Aaibare monsteralen

18 mei 2017 | Redactie

De Longfin Eel (Anguilla dieffenbachii) uit Nieuw-Zeeland is een van de 16 zoetwaterversies van de paling op de wereld en net als onze eigen paling (de Europese aal oftewel Anguilla anguilla) sterk in aantallen achteruit gegaan. Van die 16 soorten kun je er drie in Nieuw-Zeeland aantreffen. Ooit zeer in trek als enorm sterke sportvis die wel twee meter lang kan worden, maar ook geliefd vanwege hun aaibaarheid…

Stephanie Bowman met haar tamme longfins...

 

Longfin

De monsteralen zijn populair onder specialisten die een strikt ‘Catch & Release’ beleid toepassen bij het nachtelijk vissen op de longfins. Dat de longfins kwetsbaar zijn, komt voor een deel vanwege hun ‘trage’ voortplanting. De grote vrouwtjes kunnen er 30 tot 100 jaar (!) over doen om geslachtsrijp te worden, de mannetjes ‘slechts’ 15 tot 45 jaar. Net als onze eigen paling naar de verre Sargassozee trekt om te paaien, gaan ook de longfins uit Nieuw-Zeeland op trek en paaien waarschijnlijk diep in de oceaan ergens bij Tonga of New Caledonia.

 

 

De longfin eel (foto http://agriculture.vic.gov.au)

 

Nachtvissen op monsteralen: catch & release... (foto BigFishesoftheWorld)

 

Nieuw-Zeeland

Hoewel de longfin een deels geheimzinnig leven leidt, zijn ze niet altijd schuw en vertonen zelfs huisdiergedrag wanneer ze bijvoorbeeld gevoerd worden. Hier zijn genoeg voorbeelden van. Het mooiste voorbeeld hiervan komt op het conto van de kunstenares en schrijfster Stephanie Bowman, die een kinderboek (‘Velvet and Elvis’) schreef over het leven van de longfins en hun paaitrek naar Tonga en de terugkeer naar Nieuw-Zeeland.

 

Dat Stephanie het goed kan vinden met de longfins kun je in onderstaand filmpje zien, waarbij ze de alen met de lepel voert.

 

 

 

 


Reactie plaatsen

 

Uw reactie is meer dan welkom en zal bij goedkeuring door de redactie geplaatst worden.

 

Reacties (0)

Er zijn nog geen reacties geplaatst.