De geur van... wijting

29 januari 2017 | John Willems

In de herfst verlang ik naar de geur van wijting. Nee nee, niet de geur van gebakken wijting, maar van net gevangen wijting. Ik herken het overal boven uit. De geur doet me denken aan versgemalen zwarte peper, zout en zeewier. Niet dat het heel sterk ruikt, maar ik word er blij van.

 

Mijn voorkeur gaat uit naar bootvissen, maar in de herfst sta ik heel wat avonden en vroege ochtenden aan het strand. In het donker komt de wijting namelijk vaak heel kort onder de kant. Het felle azen van de schooltjes rovers wordt dan gevolgd door heftig tikkende toppen. Vinden ze iets eetbaars, dan moeten ze er snel bij zijn en vaak vang je ze dan met drie tegelijk. Heel leuk voor de jeugdige vissertjes, want die laten we toch graag vis vangen. Ik ben er werkelijk verslaafd aan. En eh... laten we eens eerlijk zijn. Hoe vaak heeft wijting je visdag gered, omdat dit visje wél actief aasde op de momenten waarop de andere vis het liet afweten?

 

De geur van Wijting 2

 

Weetjes

Enkele weetjes over wijting: Wijting (Merlangius merlangus) is familie van de kabeljauw en hoort tot de orde van der kabeljauwachtigen. De vis heeft drie rugvinnen en twee anaalvinnen, maar mist het van de kabeljauw bekende sikje onder de kin. Karakteristiek voor wijting: het zwarte vlekje aan het begin van de borstvin. 
Wijting komt niet alleen voor in onze Noordzee, maar ook in de Zwarte Zee, delen van de Middellandse zee, het noordoostelijk deel van de Atlantische oceaan en in de Barendszee. Dit geinige visje heeft dus een imposant verspreidingsgebied.

 

Hoewel visje! Wijtingen kunnen wel 70 cm lang worden en zijn dan waarschijnlijk al zo’n 20 jaar oud. Werkelijk enorme wijtingen heb ik ooit gevangen in het Trondheimfjord in Noorwegen. Ik was daar met een aantal Volendammers. Eigenlijk wilden we makreel vangen om te gebruiken als aas, maar aan een makrelenpaternoster met een kleine pilker eronder vingen we prachtige wijtingen. Soms met zeven tegelijk. En niet van die kleintjes; dikke vissen van 40-50 cm. Het leken wel gullen!

 

Het bacchanaal duurde maar vijf minuten. Toen was de school wijtingen al weer door naar andere oorden, maar hadden we totaal onverwacht genoeg vis voor een feestmaal van lekkerbekken…

 

Wil jij het complete artikel uit deze Zeehengelsport 351 graag als eerste lezen?

Neem dan nu meteen even een voordelig abonnement en klik hier.


Reactie plaatsen

 

Uw reactie is meer dan welkom en zal bij goedkeuring door de redactie geplaatst worden.

 

Reacties (0)

Er zijn nog geen reacties geplaatst.