Estartit en Barcelona (deel 3 en slot) | blog Sjors Waterschoot

13 oktober 2017 | Sjors Waterschoot

Sjors Waterschoot

Gepassioneerd sportvisser op zowel zoet als zout en als soortenjager altijd op zoek naar een nieuwe vissoort op zijn voortdurend groeiende lijst.

In de vorige twee delen van mijn drieluik over mijn recente visavonturen in Noord-Spanje beschreef ik hoe ik samen met mijn gastheer Ton Nientied bij het Light Rock Fishing (LRF) op  verschillende locaties al een vracht aan voor mij totaal nieuwe vissoorten wist te vangen. En het is nog niet over…

Bandzeebrasem (Diplodus sargus sargus) van ongeveer een kilo.

 

Als Roye en ik maandagochtend wakker worden in zijn appartement in Barcelona, besluit ik om overdag mee te gaan chillen op het strand, maar vanavond ga ik vissen! Om hier samen met Roye te zijn is net alsof we in Eindhoven op het stadhuisplein zitten en daarom voelt Barcelona op de één of andere manier een beetje als thuis. We hebben een relaxte dag op het strand, zwemmen wat, drinken een paar biertjes en besluiten vervolgens om terug te gaan naar het appartement van Roye om alvast te eten.

 

Als we goed en wel gegeten hebben, krijgt Roye bericht dat vrienden van hem in de stad zijn aangekomen en onze kant op komen. Ze zijn met de camper en willen graag ergens gratis parkeren. Roye weet wel een plekje in het noorden van de stad en ik besluit om mijn visspullen te pakken en met hen mee te gaan...

 

Estartit en Barcelona deel 3 02

“Skaten is m’n andere grote hobby en wat is leuker dan die samen met vrienden te bedrijven in een schitterende stad als Barcelona…”

 

Op de verkozen parkeerplaats in de buurt, zie ik al meteen waar de zee is en waar ik dus moet zijn. Wout en Robin willen graag gaan snorkelen en we gaan met z’n drieën richting het strand. Robin en Wout gaan het water en ik begin te vissen op zo’n 100 meter bij hen vandaan. Ik gebruik een schuifloodje van 10 gram en een stukje zager als aas. Daarmee vang ik  al snel een paar goudharders (Liza aurata). Misschien zwemt er nog een ander soort harder in deze school? Nadat ik de zesde heb teruggezet, geloof ik niet meer dat er tussen die goudharders ook andere soorten zwemmen en ik besluit te verkassen. Op dat moment komt Wout bij me staan, om te vertellen dat ze de stad in gaan, maar dat ik rustig verder kan vissen. 'We halen je straks wel op!'

 

Estartit en Barcelona deel 3 03

Er kwam overduidelijk een schooltje juveniele goudharders (Liza aurata) langs.

 

Een paar honderd meter verderop ligt een stapel stenen, met een… Verboden-te-vissen bordje... Er is verder geen structuur binnen loopafstand en ik besluit dus maar

om even mijn hand voor mijn ogen te houden. Als ik heb bordje voorbij ben, begin ik tussen de stenen te peuteren. Hier vang ik al snel een paar flinke slijmvissen (Lipophrys pholis), maar een hele poos peuteren levert vervolgens geen enkele andere vissoort op. Ik besluit derhalve om eens een eindje in te gooien. Wie weet zwemt er hier wel goudbrasem...

 

Het water komt op en ik krijg al snel beten. Kleine bandzeebrasems, bokvissen en goudstreep zeebrasems laten zich hier goed vangen. Totdat ik een hardere aanbeet krijg! Deze vis laat zich niet zo maar naar de kant trekken aan mijn reishengeltje. Na een kort gevecht zie ik dat ik een iets grotere gilthead seabream te pakken heb! Goudbrasem (Sparus auratus)! Dat is de eerste nieuwe soort in Barcelona! En alweer mijn 143ste soort wereldwijd - wat is het ongeloofelijk snel gegaan deze week. Wanneer ik verder vis, krijg ik een berichtje van Roye, dat hij met Wout en Robin de stad in gaat. “Het maakt niet uit hoe laat je terug komt, maar wij kunnen je niet meer ophalen!”. Oké, nou ja ik vermaak me toch wel!

 

Estartit en Barcelona deel 3 04

Estartit en Barcelona deel 3 05

Goudbrasem (Sparus auratus)! Deze soort had ik in Nederland nog niet weten te vangen en is de eerste nieuwe soort in Barcelona! En alweer mijn 143ste soort wereldwijd…

 

De volgende twee uurtjes blijf ik dezelfde soorten vangen en ik besluit om langs de waterlijn terug te lopen naar Barceloneta, op zoek naar nieuwe stekken en wie weet ergens nog eventjes proberen... Het is ondertussen al donker en ik merk al snel dat ik die wandeling flink heb onderschat heb. Desondanks besluit ik om niet de bus te pakken en gewoon te blijven lopen. Als ik de komende dagen nog meer nieuwe soorten wil, zal ik immers stekken moeten verkennen. Zonder gids gaat het nu eenmaal niet vanzelf.

 

Wanneer ik eenmaal bij de haven langs de jachten loop, zie ik beweging... Een grote vis? Nee. Het is een heel compact schooltje kleine visjes. Die zwemmen in achtjes en dat betekent dat ze aan het jagen zijn. Wellicht is dit sardien? Ik heb eigenlijk geen flauw idee wat het is... Ik loop een eindje weg van het water, waar ik op een bankje mijn hengel klaar maak voor deze minivisjes, maar wanneer ik terug kom zijn ze weg! Nergens meer te bekennen! Argh, jammer... Verder kom ik in de haven ook geen ander schooltje van deze soort tegen.

 

Voorbij de haven is er vooral strand, met zo om de 500 meter een golfbreker. Bij één van deze piertjes besluit ik om nog wat spleten tussen de stenen te proberen. Ik klim de stenen op, ongeveer tot de helft van het piertje. Ik gebruik een halve sabiki rig in maatje 14, die ik beaas met stukjes zager. Soms laat ik mijn hengel even liggen, terwijl ik verder zoek naar mooie spleten om mijn aasje(s) in aan te bieden. Na drie kwartier vissen, voel ik mijn hengel een beetje trillen, vis! Als ik hem in mijn hand heb en hem goed bekijk, kan ik het haast niet geloven. Wat is dit nu weer? Overduidelijk een slijmvisje, met het patroon van een gehoornde slijmvis, maar geen hoorntjes en wel heel grote ogen. Het lijkt wel een kruising tussen een slijmvis en een zeedonderpad! Ik maak een paar extra foto's, zodat het determineren zeker goed moet komen. Daarna mag hij weer zwemmen. Ik stuur de foto's meteen door naar Ton, die meteen antwoordt: “Ik heb wel een idee welke het is, maar ik wil het morgen voor de zekerheid toch even nakijken. Je hebt in ieder geval iets aparts.” Dat klinkt dus veelbelovend! Na deze bijzondere vangst besluit ik om terug naar het appartement van Roye te lopen. Hij is nog wakker en we drinken samen nog een paar biertjes voordat we naar bed gaan. Wat een leven hier!

 

Estartit en Barcelona deel 3 06

Het lijkt wel een kruising tussen een slijmvis en een zeedonderpad, maar blijkt de uiterst zeldzame star-eyed blenny (Lipophrys triogloides )!

 

Dinsdag ga ik niet vissen en wil ik samen met Roye wat bekende skateplekken af gaan. Wel regel ik vandaag een zak met paëllamix en de mosselen, garnalen, inktvis en sint-jakobsschelpen uit die mix zullen morgen als aas moeten fungeren. De zagers zijn ten slotte al helemaal op!

 

Wanneer we door de stad skaten en op sommige plekken even blijven plakken om wat trucjes te proberen, krijg ik een berichtje van Ton. “Je hebt gisteren iets unieks gevangen. Precies wat ik al dacht: Lipophrys triogloides oftwel; een star-eyed blenny.” Wanneer ik deze soort toevoeg op soortenjagers kom ik er achter dat deze soort inderdaad heel bijzonder is! Nog geen van de leden heeft dit visje weten te vangen! Dat is voor het eerst dat ik als eerst een soort aan de website toe voeg! Na een lange en vermoeiende dag, val ik meteen op de bank in slaap.

 

De volgende dag staan we pas laat op. Roye heeft er meer moeite mee dan ik en  wil op het strand onder zijn parasolletje verder slapen. In eerste instantie ga ik mee naar het strand, maar ik besluit al snel om te gaan vissen. Eergisteren heb ik een pier gezien die gemaakt is van dezelfde soort basaltblokken als die in Scheveningen. Daar is het meteen wat dieper voor de kant, dus daar ga ik het eerst proberen. Wanneer ik aan kom, zie ik dat dit een populaire plek is voor vaste stok vissers. Ze vissen niet met een pennetje, maar een grote homp brood, die omringd is door een hele tros haken. Kleine bokvissen, zeebrasems, alles gaat mee... De kleine visjes van nog geen tien centimeter lang, worden met graat en al gefrituurd en als snack gegeten. Als dat allemaal al mee gaat.. belooft dit niet veel goeds…

 

Estartit en Barcelona deel 3 07

Alle vissen, zoals deze deze goudstreep zeebrasem (Diplodus annularis) en zelfs nog kleinere, worden met graat en al gefrituurd en als snack gegeten.

 

Eerst ga ik maar eens dicht onder de kant peuteren met mijn reishengeltje en het aas van mijn tweede, zwaardere hengel werp ik zo ver weg als ik kan. Al snel vang ik tussen de stenen grote slijmvissen. Dit keer niet alleen de 'gewone' slijmvis, maar ook de gehoornde. Ze zijn allemaal 20 cm of groter, waardoor ik denk dat er geen andere (kleinere) soorten tussen zullen zitten... Daarom ga ik al snel over op wat plekjes verder uit de kant. Zo probeer ik de diepere gaten te zoeken.

 

Op het moment dat ik mijn zwaardere hengel binnen sta te draaien, begint het topje van mijn reishengel wel héél erg hard te keer te gaan. Zo hard, dat ik mijn andere hengel moet laten vallen, omdat ik hem anders kwijt ben! Ik sprint naar mijn hengel en begin te drillen, wat een power zeg! Na een lompe dril, die een paar keer fout dreigt te lopen door de stenen, komt er een bandzeebrasem (Diplodus sargus sargus) boven. Een vis van ongeveer een kilo. Iedereen die wel eens een zeebrasem heeft gevangen, weet hoe hard deze driftkikkers vechten. Dit is voor mij een persoonlijk record en alweer op het lichte hengeltje!

 

Estartit en Barcelona deel 3 08

Wat een mooie kleuren hebben die kleine zaagbaarsje (Serranus cabrilla) toch!

 

Na deze vis weet ik een hele tijd niks meer te vangen, wat ik ook probeer. Zelfs geen slijmvissen, wanneer ik het ook weer dichter onder de kant probeer. Na een uur begin ik te twijfelen of ik moet verkassen, maar dan vind ik een dieper gat tussen de basaltblokken. Het is hier één meter uit de kant, wel vier meter diep! Wanneer ik mijn aas in dit gat laat zakken, wordt het meteen van de haak gesnoept. Diverse keren komen er lege haken boven en ik besluit om mijn bindelastiek tevoorschijn te toveren. Met het elastiek blijft er meteen een visje hangen! Dit is een klein zaagbaarsje (Serranus cabrilla); wat een mooie kleuren hebben die kleintjes toch! Niet veel later vang ik een iets grotere vis. Dit is een lipvis... Ik denk dat het een zwartooglipvis (Symphodus melops) is, maar durf het niet 100% zeker te zeggen. De vijfvleklipvis lijkt sprekend op deze soort... Als je hem in Nederland vangt, is determineren een stuk makkelijker! Wanneer ik de foto in de soortenjagers-facebookgroep plaats, krijg ik al snel bevestiging dat dit inderdaad een zwartooglipvis is! Dat is de 20ste nieuwe soort van mijn vakantie!

 

Estartit en Barcelona deel 3 09

Deze toegift in de vorm van een zwartooglipvis (Symphodus melops) is de 20ste en meteen ook de laatste nieuwe soort van mijn vakantie!

 

Na deze vis valt het weer stil en is het tijd om te verkassen. Op de volgende plekken waar ik vis, vang ik nog wel wat leuke zeebrasems, maar geen persoonlijke records of nieuwe soorten meer. Mijn paëllamix is ondertussen behoorlijk verrot door de zon, waardoor ik het niet meer zo zie zitten om er mee te vissen. Ik besluit om eerder te stoppen en nog even met Roye te relaxen. Nu heb ik ruim de tijd om mijn spullen netjes uit te zoeken en in te pakken. De volgende ochtend heel vroeg ga ik alweer naar huis. Eerst vlieg ik naar Brussel en daar vandaan met de trein terug naar Eindhoven.

 

Voor mij was dit qua aantallen de beste vistrip tot nu toe: ik ving in enkele dagen tijd 38 soorten waarvan maar liefst 20 nieuwe voor mijn lijst!
Ik wil Ton Nientied nogmaals heel erg bedanken voor de gastvrijheid en de gezelligheid. Het plan dat je voor me had gemaakt werkte en je expertise bij het determineren was van grote hulp. Echt geweldig dat je zo een onbekende uitnodigt, op basis van dezelfde hobby!
Maatje Roye: bedankt voor de rondleiding door het prachtige Barcelona, je gastvrijheid en de slaapplek. Het was goed om te zien, dat het daar goed met je gaat! Je zit echt op een toplocatie; als je niet uitkijkt, trek ik nog bij je in!


Reactie plaatsen

 

Uw reactie is meer dan welkom en zal bij goedkeuring door de redactie geplaatst worden.

 

Reacties (0)

Er zijn nog geen reacties geplaatst.