Soortenjagen aan de overkant (deel 1) | blog Sjors Waterschoot

11 augustus 2017 | Sjors Waterschoot

Sjors Waterschoot

Gepassioneerd sportvisser op zowel zoet als zout en als soortenjager altijd op zoek naar een nieuwe vissoort op zijn voortdurend groeiende lijst.

Tijdens onze eerste gezamenlijke sessie aan de Waal, vertelde ik mede-soortenjager Dirk dat ik graag eens met de bus naar Engeland zou gaan, om daar dan een paar dagen van de boot te vissen. Het doel zou daarbij dan vooral zijn om aan de overzijde van de Noordzee in ieder geval één haai en één rog te vangen. Er ging nog de nodige tijd overheen voor we er aan toe kwamen om die eerst nog wat ‘vage’ plannen te concretiseren, maar toen ging het ineens snel en hadden we uiteindelijk drie weken van te voren alles geregeld. We zouden op 24 mei jl. de bus nemen om vervolgens om 23.00 te vertrekken met de ferry naar Dover. Vanuit de veerhaven aan de overkant was het vervolgens zo’n 20 minuten sjouwen tot een pinautomaat en een bushalte. Dan tenslotte nog een iets langer dan een uur met de bus naar onze eindbestemming Ramsgate en dan nog tien minuten lopen naar het hotel waar we B&B hadden geboekt. Je moet wat tijd inruimen voor zo’n buitenlandtripje met het openbaar vervoer…

Ook vismaat Dirk ving zijn eerste stekelrog.

 

Op de dag van ons vertrek staat Dirk rond 14.00 uur op het station van mijn woonplaats. Dat geeft ons zowaar nog de gelegenheid om vóór we naar Engeland vertrekken nog te proberen een zonnebaars (Lepomis gibbosus) voor hem te scoren, want dat kleurrijke visje ontbreekt nog op de lijst van Dirk.

 

Wanneer we eerst maar eens zijn spullen bij mij thuis hebben neergezet, lopen we naar het kanaal. Daar zien we wat flinke brasems en een paar zeelten, die we vervolgens natuurlijk ook proberen te vangen. Dan realiseren we ons dan dat we hier niet voor komen en lopen door naar de beoogde stekken. Daar zien we langs een ijzeren trapje enkele baarsjes en als ik onder het trapje kijk, zie ik warempel ook een zonnebaars liggen. Al snel heb ik hem te pakken en even later weet ook Dirk er eentje te vangen. Daarmee is het target van vandaag alvast binnen en we besluiten om nog een poging te wagen om een zeelt te vangen. Als we terug bij het begin van het kanaal komen, zien we de goudwinde. Het prachtige exemplaar dat ik hier al eerder ving. We proberen deze vis te verleiden met broodkorstjes en maïs. Dirk vangt tijdens die pogingen een flinke brasem en een zeelt. Zelf weet ik niks meer te vangen en dan is het tijd om onze spullen te gaan ophalen. We gaan zo echt vertrekken!

 

Soortenjagen-aan-de-overkant-deel-1-02

De Royal Harbour van Ramsgate.

 

Na een lange en toch ook behoorlijk vermoeiende reis komen we ’s ochtends om 6.00 uur aan in de veerhaven van Dover. Volgens plan slepen we al onze spullen eerst vanuit de haven naar de bushalte en dan zien we een beekje vol met forel! Dat is een buitenkansje… Toch laten we ze zitten, want de bus naar Ramsgate wacht niet... Ongeveer anderhalf uur later komen we aan bij ons hotel. Daar blijken we echter pas om 15.00 uur te kunnen inchecken en dus halen we meteen wat hengels uit de tassen en gaan we op zoek naar een 'tackle shop'.

 

Eigenaar John van Fishermans Corner is een heel vriendelijke kerel, die ons meteen vertelt over ongeveer alle opties de we in de omgeving hebben. We kopen wat zagers en besluiten om eerst maar eens de oostelijke pier te verkennen. Eenmaal op die pier, besluit ik om drie hengels te gebruiken. Het reishengeltje met daaraan 20 gram lood en één haakje no. 12 gaat van de pier recht naar beneden. De strandhengel met één lange wapperlijn en 150 gram rollood gaat zo ver mogelijk richting, jawel, Nederland! En aan mijn spinhengel zet ik een sabiki rig met kleine veertjes, voor het geval we smelten zien jagen, of anderen die ‘grote zandspieringen’ zien vangen. Dirk vist met twee hengels en mij spinhengel met veertjes geven we wel door, mocht deze succesvol zijn.

 

Soortenjagen-aan-de-overkant-deel-1-03

De lokale hengelsportspeciaalzaak Fishermans Corner.
 
Wanneer ik het aas aan mijn reishengeltje voor de eerste keer controleer, hangt er een klein grondeltje aan. Dit moet wel een paganelgrondel (Gobius paganellus) zijn, maar wat zijn de kleuren van dit Engelse exemplaar mooi helder! Na een paar uurtjes vissen hebben Dirk en ik een paganelgrondel, een zeebaarsje, een bot en een slijmvis weten te vangen en dan zie ik veel visbroed langs de wand van de pier zwemmen. Terwijl ik ze rustig bekijk, zie ik de school in de stress schieten!

 

Soortenjagen-aan-de-overkant-deel-1-04

Een prachtig gekleurd paganelgrondeltje.

 

En dan komen er langwerpige lichtgekleurde schimmen boven; dit moeten wel smelten (Hyperoplus lanceolatus) zijn! Na een paar seconden zie ik er geen meer, maar niet veel later gebeurt het opnieuw! Ik trek de sabiki paternoster enkele keren door de school met speldaas en laat vervolgens ook Dirk het even proberen. Wie weet lukt het hem wel om er eentje te vangen. Na ongeveer drie kwartier van verwoede pogingen is er nog steeds geen smelt dom genoeg geweest om in onze veertjes te happen.

 

Als ik weer aan de beurt ben, zie ik al snel weer een groepje smelten. Ik laat de veertjes tot de bodem vallen en wanneer ik ze weer op til, voel ik licht gespartel! Ik zie meteen dat dit geen smelt is en wanneer de vis veilig boven is, roep ik: “Dirk! Yes! Vis!” Het blijkt een kleine pieterman (Echiichthys vipera) en dat is voor mij meteen al de eerste nieuwe soort op mijn lijst van onze nog maar net begonnen trip. Als dit kleine gifzakje weer zwemt, proberen we nog een tijdje een smelt te vangen, maat dat lukt ons helaas niet. Op de strandhengel zie ik wel een paar beten, maar weet ik niks te haken. Wanneer we 's avonds in het hotel aankomen, zijn we allebei niks meer waard. Daarom gaan we al vroeg slapen, want  morgen moeten we ten slotte al om 8.00 uur klaar staan op de charterboot mv. Lady Ann voor onze eerste bootvisdag om te proberen Engelse haaien en roggen te vangen!

 

Soortenjagen-aan-de-overkant-deel-1-05

De eerste nieuwe soort op mijn lijst van deze Engelandtrip was een heuse gifkikker in de vorm van deze kleine pieterman.

 

De volgende ochtend spring ik overeind bij de eerste toon die de wekker maakt. Het is eindelijk zo ver: een dagje bootvissen! Ik ga me meteen aankleden, koffie klaar maken en mijn spulletjes nog een keer controleren. Dirk heeft er iets meer moeite mee, maar vindt het prachtig om te zien hoe ik als een klein kind op Sinterklaasochtend sta te popelen om naar beneden te gaan. Onderweg naar de boot, wordt mijn spanning alleen maar groter en op de opstapplaats blijken wij de de laatsten die aan boord gaan.

 

Op de eerste stek die schipper Jason Parrott vandaag heeft uitverkoren, hebben wij nog niet eens ingeworpen als hij er achter komt dat het tij te sterk is en het anker niet goed blijft liggen. Maar goed, wat hij daarna zegt, doet de goede hoop direct nog eens extra opgloeien: “Let's catch some skates first and come back here when the tide goes slack again”. Tuurlijk! Laten we eerst maar eens een stel roggen vangen…

 

Het blijkt meer dan een uur varen tot de volgende stek en daar dan eindelijk aangekomen, besluiten Dirk en ik om allebei uptide te gaan vissen met zwaar ankerlood en met moten haring als aas. Nog geen vijf minuten na mijn eerste inworp, begint mijn lijn zich wat te verplaatsen. Wanneer ik mijn hengel oppak en binnendraai, voel ik er iets zwaars aanhangen! De lijn loopt echter helemaal onder de boot door, waardoor er een trage, gevoelloze dril volgt. Maar uiteindelijk zie ik toch de bekende contouren van een rog zich aftekenen en het blijkt een stekelrog (Thornback ray; Raja clavata), de meest voorkomende roggensoort aan dit stukje oostkust. De eerste van de dag op de boot. Daarna vangt Dirk snel achter elkaar twee hondshaaitjes (Scyliorhinus canicula). Dat gaat lekker zo! Door de andere opstappers worden er wat roggen, hondshaaien en twee grote steenbolken gevangen.

 

Soortenjagen-aan-de-overkant-deel-1-06

Dolblij met mijn eerste stekelrog ooit!

 

Als Stewart merkt dat Dirk nog geen rog heeft gevangen, maakt hij een tweede hengel klaar. Ondertussen heb ik nóg een stekelrog gevangen, maar nog steeds geen hondshaai. Dirk krijgt een beet, maar wanneer de vis al in zicht is, zwemt hij door iemands gevlochten lijn, waardoor de onderlijn wordt doorgesneden. Net voordat we moeten vertrekken in verband met de getijden, krijgt Dirk weer beet. Vol spanning draait hij binnen. Als de vis bovenkomt, zien we allemaal dat het een stekelrog is. Het lukt dit keer wel om hem soepel in het net te landen en ook Dirk kan met zijn eerste rog op de foto. Yes! Die kan voor ons allebei worden genoteerd op onze lijst!

 

Daarna wordt het anker binnengehaald en gaan we op weg naar een andere stek. Daar zou de gevlekte gladde haai (Mustelus asterias) bij opkomend water op één specifieke richel afkomen, om daar op krabben te jagen. Onderweg naar de stek laat Stewart ons zien hoe je een zachte krab (peeler crab) ontdoet van zijn schild en hem op de haak zet. Als we op de stek zijn aangekomen, probeer ik zelf mijn krabben te pellen en het vlees op de haak te zetten, maar dat ziet er toch een stuk minder mooi uit... Op deze plek worden al snel weer wat hondshaaien gevangen en na zo’n drie kwartier mag ook ik mijn eerste hondshaaitje op de foto zetten.

 

Soortenjagen-aan-de-overkant-deel-1-07

Het is een mini, maar ook die telt: mijn eerste gevlekte gladde haai ooit!

 

Ondertussen is er nog geen gevlekte gladde haai gevangen. Maar we vissen hier toch door, dit zou dé plek moeten zijn. Als ik denk dat ik weer een hondshaaitje binnen te draaien, komt er op eens een mini 'smooth-hound' boven. Daarmee is deze korte visvakantie voor mij eigenlijk al geslaagd, want de twee belangrijkste targets zijn binnen! Dit is helaas de enige gevlekte gladde haai die zich die middag op de boot meldt en iets meer dan een uur later is het tijd om terug te gaan. Op de terugvaart naar de haven geeft Stewart onze enige tips over stekken voor diverse kleinere vissoorten. Hij is bovendien zo goed om ons een krant vol zagers en een zak kleine inktvis mee te geven, zodat we vanavond vanaf de kant kunnen vissen.

 

Als we bij het ponton aanmeren, besluiten we meten eens naar een van de aangewezen plekken toe te lopen. Het is afgaand water en nu kunnen we mooi zien, waar we 's avonds bij hoog water het beste kunnen vissen. We lopen over de 'the promenade', zoals de boulevard daar wordt genoemd. De zee is hier nu nog ongeveer 100 meter van de muur vandaan, maar als het hoog water is, klots het water tegen die muur aan. Als we bij een piertje met een paal aankomen, lopen we dit piertje eens goed kijkend af. Aan de ene kant ontstaat een mooie mui, maar aan de andere kant is de rand veel kleiner. Daar hebben we vanavond wat aan!

 

Soortenjagen-aan-de-overkant-deel-1-08

Ook aan de overkant vang je vanaf de kant bot!

 

Op het einde van het piertje zie ik een flinke betonnen plaat liggen, met daaronder een holte. Ik maak vlug mijn reishengeltje klaar met een stukje zager. Vrijwel meteen is het raak! Een groene zeedonderpad (Taurulus bubalis). Deze soort heeft Dirk nog niet op zijn lijstje en daarom blijven we hier even langs deze plaat peuteren. We vangen allebei een paar slijmvissen, maar de derde vis voor Dirk is ook zo’n groene zeedonderpad! Voor hem de derde nieuwe soort van deze trip. We vissen hier nog een half uurtje verder en vangen allebei nog een paar slijmvissen. Ook zien we één klein doorzichtig grondeltje, met een iets donkerder oliedruppeltje in de binnenkant. Helaas zijn we er niet snel genoeg bij om kans te maken deze mini te vangen. Daarna lopen we terug naar het hotel, om ons voor te bereiden op een lange avondsessie.

 

Soortenjagen-aan-de-overkant-deel-1-09

De avond valt aan ‘The Promenade’.

 

In ons hotel pakken we onze strandhengels, wat warmere kleren en dan zijn we vlug weer onderweg naar de promenade. Ik vis met een ankerloos lood van 175 gram en Dirk begint met ankerlood van 125 gram. Het opkomende water klotst inmiddels zelfs over de muur heen en na een paar minuten rolt mijn lood weg onder de druk van alle zeesla die aan de lijn hangt. Dirk en ik twijfelen al snel of we moeten verkassen. Juist wanneer  ik denk dat mijn lood weer weg rolt, voel ik opeens weerstand! Wanneer mijn onderlijn onder de kant komt, zie ik dat er een hondshaaitje tussen een grote bos wier hangt. Wow, wat gaaf zeg! Mijn eerste haaitje van de kant. Niet veel later is het ook raak voor Dirk. Eerst de ene hengel en als ook hij een ‘doggy’ wil onthaken, gaat zijn tweede hengel krom! Daarom onthaak ik zijn hondshaai en ondertussen takelt hij zijn tweede de muur op. Ze zijn hier misschien een plaag, maar wij vinden het prachtig!

 

Soortenjagen-aan-de-overkant-deel-1-10

Soortenjagen-aan-de-overkant-deel-1-11

In Engeland vaak gezien als een ‘plaag’, maar wij kunnen onze lol niet op!

 

Vervolgens vang ik een botje en Dirk een schar en een vijfdradige meun. We vermaken ons zo goed, dat we om 3.00 uur nog steeds niet van plan zijn om naar ons hotel te gaan. Zo nu en dan komt er even een meute hondhaaitjes voorbij en dan vangen we er allebei twee of drie achter elkaar. En als die doggies dan weer voorbij zijn, krijgen we weer aanbeten van zeebaarsjes en platvisjes. Als om 5.00 de zee weer bijna te ver weg van de muur vandaan is, om met werpen nog enige diepte te kunnen halen, besluiten we om er maar mee te stoppen. Dit was een top avond! Met het bootvissen erbij hebben we vandaag van 8.00 tot 5.00 uur vrijwel een etmaal rond gevist. En onze korte visvakantie is nog niet voorbij!

 

Benieuwd naar de verdere visavonturen van Sjors en Dirk en de vissoorten die zij in Ramsgate weten te scoren? Bezoek dan dinsdag 15 augustus as. onze site voor het tweede deel van dit blog.


Reactie plaatsen

 

Uw reactie is meer dan welkom en zal bij goedkeuring door de redactie geplaatst worden.

 

Reacties (0)

Er zijn nog geen reacties geplaatst.