Geef het beestje een naam! | blog Sjors Waterschoot

21 april 2017 | Sjors Waterschoot

Sjors Waterschoot

Gepassioneerd sportvisser op zowel zoet als zout en als soortenjager altijd op zoek naar een nieuwe vissoort op zijn voortdurend groeiende lijst.

Op 28 maart sprak ik soortenjager Marcel de Vries over de plannen voor het weekend. Hij wilde die zondag met vismaat Jos Verruit achter de brakwatergrondel (Pomatochistus microps) aan gaan in het Zeeuwse Bruinisse. Deze grondeltjes heb ik daar een paar jaar geleden volop gevangen. Om de kansen op succes van  Jos en Marcel te vergroten, heb ik hen precies verteld hoe, waar en wanneer ik daar viste. Ik kreeg het aanbod om mee te gaan, maar dat heb ik uiteindelijk niet gedaan, omdat ik reizend met het OV pas zo’n 3 ½ uur later aan het viswater zou zijn dan zij, als alles al goed ging…

Een van de door mede-soortenjager Marcel de Vries gevangen blonde grondels.

 

Zondagochtend krijg ik in de trein op weg naar een andere visstek een berichtje van Marcel. Een foto, met daaronder 'Wat is dit?' Het gaat vanzelfsprekend om een visje en aan de licht omringde vlek op de basis van de staart en de regelmatige blauwe schubjes op zijlijn, zie ik meteen dat dit een blonde grondel (Gobiusculus flavescens) betreft. En verdraaid… die soort ontbreekt nog op mijn lijstje! Op het strandje waar het in augustus vol zat met grondels, blijkt in deze tijd van het jaar niets te bekennen. Daarom kozen Jos en Marcel voor een andere stek, in Bruinisse in de vluchthaven. Daar vingen ze allebei diverse van die blonde grondels! Was ik nu maar mee gegaan! Ik ving op de door mij elders gekozen visbestemming die dag slechts drie kleine botjes en twee dikkopjes…

 

Meteen begin ik met behulp van de reisplanner al te kijken of ik doordeweeks 's avonds de lange reis naar Bruinisse kan halen met het OV. Dat kan, maar wil ik ook weer terug naar huis kunnen, dan heb ik slechts 40 minuten vistijd. Twee dagen later op dinsdag doet zich een kans voor om net iets eerder te kunnen vertrekken, waardoor ik iets meer dan een uur vistijd win. Ik twijfel geen moment. Zo vlug als ik kan, pak ik mijn spullen in en haast me naar het station.

 

Geef-het-beestje-een-naam-02

De vluchthaven van Bruinisse; een plek waar de blonde grondel zich kennelijk thuis voelt!

 

Na een reis die wel heel erg lang lijkt te duren, moet ik nog 20 minuten lopen. Van de spanning begin ik bijna te rennen. Wanneer ik in de vluchthaven aan kom, loop ik meteen naar het plekje waar Marcel en Jos succes hadden. Al snel zie ik visjes zwemmen. Ik verschuif de dobber, zodat het aas net boven de bodem zweeft. Eerst vis ik met één kleine made. Die lijkt zelfs nog wat te groot voor de kleine visjes en daarom knip ik mijn aasje door midden.

 

Nog geen twee minuten later is het raak! Een blonde grondel! Dat is de 73ste vissoort die ik tot dan toe in Nederland heb weten te vangen! Nadat ik deze vis zorgvuldig op de foto heb vastgelegd en hem/haar vervolgens weer heb laten zwemmen, vis ik verder. Die blonde grondeltje blijken echt makkelijk te vangen en al snel heb ik er zeven. Geweldig dat het in zo'n korte tijd gelukt is; dit was echt een gouden tip! Nu heb ik zelfs nog tijd over om het ook nog even ergens anders in de directe omgeving te gaan proberen.

 

Geef-het-beestje-een-naam-03

De 73ste vissoort die ik tot dan toe in Nederland heb weten te vangen!

 

Omdat ik maar drie kwartier heb, besluit ik om een paar keer uit te gooien aan de andere kant van het plateau. Daar zie ik weliswaar geen visjes zwemmen, maar er kan altijd iets tussen het wier verstopt zitten. Terwijl ik even tevreden mijn foto's terug kijk, zie ik dat de dobber in het wier is gedreven en onder gaat. In eerste instantie denk ik dat hij vast zit, maar wanneer ik mijn montage uit het water til, hangt er een visje aan! Wat kan dit zijn? Geen blonde grondel dat is zeker. Jonge zwarte grondel (Gobius niger)? Dat lijkt me niet. Brakwatergrondel (Pomatoschistus microps) dan? Of misschien toch een in ons kustwater zeldzame kleurige grondel (Pomatoschistus  pictus)? Hm.. Nee, kleurige grondel kan niet, dat zou te mooi zijn. Daar heb ik nog nooit vangsten van gezien uit Nederland. Na een paar foto's zet ik het mini’tje terug. Daarna laat ik mijn pen nog een paar keer het wier in drijven, in de hoop dat die beet zojuist geen toeval was.

 

Geef-het-beestje-een-naam-04

De andere kant van het plateau, waar ik mijn in eerste instantie nog onbekende mini ving.

 

Helaas vang ik verder niks meer en na een half uurtje loop ik weer richting de bus. Als ik om kwart over 12 ’s nachts thuis kom, ben ik compleet gesloopt, maar eerst zet ik toch nog even vlug een paar foto's van mijn camera over op mijn telefoon. Deze stuur ik door naar een paar soortenjagers, die ik al verteld had over mijn vangsten. Daarna ga ik slapen.

 

De dag nadien vraag ik me tijdens het werk voortdurend af wat ik nu eigenlijk gevangen heb. Van iedereen die ik de foto’s heb gestuurd, krijg ik óf brakwatergrondel óf kleurige grondel te horen. Maar niemand durf het met zekerheid te zeggen. Na het werk ga ik meteen de kenmerken nog eens goed bekijken en foto's vergelijken via Fishbase.org

 

Geef-het-beestje-een-naam-05

Voortdurend vraag ik me af wat ik nu eigenlijk gevangen heb…

 

Helaas zijn de diverse soorten kleine zeegrondels op een foto niet altijd even eenvoudig van elkaar te onderscheiden. Doordat op mijn foto's de rugvinnen niet goed zichtbaar zijn, wordt het determineren een stuk moeilijker. Op de staartwortel kun je een deel van de schubben zien. Door te schatten hoeveel er in totaal zijn, kom ik steeds tussen de 30 en de 40 schubben uit. Daardoor kan het alleen nog brakwatergrondel of kleurige grondel zijn. P. microps heeft een vlekje bij de borstvin en P. pictus zou een markante dubbele rij stipjes langs de zijlijn moeten vertonen. Mijn visje lijkt het allebei te hebben. Via soortenjagers.nl ben ik eerder al in contact gekomen met Albin Dal, een Noorse soortenjager. Hij heeft beide grondels vaker gevangen; dat is volgens hem in Noorwegen totaal niet moeilijk. Hij zegt meteen dat de vis op mijn foto’s een exemplaar van Pomatoschistus pictus betreft; een kleurige grondel dus. Wauw, dát zou mooi zijn!

 

Geef-het-beestje-een-naam-06

Blonde grondel (Gobiusculus flavescens).

Geef-het-beestje-een-naam-07

Volgens de deskundigen duidelijk een kleurige grondel (Pomatoschistus  pictus).

Dan vind ik op mijn camera nog een betere foto van het visje in kwestie. Daar heb ik gisteren met mijn slaperige hoofd gewoon overheen gekeken! Van Peter Dohmen krijg ik de tip om de foto’s ook nog eens voor te leggen aan  Imares Wageningen. Op donderdag bel ik naar Imares en daar krijg ik iemand aan de lijn die me vriendelijk te woord staat en me een e-mail adres geeft waar ik de foto's naar toe kan sturen. Een paar uur later krijg ik nogmaals een berichtje van Albin, dat hij de foto's ook aan een paar vrienden heeft laten zien en ook die zeggen allemaal kleurige grondel. Vooral ook omdat de kleuren te divers zijn voor brakwatergrondel en als voorbeeld mailde hij mij nog een foto van een brakwatergrondel, die toch vooral blauw gekleurd is.

 

Geef-het-beestje-een-naam-08

Een brakwatergrondel zoals het visje op deze foto is het in ieder geval niet!

 

Als ik 's avonds thuis kom van mijn werk, tref ik ook het mailtje van Imares. “Door de dubbele komma's op de zijlijn is dit zeer waarschijnlijk P. pictus” staat er. Dat is samen met de determinatie door de Noren voor mij meer dan genoeg bevestiging om het visje als kleurige grondel op mijn soortenlijst te zetten.

 

Natuurlijk sta ik nog steeds open voor argumenten waarom dit visje géén kleurige grondel zou zijn. Maar totdat die tegenargumenten worden geleverd en me er alsnog van overtuigen dat de door mij geraadpleegde experts het allemaal bij het verkeerde eind hadden, tel ik deze vangst als de 74ste soort die ik in Nederland heb weten te vangen!


Reactie plaatsen

 

Uw reactie is meer dan welkom en zal bij goedkeuring door de redactie geplaatst worden.

 

Reacties (0)

Er zijn nog geen reacties geplaatst.