gaan we weer. Een week werken en de boel in de gaten houden. Wederom lijkt de vrijdag een geweldige dag. Deze keer sta ik er met Peter, Ben en Frank. We vissen naar het hoge tij toe. Het komt vlot op en dat noopt mij tot verre worpen en een lang uitstaande lijn. Die pakt vanzelfsprekend weer veel apenhaar. Toch blijkt mijn keuze goed, want binnen no-time draai ik zeebaars nummer drie al binnen. Daar tussendoor de ene na de andere bot. Het zou zomaar weer zo'n vrijdag kunnen worden. Helaas op een gegeven moment komt de klad er in -ik heb geen idee waarom- en is het over met de vis. Zelfs het zwin lijkt leeg. 

 

Ik had toen echter al wel veel bot, heel veel bot. Grote, maar ook ontzettende dikke bot. We hebben gewacht tot we weer de bank op konden en dachten toen helemaal los te gaan. We gooiden immers nu weer over dat apenhaar heen. Toch? Echt niet! Het maakte niet uit hoe ver we gooiden - overal kwam dat apenhaar binnen. Alles trok los en je aas zat zo onder. Dat ben ik gauw zat en ik heb dan ook ingepakt. Als ik alles bij elkaar optel, hebben wij met zijn viertjes wel heel veel vis gevangen, over het algemeen bot, maar dus ook weer zeebaars, waarvan er eentje de 52 cm aantikte, maar er blijft ook een nasmaak. Dat is dat apenhaar. Het houdt lang aan en is best wel vervelend. Of ben ik zo verwend dat ik over het hoofd zie dat er elk jaar wel apenhaar is. Dat het gewoon bij de natuur hoort en het iets is waar wij als zeevisser gewoon mee moeten leren omgaan. Als iemand iets weet te bedenken waarmee je minder last hebt van apenhaar hoop ik echt van harte dat hij of zij dat met ons wil delen.

 

Apenhaar en … veel meer! 13

Grote, maar ook ontzettende dikke botten.

 

Op het moment van schrijven, heb ik morgen weer een clubwedstrijd. Daar heb ik nu al ontzettend veel zin in en ik ga dan ook vroeg naar bed. Des te eerder is het morgen. Ik weet zeker dat er onwijs veel vis gevangen gaat worden, maar waar ik nu al voor huiver is dat apenhaar. En wie het ver werpen niet eigen is, zal daar het meeste last van hebben. Dat vind ik echt jammer.

 

Weet echter dat naast oktober ook november en december topmaanden zijn voor de zeevisser. Wie nu niet gaat vissen, weet niet wat hij mist... Wel dat apenhaar!

 

www.onderlijnenvooropzee.nl

 

Apenhaar en … veel meer! 14


Reactie plaatsen

 

Uw reactie is meer dan welkom en zal bij goedkeuring door de redactie geplaatst worden.

 

Reacties (2)

 

Cor Juffermans

Zijn precies die dingen die ik ook doe Jaap om maar zo min mogelijk last van dat apenhaar te hebben. Bedankt dat je ze er even bij geschreven hebt, hebben onze mede vissers er ook wat aan.

Mvgr,

Cor Juffermans

Jaap van Veen

Afgelopen tijd ook veel last gehad van apenhaar. Wel vreemd, dat je de ene dag het wel hebt en de volgende dag niet. Ook het z.g. zeesla was soms volop aanwezig. Dit alles heeft volgens mij te maken met de hoge zeewatertemperatuur van afgelopen zomer. (+20 gr.) Het is erg vervelend en het enige wat je kan doen is de hengel zo hoog mogelijk aan de waterkant houden zodat het snijpunt met het wateroppervlak en de lijn zo groot mogelijk is. Daarnaast, wanneer het niet noodzakelijk is vér te gooien (dikwijls zit de vis vlak achter de branding) gebruik ik een spoel met 0,30 nylon lijn zonder voorslag. Bijna altijd zit er een grote prop apenhaar of zeesla op de voorslagknoop, die het binnenhalen erg moeilijk maakt en op het hengeltop-oog het binnendraaien helemaal blokkeert. Daarnaast ook een gestroomlijnd lood zonder ankers. Pyramidelood of Nuvola Jet 41. Kortom, geen garantie dat het dan niet voorkomt, maar wel vermindering van dit euvel